درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > اروپا > اروپای شرقی > روسیه فدراتیو > سیاست خارجی > (۷۱۶ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Israel Vows to Prevent Iranian Entrenchment in Syria ، آذر ۱۳۹۷
رژیم صهیونیستی خود را متعهد به جلوگیری از ورود ایران به سوریه کرده است
نویسنده با توجه به هدف قرار گرفتن پایگاه نظامی ایران در سوریه از سوی نیروهای اسرائیلی و کشته شدن 12 ایرانی در جریان آن می‌نویسد مقامات تل آویو و شخص نتایاهو بارها رسما اعلام کرده‌اند حاضر به پذیرش حضور ایران در سوریه نیستند و با تمامی توان از این حضور جلوگیری خواهند کرد. پس از انتشار گزارش بی بی سی در ماه نوامبر مبنی بر وجود پایگاه ایران در مرز هشت مایلی سوریه و در نزدیکی شهر الکسوه که دارای ظرفیت نظامی و لجستیکی برای حدود 500 نیروی ایرانی بود این حملات صورت گرفته است. به باور نویسنده، روسیه درصدد بیرون کردن ایران از سوریه است و این موضوع را برپایه گزارش‌های واصله از سفر سه روزه دیچتر رئیس سابق آژانس امنیتی «شین بت» به روسیه و توافقات بر سر مناطق حائل در مرزهای سوریه عنوان داشته است.
دگرگونی‌ها و تحولات عمدۀ مربوط به بحران سوریه - به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بحران‌های منطقه‌ای غرب آسیا حتی بحرانی بین‌لمللی در طول چند سال گذشته- در بخش عمده‌ای از آن غیرمنتظره یا حداقل کم‌تر مورد انتظار بوده است؛ بحرانی که به دلیل حضور و نقش‌آفرینی سطح گسترده‌ای از بازیگران داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی، بسیار پرمناقشه و پیچیده بوده است. نوشتار حاضر به بررسی مهم‌ترین مقوله‌های کمتر مورد انتظار در این بحران، پرداخته است. مواردی همچون پایداری دولت سوریه و متحدین آن؛ ورود مستقیم روسیه به جنگ سوریه؛ ورود ترکیه به بخش‌هایی از شمال سوریه و تبدیل شدن سوریه به عرصه‌ای برای زورآزمایی آمریکا و روسیه.
نوشتار حاضر، روایتی از درک غربی درمورد راهبردها و شواهد نفوذ روسیه است. به باور نویسنده، روسیه در سال‌های ابتدایی دهۀ 2000، بار دیگر به دیدگاه‌های نفوذ شوروی نزدیک شده است و تلاش دارد که جایگاهی جهانی در نظم بین‌الملل بیابد. بااین‌حال، دریافت روسیه از نفوذ که مفهومی چندریخت و قابل تقسیم به دو ساحت مدنی و نظامی است، به بُعد نظامی تقلیل یافته است. روسیه تحت تأثیر نظریۀ نفوذ والری گراسیموف، با عنوان «جنگ‌های نامتقارن»، تلاش دارد که همیشه در میدان بوده و توانایی‌های اطلاعاتی و فنی خود را گسترش دهد. مفهوم جنگ اطلاعاتی محور اساسی نفوذ مسکو است که البته با تعاریف غربی از نفوذ چندان سازگار نیست.
۴. التوجّه شرقاً؟ أثر الصعود الأوراسي الجديد على التوجّهات الكبرى للاستراتيجية التركية ، دي ۱۳۹۶
توجه به شرق: تأثیر افزایش وزن اورسیای جدید بر جهت گیری‌های استراتژیک ترکیه
به باور نویسنده، تنزل قدرت آمریکا و افزایش قدرت کشورهای چین، روسیه و جمهوری اسلامی ایران زمینه توجه ترکیه به شرق را فراهم کرده است و ترکیه درصدد است هم در این تحولات جایگاهی برای خود تعریف کند تا منافع سیاسی و اقتصادی این کشور را تامین کند و هم استقلال خود را در مقابل ایالات متحده آمریکا حفظ کند.
۵. Russia's Entrenchment in Syria: Moscow's Middle East Resurgence ، دي ۱۳۹۶
سنگربندی روسیه در سوریه: بازخیزش خاورمیانه ای مسکو
به باور نویسنده، برخلاف تصور همگان، مداخله نظامی روسیه در جنگ داخلی سوریه برآمده از یک راهبرد روشن به منظور مقابله با یک منازعه روشن و آشکار نبوده است. با اینحال اقدامات روسیه در سوریه و مداخله نظامی این کشور سبب تامین دو هدف اصلی شده است: حضور و تقویت نیروی دریایی روسیه در شرق مدیترانه و بقا و پابرجا ماندن دولت سوریه به رهبری بشار اسد رییس جمهور این کشور.
ژنوم ژئوپلیتیک، نقشه ژنتیک سیاست هر کشور است که رفتار کشورها را در عرصۀ داخلی و به‌ویژه خارجی تحت تأثیر قرار می‌دهد. کشورها ژنوم‌های سایر بازیگران را به‌عنوان کدهای ژئوپلیتیک درنظر می‌گیرند. تعامل یا تقابل کد/ ژنوم کشورها فضایی را ایجاد می‌کند که می‌تواند هم‌راستا یا مغایر با منافع ملی و منطقه‌ای باشد. نوشتار حاضر در پی پاسخ به این پرسش است که «در عرصۀ تقابل سیاست‌خارجی اهرم‌های ژئوپلیتیک تا چه اندازه تأثیرگذار هستند»؟ نویسندگان به ارزیابی ژئوم‌های فعال افغانستان و روسیه پرداخته و آنها را باهم مقایسه نموده است.
۷. Russia’s New Strategy for Caspian Relations ، آذر ۱۳۹۶
راهبرد نوین روسیه برای روابط در حوزۀ حزر
توافق جدید کشورهای حاشیۀ خزر ناشی از راهبرد و چهارچوب نوین موردنظر رئیس‌جمهور روسیه برای تنظیم روابط این کشورها و رهبران آنهاست. نویسنده دیدارهای ولادمیر پوتین با رؤسای‌جمهور ایران و آذربایجان را که پس از سال‌ها در سال 2017 دو بار بدون حضور رهبران ترکمنستان و قزاقستان کنار هم قرار گرفتند، بخشی از این «راهبرد گفت‌و‌گوی مجزا» توصیف کرده است. درهمین چهارچوب، پوتین و علی‌اف، همتای آذربایجانی او حمایت خود را از توافق هسته‌ای ایران در نشست اخیر در تهران ابراز داشتند. درعین‌حال، این نشست به این دلیل که تلاشی ازسوی تهران و مسکو با هدف هماهنگی مواضع در قبال تحولات سوریه، عراق، افغانستان و یمن بود، برای پوتین و دکتر روحانی اهمیت داشته است.
۸. زیارة الأسد لروسیا... تفویض سیاسي لبدء مرحلة التسویة ، آذر ۱۳۹۶
دیدار اسد از روسیه: آغاز تلاش های سیاسی برای حل‌وفصل بحران سوریه
نوشتار حاضر به ارزیابی دیدار اخیر بشار اسد با ولادیمیر پوتین در سوچی پرداخته است. نویسنده پیروزی‌های اخیر ارتش سوریه در مقابل داعش و توافقات جدید آمریکا و روسیه را زمینه‌ساز هماهنگی‌های بیشتر برای تصمیم‌گیری دربارۀ سوریۀ آینده ‌دانسته است که این دیدار دراین‌راستا انجام شده است. به باور نویسنده، زمینه‌چینی برای پایان عملیات نظامی روسیه در سوریه؛ تشریح مواضع روسیه در روندهای سیاسی برای حل بحران سوریه؛ نشان دادن دستاورد بزرگ روسیه در جنگ با تروریسم در داخل و خارج این کشور؛ و نشان دادن حضور و نفوذ مجدد روس‌ها در منطقۀ خاورمیانه به‌عنوان یک قدرت فرامنطقه‌ای به روس‌ها با نگاهی به انتخابات آیندۀ روسیه، از اهداف پوتین است.
۹. Turkey quietly concerned with Russia’s Kurdish policy ، آبان ۱۳۹۶
نگرانی ترکیه درقبال سیاست کردی روسیه
مسکو بعد از برگزاری رفراندوم بحث‌برانگیز در اقلیم کردستان تعهد خود را به عراق یکپارچه و متحد اعلام کرد، اما در بخش دوم اعلام موضع روسیه ازطریق بیانیۀ وزارت خارجۀ روسیه گفته شده که مسکو به آمال کردها احترام می‌گذارد و این چیزی است که ترکیه نمی‌خواهد بشنود. به باور نویسنده مسئلۀ مهم ازنظر آنکارا این است که روسیه علی‌رغم تاکید بر حفظ یکپارچگی عراق با آمال و رویاهای سیاسی کردها مخالفت نمی‌کند. هر نوع از خودگردانی، فدرالیسم و کنفدرالیسم که به کردها در عراق و سوریه داده شود تهدیدی برای ترکیه محسوب می‌شود زیرا از تاثیر آن بر کردهای این کشور نگران است.
۱۰. Moscow Treats New US Strategy for Iran as Great Opportunity ، مهر ۱۳۹۶
مسکو راهبرد نوین آمریکا در مورد ایران را به‌عنوان فرصتی بزرگ تلقی می‌کند
نویسنده در ابتدا با اشاره به تصمیم دونالد ترامپ، رئیس‌جمهور آمریکا برضد برجام و خودداری وی از تأیید این توافق و نیز با اشاره به موضع‌گیری مسکو در حمایت از برجام و اشتباه خواندن این تصمیم آمریکا، بیان کرده است که این رویداد برای روسیه پیامدهایی کاملاً مثبت دربر دارد. مسکو اکنون می‌تواند خود را مدافع حقوق بین‌الملل به تصویر بکشد و از شدت انتقادات به خود به خاطر رفتارهای خلاف هنجارهای بین‌المللی بکاهد. اکنون روسیه می‌تواند این نکته را دنبال کند که توافق‌نامه‌ها با واشینگتن و ترتیبات امنیتی با آمریکا هیچ ارزشی ندارد، زیرا آمریکا شریک قابل اعتمادی نیست.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۷۲