درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > سوریه > سياست و حکومت > (۳۷۹ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Между Астаной и Женевой. Есть ли успехи в сирийском урегулировании ، اسفند ۱۳۹۵
بین آستانه و ژنو. آیا تلاش‌ها برای حل مسئلۀ سوریه موفق خواهد بود
نویسنده با اشاره به برگزاری دور جدید نشست آستانه و نشست ژنو برای حل بحران سوریه که به همت روسیه، ایران و ترکیه در جریان است، تصریح دارد که دستاور دور سوم آستانه توافق برای تمدید آتش‌بس و تبادل اسرا بوده و سایر موضوعات نیز بحث شده‌اند. به باور وی، اردوغان در سفر به عربستان و قطر الحاق این کشورها به مذاکرات سوریه را مورد بحث قرار داده، زیرا حضور آنکارا در کنار ایران و روسیه برای ترکیه چندان خوشایند نیست، اهرم فشاری بر این دو ندارد و حضور کشورهای عربی در مذاکرات وزنۀ تعادلی در برابر تهران و مسکو است.
روسیه به‌عنوان یک بازیگر مهم فرامنطقه‌ای و احیاشده در صحنۀ جهانی راهبرد متفاوتی از غرب و کشورهای عربی درقبال بحران سوریه در پیش گرفته که بر مبنای دفاع سرسختانۀ دیپلماتیک و کمک‌های نظامی از حکومت اسد است. حال این پرسش اساسی و محوری مطرح است که چرا روسیه راهبرد متفاوتی از غرب و کشورهای عربی درقبال بحران سوریه در پیش گرفته است و چه عواملی بر به‌کارگرفتن این راهبرد تأثیرگذار بوده‌اند؟ یافته‌های پژوهش نشان داده است که تقابل روسیه و غرب در بحران سوریه بر سر نظم و هنجارهای جهانی است که منافع منطقه‌ای و جهانی روسیه را در طول این بحران تحت تأثیر قرار داده است.
سوال اصلی نوشتار حاضرعبارت است از اینکه وجود اختلافات قومی و مذهبی درسوریه چه تاثیری در شکل‌گیری و رشد رادیکالیسم در این کشور داشته است؟ وفرض مقاله این است که وجود اختلافات گسترده قومی و مذهبی در کشور سوریه وعدم توانایی دولت در مدیریت آنها، باعث بالارفتن شدید سطح تعارضات ونارضایتی‌های اجتماعی در این کشور شده است. این اختلافات و تعارضات بعداز کسب استقلال سوریه از فرانسه( 1946) ودر ادامه روی کار آمدن حزب بعث( 1963)ودرنهایت تسلط علویان بر حکومت سوریه(1970) بیشتر و عمیق‌تر شده و این موضوع درنهایت منجربه تبدیل شدن اختلافات و تعارضات به تخاصم وشکل گیری ورشد گروه‌های رادیکال ضد دولت، درسوریه شده است.
۴. Израильский сценарий будущего Сирии ، بهمن ۱۳۹۵
سناریوی صهیونیستی آیندۀ سوریه
تنش‌های اخیر در خاورمیانه فضا را از یک‌سو، برای فعالیت‌های تروریستی و ازسوی دیگر، برای مداخلۀ قدرت‌های خارجی توسعه داده است. به باور نویسنده، رژیم صهیونیستی در نزدیکی درگیری‌ها قرار دارد و نمی تواند نسبت به تحولات ازجمله در سوریه بی‌تفاوت باشد. تل‌آویو از تقسیم سوریه به قسمت‌های کردی، علوی، درزوی و ... استقبال می‌کند. به‌ویژه که این امر نفوذ ایران در سوریه (مناطق غیرعلوی نشین) را تضعیف می‌کند؛ البته تحقق این امر با مانع احتمال عدم موافقت روسیه رو‌به‌رو است که در سوریه منافع مشخصی دارد.
۵. ?Есть ли у ЕС роль в сирийском конфликте ، بهمن ۱۳۹۵
آیا اتحادیۀ اروپا نقشی در تنش سوریه دارد؟
به باور نویسنده، اتحادیۀ اروپا نقش تعیین‌کننده‌ای در تنش سوریه ندارد. وی دلیل این امر را رویکرد سخت دولت دمشق، سیاست قدرت روسیه، سیاست نامشخص ترکیه درقبال داعش و کردها، تقویت نقش ایران و عدم توان بروکسل به برقراری دیالوگ با تهران و همچنین اختلافات داخلی در این اتحادیه دانسته است. نویسنده با تأکید بر ضعف اتحادیۀ اروپا در نقش‌آفرینی در مسئلۀ سوریه، تأکید دارد که باید در سیاست خارجی و رویکرد ژئوپولیتیکی بروکسل تجدیدنظر شود؛ اما خود در این زمینه بدبین است و تصریح دارد که سیاست آیندۀ اتحادیۀ اروپا در مورد سوریه به حوزۀ انسان‌دوستانه محدود خواهد بود.
۶. Основной закон мира в Сирии ، بهمن ۱۳۹۵
قانون اصلی صلح در سوریه
نویسنده با اشاره به اینکه بعد از بازپس‌گیری حلب و انتخابات ریاست‌جمهوری آمریکا وضعیت سوریه پیچیده‌تر از پیش شده است تأکید دارد روسیه در کنار بمب‌های هوشمند باید سیاست هوشمندانه را در دستور کار خود داشته باشد. این نوشتار به بررسی موضوعاتی چون: مشکل بودن ملی‌سازی سرزمین سوریه، ضرورت روشن کردن وضعیت همکاری با ایران، مسئلۀ مهم برای ایجاد صلح پایدار در سوریه و گفت‌و‌گو میان دولت دمشق و معارضین، و روسیه و نوشتن قانون اساسی جدید سوریه پرداخته است.
۷. От Астаны к Женеве. Смогут ли Россия, Турция и Иран принести мир в Сирию ، بهمن ۱۳۹۵
از آستانه تا ژنو. آیا روسیه، ترکیه و ایران می توانند صلح را به سوریه بیاورند
نویسنده مذاکرات آستانه را موفق دانسته است؛ زیرا به باور وی، این مذاکرات سبب تغییرجهت اوضاع و گام نهادن به مسیر مصالحه شده است. درعین‌حال، وی مذاکرات فعلی را نوعی تحمیل شرایط به معارضین دانسته است؛ زیرا بعد از تصرف حلب آنها در موضع ضعف قرار دارند و مجبور به پذیرش برخی شروط بشار اسد هستند، اما راهی جز مصالحه سیاسی برای روسیه نیست و برای ادامه جنگ نیز دولت بشار اسد نیرو و تجهیزات کافی در اختیار ندارد. به باور نویسنده، بی‌ثبات بودن چهارچوب تعاملی ایران، روسیه و ترکیه به دلیل فقدان اعتماد می‌تواند باعث شکست روند گفت‌وگوها پس از نشست آستانه شود.
۸. ?Гибридная операция спасения: как Иран участвует в сирийской войне ، بهمن ۱۳۹۵
عملیات هیبریدی نجات؛ ایران چگونه در جنگ سوریه شرکت می کند؟
نویسنده با اشاره به اهمیت زیاد حمایت‌های مالی، نظامی و تسلیحاتی ایران و گروه‌های شیعی از دولت دمشق، موفقیت‌های اخیر در سوریه را مرهون کمک‌های ایران از زمین و روسیه از هوا دانسته است. وی در ادامه، سابقۀ طولانی اتحاد ایران و سوریه ازجمله کمک سوریه به ایران در زمان جنگ ایران و عراق و نیز حمایت‌های تهران از دمشق در مقابل رژیم صهیونیستی را قابل تأمل دانسته است. وی تأکید دارد که سوریه به‌واسطۀ ایجاد ارتباط میان ایران و حزب‌الله و گروه‌های فلسطینی ازجمله حماس و جهاد اسلامی نیز برای تهران اهمیت خاصی دارد؛ به همین دلیل ایران در حل مشکلات اقتصادی و تأمین نظامی سوریه نقش ایفا کرده است.
۹. По соседству с войной, Сирийская политика Израиля неизвестна ни в России, ни на Западе ، بهمن ۱۳۹۵
در همسایگی جنگ، نه روسیه و نه غرب شناختی از سیاست سوری رژیم صهیونیستی ندارند
نویسنده تصریح دارد که هرچند تا چندی پیش تنش فلسطین و رژیم صهیونیستی موضوع اول خاورمیانه بوده است، اما هم‌اکنون خاورمیانه حاوی تنش‌هایی است که رژیم صهیونیستی در آن حضور ندارد. از این جمله وی به جنگ سوریه اشاره کرده که روسیه نیز به آن ورود کرده است؛ اما مسکو و سایرین تلاش می‌کنند در این جنگ بی‌طرفی را حفظ کنند و موضعی علیه کشور ثالث نگیرند. تمامیت سیاست روسیه در سوریه مورد قبول رژیم صهیونیستی است. ایران و حزب‌الله، متحدین روسیه در سوریه دشمنان این رژیم هستند؛ اما هم چپ‌ها و هم راست‌های صهیونیستی از انتقاد از مسکو دراین‌خصوص احتراز کرده‌اند.
۱۰. После Астаны: отклики с Ближнего Востока ، بهمن ۱۳۹۵
بعد از آستانه؛ واکنش‌هایی از خاورمیانه
نویسنده با اشاره به برگزاری نشست سوری- سوری در آستانه، تأکید دارد اهمیت این نشست و تمرکز بر آن به این دلیل است که بیانگر تغییر آرایش نیروها در سوریه است. وی تفاوت نشست آستانه در مقایسه با نشست‌های پیشین در دوحه، استانبول و ریاض را در این دانسته که اگر در این نشست‌ها مخالفین خارج‌نشین شرکت کردند، در آستانه نمایندگانی از معارضین مسلح فعال در عرصۀ میدانی سوریه حضور داشته‌اند. به باور نویسنده، مخالفین دمشق بیکار نخواهند نشست و در مقابل به ثمر نشستن نتایج نشست آستانه خواهند ایستاد؛ به‌ویژه با تأکید بر این امر که ایران، روسیه و ترکیه که در گذشته برای کسب برتری در سرزمین‌های عربی تلاش زیادی کرده‌اند، هم‌اکنون نیز در مقابل اعراب قرار گرفته‌اند.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۳۸