درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > اروپا > اروپای شرقی > روسیه فدراتیو > سیاست خارجی > (۶۳۵ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



به باور نویسنده، تحولات پانزده سال اخیر غرب آسیا و تهدیدات ناشی از آن، این منطقه را تبدیل به «قوس بی‌ثباتی» در اوراسیا کرده است. در تحلیل چرایی این موضوع و راه‌حل آن باید علاوه‌بر بررسی وضعیت سیاسی ـ اجتماعی منطقه، به روابط قدرت‌های بزرگ در آن به‌ویژه آمریکا، روسیه و اتحادیه اروپا نیز توجه کرد. حضور پررنگ روسیه در قالب عملیات نظامی در سوریه، آمریکا در رهبری ائتلاف ضدداعش و اتحادیۀ اروپا برای مدیریت بحران ازجمله: موضوع پناهندگان نشانه‌ای از نگرانی‌های امنیتی آنها در خاورمیانه‌ای است، که طی سال‌های اخیر منبع تهدیدات مسلحانه نه‌تنها برای کشورهای این منطقه، بلکه سایر کشورهای دور از مرزهای خاورمیانه نیز بوده است.
به باور نویسنده، اگر شرق اروپا حوزۀ تعامل روسیه با قدرت‌های برتر غربی تلقی شود، خاورمیانه نیز محل تسویۀ حساب‌ها و بازی‌های سیاسی روسیه با آمریکا است.. ظهور پدیدۀ تروریسم بین‌المللی و انطباق تهدیدها و فرصت‌ها برای روسیه با آنچه که در خاورمیانۀ امروز در جریان است، بر اهمیت این منطقه نزد تصمیم‌گیران روس افزوده است. گذشتۀ تاریخی دو کشور و حضور نیروی دریایی روسیه در پایگاه طرطوس در مدیترانه، اهمیت این کشور را برای دستگاه سیاست خارجی روسیه مضاعف کرده است. با عطف به‌همین اهمیت است که از سرآغاز سلسلۀ تحولات در خاورمیانۀ عربی، روس‌ها نگاه متفاوتی به بحران سوریه داشته‌اند.
۳. Нагорно-карабахский конфликт: на перекрестке внешнеполитических интересов ، دي ۱۳۹۵
تنش ناگورنو- قره باغ: در دورنمای منافع سیاست خارجی
نویسنده با اشاره به تنش ناگورنو- قره باغ به‌عنوان یکی از اولین تنش‌ها در شوروی سابق بعد از فروپاشی، تأکید دارد که طی سال‌های اخیر بازیگران مختلف منطقه ازجمله ایران، روسیه و ترکیه و بازیگران فرامنطقه‌ای ازجمله آمریکا و اتحادیۀ اروپا، تلاش‌های بی‌ثمری را برای حل این مشکل به‌کار بسته‌اند. در این میان، موضع روسیه دراین‌خصوص از موضع کلی آن در قفقاز جنوبی دلایلی متفاوت است که این دلایل در نوشتار حاضر آمده است. به باور وی، ایران درخصوص تنش ناگورنو- قره‌باغ دو موضع دارد: حل این تنش به‌صورت مسالمت‌آمیز و با همت کشورهای منطقه؛ رویکرد انتقادی به مفاد به‌روزشدۀ «توافق مادرید». برخلاف این توافق، ایران موافق استقرار نیروهای حافظ صلح بین‌المللی در قره‌باغ نیست و در این زمینه بین دو طرف اختلاف وجود دارد.
۴. Сирийский кризис: между Алеппо и Астаной, Военные победы приближают политический компромисс ، دي ۱۳۹۵
بحران سوریه: بین حلب و آستانه. پیروزهای نظامی مصالحۀسیاسی را تسهیل می‌کنند
نویسنده با اشاره به اینکه هم‌اکنون تمام نیروهای درگیر در سوریه و بازیگران دخیل در آن، بر راه‌حل سیاسی و عدم امکان پیروزی در میدان جنگ تأکید می‌کنند، این سئوال را مطرح کرده است که دلیل شکست طرح‌های قبلی صلح چه بوده و چرا نبردها ادامه دارد؟ وی با اشاره به اینکه نشست آستانه نیز می‌تواند با شکست مواجه شود، تأکید دارد روسیه و ترکیه به‌عنوان تضمین‌کننده و ایران در پلان ب، عزم خود را برای به ثمر نشستن مذاکرات آستانه جزم کرده‌اند. به باور وی، توافق صلح هم منافع روسیه، هم ترکیه و هم ایران را تأمین می‌کند. روسیه مایل به حفظ حضور نظامی در غرب سوریه، ترکیه مایل به ممانعت از شکل‌گیری دولت کردی و ایران به‌دنبال حفظ کریدور شیعی در سوریه به لبنان است.
قدرت‌نمایی طالبان در کابل و افغانستان موجب شد روس‌ها روابطی را با اتحاد شمال برقرار کنند. دراین‌میان، سرنگونی طالبان و حضور ناتو و آمریکا دوران نوینی را در روابط روسیه و افغانستان و همچنین طالبان پدید آورده است. از سال2007 میلادی مسکو گام‌های بلندی برای حضور بیشتر در افغانستان برداشت؛ دراین‌بین، در وضعیت کنونی باتوجه به رویکرد اعلامی مقامات روسیه درقبال افغانستان به‌نظر می‌رسد نگاه نوینی ازسوی مسکو به روابط با طالبان پدید آمده است. نوشتار حاضر، گفت‌وگویی است با دکتر سید وحید ظهوری حسینی، کارشناس مسایل سیاسی و افغانستان. وی به بررسی مهم‌ترین عوامل موثر در نگاه جدی‌تر مسکو به طالبان پرداخته است.
۶. Türkiye-İran rekabeti Moskova troykasının zayıf halkası ، دي ۱۳۹۵
رقابت ترکیه – ایران؛ حلقۀ ضعیف تروئیکای مسکو
نویسنده سعی دارد با ذکر سخنانی از یک نمایندۀ مجلس از حزب جمهوری‌خواه خلق (بزرگ‌ترین حزب مخالف دولت ترکیه) و نیز دیدگاه‌های کارشناسان برخی اندیشکده‌ها و اساتید دانشگاه، عملکرد ترکیه را در توافق با ایران و روسیه در موضوع سوریه به نقد بکشد. به باور وی، ترکیه در مسالۀ سوریه از خواسته‌های قبلی خود دست برداشته و درجهت خواسته‌های روسیه و ایران حرکت می‌کند. وی ازسرگیری تماس‌های دیپلماتیک ترکیه و عراق را نیز عقب‌نشینی ترکیه از مواضع خود درقبال ایران و عراق دانسته است.
۷. نگاه روسیه به داعش: ماهیت، توسعه و دورنما ، دي ۱۳۹۵
“Исламское государство»: феномен, эволюция, перспективы”
داعش تهدیدات مختلفی را از بی‌ثباتی در منطقه و به خطر انداختن منافع مسکو در کشورهای خاورمیانه تا تهدید مستقیم در خاک این کشور با اقدامات تروریستی ایجاد کرده است. دراین‌بین، تقویت تحرکات این گروه در افغانستان، کشورهای آسیای مرکزی و قفقاز جنوبی می‌تواند جغرافیای تهدید را به مرزهای روسیه بکشاند و امنیت آن را بیش‌ازپیش به خطر اندازد. به باور نویسنده، اوضاع خاورمیانه برای روسیه هم به‌لحاظ تأمین امنیت ملی و تحقق منافع سیاست خارجی و هم به‌دلیل اهمیت توسعۀ همکاری‌های اقتصادی با کشورهای خاورمیانه ازنظر راهبردی مهم است. مسکو در چنین منطقه‌ای با عملیات نظامی خود در سوریه و اعمال ضربات قابل‌ملاحظه به زیرساخت‌های ترورسیت‌های داعش در این کشور، موفق به تغییر شرایط در سوریه و منطقه شده است.
سند جدید تدبیر سیاست خارجی روسیه در سی نوامبر 2016 به فرمان ولادیمیر پوتین، رئیس جمهور روسیه، به تصویب رسیده است. این سند که تنها سه سال پس از انتشار نسخۀ آن که در سال 2013 به تصویب رسیده بود، با توجه به الزامات و به اقتضای زمان و با درنظرگرفتن تغییر شرایط و واقعیت‌های جاری به تصویب رسید. سند فوق که برخلاف بسیاری از ادوار گذشته، یک ماه پیش از اتمام سال میلادی به تصویب رسیده و منتشر شده است، جایگزین سند قبلی است، اگرچه برخی موضوعات در این نسخه مانند سند پیشین به قوت خود باقی است، اما برخی موضوعات اخیر مانند مسئلۀ «داعش» در این سند مورد توجه قرار گرفته است. این نوشتار متن کامل سند «تدبیر سیاست خارجی 2016 روسیه» است.
۹. Suriye’de: Rusya-İran Anlaşmazlığı ، دي ۱۳۹۵
عدم تفاهم روسیه- ایران در سوریه
نویسنده سعی دارد با بزرگنمایی تفاوت منافع ایران و روسیه در مسالۀ سوریه و نیز با استناد به اظهارات برخی مسئولین ایران درخصوص همکاری با روسیه، این مساله را به جامعۀ مخاطب القا کنند که ایران با روسیه در موضوع سوریه اختلاف‌نظر دارد. نویسنده مدعی است ایران از نزدیکی روسیه و ترکیه خشنود نیست و دقیقا بعد از مطرح شدن احتمال استفاده روسیه از پایگاه اینجیرلیک ترکیه برای بمباران داعش، پایگاه هوایی همدان را در اختیار روسیه قرار داد. وی همچنین توافق نهایی درباره آتش‌بس در سوریه را ازنظر اختلاف دیدگاه‌های ایران و روسیه حائز اهمیت دانسته و بر این باور است که جزئیات این توافق درجۀ این اختلافات را بیشتر مشخص خواهد کرد.
۱۰. На пути к сирийскому урегулированию, Россия, Турция и Иран обсудили Сирию в Москве ، دي ۱۳۹۵
تلاش برای حل مسئلۀ سوریه؛ مذاکرات روسیه، ترکیه و ایران در مورد سوریه
نویسنده با اشاره به مذاکرات وزرای خارجه و دفاع ایران، روسیه و ترکیه در مسکو در 20 دسامبر 2016، هدف اصلی این مذاکرات را انتقال فضای درگیری مسلحانه در سوریه به مذاکرات و حل مسالمت‌آمیز بحران این کشور دانسته است. نویسنده هدف روسیه را توقف جنگ و احیای روند سیاسی در سوریه دانسته است و تأکید دارد که مسکو به هر قیمتی مایل نیست بشار اسد را در قدرت حفظ کند. وی هدف اصلی ترکیه را ممانعت از اتحاد کردها در شمال سوریه و تقویت موقعیت مخالفین اسد در این کشور دانسته است. وی بر این باور است که ایران بشار اسد را ضامن منافع ژئوپولیتیکی خود می‌داند؛ به‌همین دلیل بر حفظ دولت فعلی تأکید دارد. در میان این سه کشور (ایران، روسیه و ترکیه) نیز تنها ایران حاضر است تا پیروزی نهایی دمشق به جنگ ادامه دهد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۶۴