درگاه دید > موضوعات > فرهنگ و اجتماع > جامعه مدنی > (۳۷ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



شبکة شهرهای خلاق یونسکو بر این باور استوار است که فرهنگ از نقش و قابلیت عمده‌ای در احیا و توسعة آیندة شهرها برخوردار است. در این رهگذر، شبکه‌سازی شهرهای خلاق موجب برقراری پیوند بین شهرها ازطریق تبادل تجربیات ایده‌ها، اقدامات مناسب برای توسعة فرهنگی، اجتماعی و اقتصادی این واحدهای محلی می‌شود. نویسنده بر این باور است که این شبکه موجب ایجاد پیوندهای بین‌المللی بین شهرهایی می‌شود که دارای تاریخ خلاق مشترک هستند تا از این رهگذر، موجبات ارتقای نقش‌‌فرینی شهرها در دانش فرهنگی خلاق را فراتر از مرزهای ملی و شکاف‌های اقتصادی فراهم آورد.
در عصر کنونی که شاهد افزایش تعاملات میان ملت‌ها و دولت‌ها و دیگر بازیگران روابط بین‌الملل هستیم، شهرها و کلان‌شهرها نقش عمده‌ای در حل‌و‌فصل مسائل و مشکلات جهانی دارند. تغییرات نظام بین‌الملل و پررنگ شدن نقش بازیگران غیردولتی و اهمیت افکار عمومی بین‌المللی سبب شده که اشکال جدیدی از دیپلماسی در کنار دیپلماسی سنتی بروز یابد که از آن جمله می‌توان به «دیپلماسی شهری» اشاره کرد. نویسنده بر این باور است که شهرها از نقش مهمی در سیاست و اقتصاد جهانی و بازسازی مدیریت جهانی برخوردارند و می‌توانند به عنوان بازیگران کلیدی در چهارچوب سیاست‌های تمرکززدایی و اقدامات تعامل‌گرایانه شهر به شهر زمینه‌های افزایش تعاملات را در حوزه‌های فناوری اطلاعات، اقتصاد، اجتماع و فرهنگ در عصر جهانی شدن فراهم آورند.
بنا به ادعای نویسنده، به‌نظر نمی‌رسد دیگر متخصصان و اندیشمندان بین‌الملل در مقابل فریبندگی و ابعاد بین‌الملل شهرها مصون باشند. بااین‌حال به جای صحبت کردن در مورد افزایش (نقش) شهر در روابط بین‌المللی، ما باید به ظهور دوباره و بازگشت شهرها فکر کنیم. از نخستین روزهای تمدن، شهرها در بیشتر جریان‌های محلی، اقتصادی و سیاسی جایگاه تثبیت‌شده‌ای داشته‌اند. این نوشتار به بررسی تقاطع بین ظهور عصر شهری و چشم‌انداز معاصر امنیت جهانی و دیپلماسی شهری نامحدود، پرداخته است.
بیش از نیمی از جمعیت جهان در مناطق شهری زندگی می‌کنند و ممکن است این رقم تا سال ۲۰۵۰ به حدود دوسوم جمعیت جهان تسری یابد. همچنین شهرها در حال حاضر مسئول ۷۵ درصد از گازهای گلخانه‌ای منتشرشده هستند. مراکز شهری بی‌چون‌وچرا محور اقتصاد جهانی، جریان اطلاعات جهانی و رفت‌و‌آمد کالا و مردم را در سراسر جهان تشکیل می‌دهند. این عوامل به خوبی دانشی را در گستره عمومی مانند دانشگاه‌ها بنیان می‌نهند. نویسنده بر این باور است که با کمی تامل هم‌اکنون به راحتی می‌توان استدلال کرد که شهر و موضوعات شهری به صورت گسترده‌ای با برخی از حوزه‌های اصلی مربوط به امور بین‌الملل تداخل و همپوشانی دارند.
یکی از راهکارهای تقویت دیپلماسی شهری، خواهرخواندگی شهرها است که زمینه را برای افزایش ارتباطات فرهنگ‌ها و ارتقای تعاملات انسانی میان ساکنان شهرها فراهم می‌آورد. خواهرخواندگی قراردادی است بین مسئولان اجرایی دو شهر که برای ایجاد همبستگی و اتحاد بیشتر انسانی و فرهنگی بسته می‌شود. شهرهای تاریخی جهان برای حفظ و حراست از زمینه‌های تاریخی و فرهنگی مشترک اقدام به ایجاد یک رابطه غیرمتمرکز ازطریق انعقاد قراردادی موسوم به خواهرخواندئگی می‌کنند و تلاش دارند با اعزام گروه‌های کارشناسی از تجربیات یکدیگر استفاده کنند و در زمینه‌های مختلف فرهنگی، اجتماعی، عمرانی و ... با یکدیگر همکاری کنند. نوشتار حاضر ضمن تشریح این مفهوم، راهکارهایی را برای تقویت دیپلماسی شهری ارائه داده است.
اين نوشتار به آسيب‌شناسي علل عدم تدوين منشور حقوق شهروندي پرداخته است و به اين سوال پاسخ داده كه «موانع و مشكلات پيش روي دولت براي تدوين منشور حقوق شهروندي و به تصويب رساندن آن توسط نهادهاي ذي‌ربط چيست؟» براي پاسخ به اين سوال از رهيافت‌هاي «تحليل اجرا» در حوزه مباحث سياست‌گذاري عمومي استفاده شده است. در اين نوشتار ضمن طرح مفاهيم شهروندي و حقوق شهروندي در قوانين ايران و قانون برنامه چهارم توسعه، عوامل عدم اجراي ماده 100 قانون برنامه شناسايي شده است. اين عوامل شامل: فقدان نظارت موثر بر اجراي قانون برنامه چهارم توسعه كشور (مواد 100 و 130)، فقدان اجماع نظر و توافق در محورهاي منشور و معتبر نبودن مباني و اهداف حقوق شهروندي است.
۷. التیارات السیاسیه فی ایران ، فروردين ۱۳۹۱
جریان‌های سیاسی در ایران
کتاب حاضر از معدود تلاش‌های پژوهشی برای ارائه تصویری از جریان‌های سیاسی ایرانِ پس از انقلاب اسلامی به مخاطبان عرب‌زبان است؛ جریان‌هایی که از طبقه‌بندی سنتی معروف اصول‌گرا و اصلاح‌طلب فراتر می‌رود. کتاب بحث خود را از عوامل موثر در شکل‌گیری جریان‌های سیاسی و جنبش‌های اجتماعی در ایران آغاز می‌کند و در این زمینه به مباحثی مانند گذار از جامعه سنتی به جامعه مدرن، سرعت مدرنیزاسیون و رشد اقتصادی و میزان دموکراتیک شدن جامعه ایرانی اشاره می‌کند.
۸. The Arab State:Assisting or Obstructing Development? ، ارديبهشت ۱۳۸۹
دولت عرب: کمک یا ممانعت از توسعه و پیشرفت؟
به اعتقاد نویسنده حکومت خوب شرط اساسی توسعه و پیشرفت انسانی است. اما علی‌رغم این واقعیت دولت‌ها در کشورهای عربی همچنان اقتدارگرا باقی‌مانده‌اند و مانع بزرگی در برابر توسعه و پیشرفت هستند. علی‌رغم این مسئله جامعه مدنی در کشورهای عربی در میان اسلام‌گراها و سکولارها درحال رشد است. بهبود وضعیت حقوق زنان، پیشرفت سیستم قضایی و قانونگزاری و اصلاح ساختار حکومت از راهکارهای پیشنهادی نویسنده برای بهبود وضعیت انسانی در جهان عرب است.
سرمایه اجتماعی فزاینده موجود در روابط کنش‌گران اجتماعی و جامعه مدنی مستحکم، به همراه دولتی مدرن قوی‌تر و توسعه‌خواه، می‌توانند فرایند توسعه همه‌جانبه کشورهای در حال توسعه را به کمترین زمان و آسیب ممکن به پیش ببرند. این عناصر، اجزای یک مثلث واحد هستند. در صورت وجود اتحاد و توازن و برقراری ارتباط ارگانیک میان آنها، می‌توان انتظار داشت که این کشورها، به توسعه دست یابند. ضعف یا تضعیف هر کدام، فرایند توسعه را با اعوجاجات فراوانی روبه‌رو خواهد کرد و در نهایت ضعف یا تضعیف هر سه مولفه، عدم توسعه‌یافتگی را نهادینه می‌کند. تامل و بازاندیشی در کیفیت این سه ضلع مثلث توسعهه‌یافتگی و اتحاذ راهبردهای مناسب برای تقویت آنها، شاید بهترین الگو برای دستیابی به توسعه همه‌جانبه و پایدار باشد.
۱۰. Civil Society ، بهمن ۱۳۸۸
جامعه مدنی
نوشتار حاضر به بررسی انقلاب‌های رنگی در کشورهای تازه استقلال‌یافته آسیای مرکزی می‌پردازد. به اعتقاد نویسنده این انقلاب‌ها تحت لوای تلاش برای ایجاد جامعه مدنی رخ داد. برهمین‌اساس نویسنده تلاش دارد تا ابتدا به تعریفی از مفهوم شهروند و جامعه مدنی پرداخته و پس از آن به بررسی رابطه جامعه مدنی و انقلاب‌های رنگی در گرجستان، ارمنستان و آذربایجان بپردازد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ |