درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > اروپا > اروپای شرقی > روسیه فدراتیو > سیاست خارجی > (۶۹۴ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. هویت ملی و سیاست خارجی روسیه ، شهريور ۱۳۹۶
Russian National Identity and Foreign Policy
در بین سال‌های ۲۰۱۲ ـ ۲۰۱۶ گفتمان هویت ملی و سیاست خارجی روسیه به‌صورت قابل‌توجهی با تغییرات مواجه شد. در این‌ سال‌ها مسکو درصدد برآمد تا جایگاه خود در نظام جهانی را برمبنای گفتمان‌های داخلی و «ایده‌های بزرگ» برگرفته از توان داخلی کشور و همین‌طور بازتفسیر تاریخ روسیه در دوران انزوا از فرایندهای جهانی، ترسیم نماید. نوشتار حاضر به تحلیل این موضوع پرداخته که چگونه گفتمان‌های داخلی روسیه در حوزۀ هویت ملی ازجمله باورها، در مورد خود و جهان و تفسیر میراث تاریخی، بر سیاست خارجی تأثیرگذار بوده و چرا این تأثیر به‌طور خاص در بین سال‌های ۲۰۱۲ ـ ۲۰۱۶ تشدید شده است.
۲. После Ракки: все взгляды на Восток Сирии ، مرداد ۱۳۹۶
بعد از رقه؛ همه نگاه‌ها به شرق سوریه
نویسنده با اشاره به نزدیک بودن پایان کار داعش ازجمله در رقه، تشدید بحث‌ها درخصوص چگونگی پر شدن خلاً این گروهک ازجمله در قالب حوزه‌های نفوذ در سوریه را قابل‌تأمل دانسته است؛ ازاین‌رو، مناطق شرقی سوریه که نسبت به مناطق غربی و سواحل مدیترانه کم‌اهمیت بودند، اهمیت بیشتری یافته‌اند. آمریکا در این منطقه ائتلاف کردی - عربی در قالب نیروهای دموکراتیک سوریه ایجاد کرده و از آنها علیه داعش نیز استفاده کرده است. ترکیه نیز در قالب عملیات «سپر فرات» سعی در تأثیرگذاری بر روندها به‌ویژه نیروهای کرد دارد.
۳. ?Пятый раунд переговоров по Сирии в Астане: будут ли созданы зоны деэскалации ، مرداد ۱۳۹۶
پنج دور مذاکرات در مورد سوریه در آستانه؛ آیا مناطق امن محقق خواهند شد؟
نوشتار حاضر، با اشاره به برگزاری پنجمین دور مذاکرات آستانه در مورد سوریه که چهار و پنج ژوئیه 2017 با شرکت نمایندگان روسیه، ایران، ترکیه، آمریکا، سازمان ملل، سوریه و معارضین برگزار شد، ابعاد توافقات و موانع اجرایی شدن توافق بر سر آتش‌بس و مناطق امن را طی نشستی تخصصی بررسی کرده است. در این گزارش تصریح شده که توافق مناطق امن میان ایران، روسیه و ترکیه در سوریه به‌درستی اجرایی نشده است. رویکرد ایران عقیدتی، رویکرد ترکیه نوعثمانیسم و کشورهای عربی خلیج فارس به‌دنبال حمایت از معارضین میانه‌رو هستند. دراین‌میان، هدف نهایی رژیم صهیونیستی و آمریکا تضعیف حداکثر ایران در منطقه است.
۴. Türkiye-İran İlişkilerinde Rusya Faktörü ، مرداد ۱۳۹۶
فاکتور روسیه در روابط ترکیه - ایران
نوشتار حاضر، به تبیین اجمالی سیر مناسبات ایران و ترکیه در سال‌های اخیر به‌ویژه بعد از بحران سوریه پرداخته است. به باور نویسنده امنیت ملی و مسالۀ انرژی برای هر دو کشور بسیار حیاتی و در زمرۀ عوامل اصلی تعیین‌کنندۀ سیاست خارجی کشور هستند. به باور وی ایران و ترکیه رساندن روابط اقتصادی بین دو کشور به حجم سی میلیارد دلار در سال را پیش‌بینی و هدفگذاری کرده بودند، ولی برخی اظهارات مقامات ترکیه (رئیس جمهور و وزیر امور خارجه) علیه ایران سبب کندی پیگیری برنامه‌های پیش‌بینی‌شده در توسعۀ روابط دوجانبه شده است.
۵. Россия и Иран в Сирии: единство и борьба противоположностей ، مرداد ۱۳۹۶
روسیه و ایران در سوریه؛ همگرایی با تقابل مواضع
نویسنده با اشاره به تغییر سریع شرایط در سوریه ازجمله انعقاد توافق روسیه، آمریکا و اردن برای ایجاد مناطق امن در جنوب سوریه، تأکید دارد وضعیت در این کشور از حالت نظامی درحال تبدیل به عرصۀ سیاسی- دیپلماتیک است. به ادعای وی، روسیه تلاش دارد تا روابط متعادلی را با همۀ کشورهای خاورمیانه ازجمله با دشمنان ایران چون عربستان و رژیم صهیونیستی برقرار کند. برقراری روابط راهبردی با تهران هم روابط مسکو با کشورهای منطقه و هم با کل جهان اسلام را خدشه دار خواهد کرد.
به باور نویسنده، سازمان پیمان امنیت دسته‌جمعی، با اینکه در طول پانزده سال فعالیت رسمی در یک جنگ واقعی محک نخورده است و تجربۀ جنگ واقعی را ندارد، اما مطابق نظر کارشناسان فعالیت‌های گسترده و موثری برای جلوگیری از اقدامات تروریستی در اوراسیا انجام داده است. این پیمان که اتحاد سیاسی و نظامی کشورهای پساشوروی را پوشش می‌دهد، 25 سال پیش در سال 1992 منعقد شد، اما برای ده سال موجودیت آن زیر سوال بود. ولادیمر زاخارین، معاون رئیس موسسۀ کشورهای مستقل همسود بر این باور است که سازمان امنیت دسته‌جمعی به‌عنوان یک بلوک دفاعی ایجاد شده است و وظایف دفاعی خود را با موفقیت ایفا می‌کند. با کمک این سازمان، روسیه متحدان خود را زیر چتر حمایت هسته‌ای قرار داده تا ثبات را در کشورهای عضو سازمان افزایش دهد.
۷. ?Ближний Восток для России и ЕС: яблоко раздора или повод к миру ، تير ۱۳۹۶
خاورمیانه برای روسیه و اتحادیۀ اروپا؛ موضوعی برای اختلاف یا بهانه‌ای برای صلح
نوشتار حاضر، چکیده‌ای از نشست مشترک اخیر «شورای روسی امور بین‌الملل» و نمایندگان اتحادیۀ اروپا تحت عنوان «خاورمیانه برای روسیه و اتحادیۀ اروپا؛ موضوعی برای اختلاف یا فرصتی برای همکاری منطقه‌ای؟» است. به باور نویسنده، منطق سیاست روسیه در خاورمیانه برای اتحادیۀ اروپا قابل فهم نیست و این سوال مطرح است که آیا روسیه در خاورمیانه یک بازیگر مخرب است یا یک میانجی خیرخواه؟ درمقابل، بازی اتحادیۀ اروپا در مدار یوروآتلانتیکی و تأثیرات سیاست ترامپ بر سیاست بروکسل برای مسکو ناخوشایند است.
۸. Без Ирана и Израиля. Что мешает договоренности Трампа – Путина по Сирии ، تير ۱۳۹۶
بدون ایران و رژیم صهیونیستی، چه چیزی مانع توافق ترامپ و پوتین در مورد سوریه است
نویسنده با اشاره به توافق ترامپ و پوتین برای ایجاد مناطق امن در سه منطقه درعا، سویدا و قنیطره در جنوب سوریه، تأکید دارد توافقات گذشته به انجام خاصی نرسیده و در این مورد نیز مشکلاتی وجود دارد. نویسنده موفقیت این توافق را منوط به توان تضمین‌کنندگان آن (روسیه و آمریکا) به فشار بر متحدان خود دانسته است. به باور وی، هرچند اختلافاتی میان مسکو و تهران وجود دارد، اما هم‌اکنون آنها در یک سنگر قرار دارند. لذا، مسکو نمی‌تواند تهران را نادیده بگیرد و ترجیح می‌دهد مذاکره با تهران (آستانه) و واشینگتن (امان) را همزمان پیش ببرد. اینکه کرملین بتواند از میانۀ دعوای ایران وآمریکا امتیازی بگیرد، به روند تحولات در سوریه و آیندۀ توافق امان بستگی دارد.
۹. Южная сделка» Москвы и Вашингтона: дуэль двух дипломатий ، تير ۱۳۹۶
«توافق جنوبی» مسکو و واشینگتن؛ دوئل دو دیپلماسی
عدم جدیت روسیه برای اجرایی شدن توافق پوتین و ترامپ در مورد جنوب سوریه، خطراتی را برای مسکو ایجاد کرده است؛ ازجمله اینکه این کشور در مظان این اتهام قرار گرفته که طرح‌های آن برای صلح در سوریه چیزی جز سیاست‌بازی در حمایت از ایران و حزب جنگ در دمشق نیست. نویسنده با اشاره به توافق پوتین و ترامپ در هامبورگ درخصوص ایجاد مناطق امن در جنوب غرب سوریه و ایجاد مرکز هماهنگی و کنترل آتش‌بس مربوطه در امان، پایتخت اردن، به ارتباط این توافق با توافق روسیه، ایران و ترکیه درخصوص ایجاد مناطق امن مشابه در شمال سوریه پرداخته است. به ادعای نویسنده، ایران و بخشی از هیأت حاکمه دمشق که وابسته به ایران هستند مهم‌ترین مشکل بر سر راه اجرایی شدن توافق ترامپ و پوتین هستند.
نوشتار حاضر به بررسی استراتژی چین درقبال بحران اوکراین پرداخته است، چین طی سال‌های اخیر نقش مهمی در عرصۀ بین‌المللی داشته است و در بحران اوکراین تاکید به تلاش طرفین برای دستیابی به یک راه‌حل سیاسی و دیپلماسی کرده است. در این نوشتار از روش پژوهشی گردآوری داده‌ها و کتابخانه‌ای و مشاهده اسناد و مدارک استفاده شده است. نتایج این پژوهش نشان داده است که بحران اوکراین باعث نزدیکی استراتژیکی و اقتصادی بیش‌از پیش روسیه به چین برحسب منافع و مناطق نفوذ مشترک و متعارض دو کشور شده است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۷۰