درگاه دید > موضوعات > حقوق‌بشر > مناطق و کشورها > ایران > (۵۴ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



به باور نویسنده، دولت‌های سلطه‌طلب غربی به رهبری آمریکا، همواره در مسیر سرنگونی و مبارزه با جمهوری اسلامی ایران، طرح‌ها و نقشه‌های مختلفی را طرح‌ریزی و عملیاتی نموده‌اند. ازجمله ابزارهای غرب برای افزایش فشار بر ایران، طرح ادعاهای ناقض حقوق بشری ازسوی ایران است؛ ابزاری که به نظر می‌رسد کشورهای غربی آن را بهترین شیوه و راهبرد برای حفظ و افزایش تحریم‌ها علیه ایران دانسته و از آن بهره برده‌اند.
در چند دهۀ اخیر، بخش مهمی از روح حاکم بر روابط میان اتحادیۀ اروپا با سایر کشورها را مسائل و مباحث حقوق بشری تشکیل داده است. این نوشتار، در پی بررسی تطبیقی سیاست حقوق بشری اتحادیۀ اروپا درقبال جمهوری اسلامی ایران و پادشاهی بحرین است و در تلاش است به شیوه‌ای تطبیقی نقض استانداردهای حقوق بشری موردنظر و تعریف‌شده، ازسوی اتحادیۀ اروپا و تاثیر رفتار آن با سیاست خارجی این اتحادیه درقبال دو کشور را تحلیل کند.
نوشتار حاضر تلاش دارد سرخط‌هایی برای ایجاد تحول مثبت در سیاست‌های حقوق بشری کشور به‌منظور نزدیک شدن هرچه بیشتر به رفع اثرات این ابزار سیاست‌زده غرب علیه کشورمان ارائه دهد. به باور نویسنده، برجام فرصتی طلایی برای یک تحرک واقعی حقوق بشری در کشور هم در بهبود و ارتقای حق مردم و شهروندان ایرانی؛ هم در رفع برخی رویه‌های معیوب تقنینی و اجرایی داخل کشور؛ و هم در بهبود سیاست‌های حقوق بشری نظام در حوزۀ بین‌الملل است.
۴. Congress Can Still Make a Difference on Iran ، مهر ۱۳۹۴
کنگره هنوز می‌تواند در ایران دخالت کند
نوشتار حاضر براین نظر است که اگرچه کنگره نتوانست توافق هسته‌ای ایران را متوقف کند، اما نباید اکنون کنار بنشیند، بلکه باید موضعی سخت‌تر علیه تهران اتخاذ کند. به گفتۀ نویسنده، اکنون زمان آن فرا رسیده که کنگره دخالتی جدی در حوزه‌ای داشته باشد که دولت اوباما از ورود در آن بیم داشت؛ حوزه‌ای که کنگره پیش‌تر وزن زیادی در آن داشت؛ یعنی حقوق بشر. دراین‌میان، تحریم حقوق بشری سپاه پاسداران، تشکیل یک کمیسیون مستقل و دوحزبی برای بررسی حقوق بشر در ایران توسط کنگرۀ آمریکا، ازجمله پیشنهادات نویسنده است.
نوشتار حاضر از دو بخش تقسیم شده است؛ بخش اول که گزارش احمد شهید، گزارشگر ویژۀ سازمان ملل در مورد وضعیت حقوق بشر در جمهوری اسلامی ایران، در زمینۀ اقلیت‌های دینی و اقوام در ایران است و بخش دوم، ملاحظاتی پیرامون این گزارش است. حقوق اقتصادی، اجتماعی و فرهنگی و حقوق مدنی و سیاسی ازجمله: حق حیات، استقلال قضاوت و موازین محاکمات عادلانه، آزادی بیان و حق دسترسی به اطلاعات، آزادی مذهب. از موضوعات مورد بررسی در این نوشتار است.
نوشتار حاضر به بررسی تحولات و رویداد‌های مرتبط با روندهای جهانی حقوق بشر و همچنین نگاه بین‌المللی به وضعیت حقوق بشر در ایران در حدفاصل ۳۱ اردیبهشت تا ۱۰ مرداد ۹۳ پرداخته است. براین اساس موضوعاتی مثل برگزاری بیست‌وهفتمین اجلاس شورای حقوق بشر ؛ نتایج پنجاه‌وهشتمین جلسه کمیته حذف تبعیض علیه زنان، با بررسی گزارش کشورهای جمهوری آفریقای مرکزی، گرجستان، هند، لیتوانی، موریتانی، پرو، سوازیلند، و سوریه ؛چهارمین گزارش دوره‌ای ایالات متحده آمریکا ازسوی کمیتة حقوق بشر سازمان ملل متحد؛ جدیدترین گزارش احمد شهید دربارة حقوق بشر در ایران و ... مورد بررسی قرار گرفته است.
احمد شهید گزارش‌گر ویژه شورای حقوق بشر سازمان ملل در امور ایران، پنجمین گزارش خود درباره جایگاه حقوق بشر در ایران را در اختیار کمیته سوم مجتمع عمومی سازمان ملل متحد گذاشت. این گزارش دومین گزارش شهید در سال میلادی ۲۰۱۳ پس از گزارش فوریه این سال و نیز نخستین گزارش وی پس از انتخاب آقای حسن روحانی به ریاست جمهوری از سوی شهروندان ایرانی به شمار می‌آید. برجستگی این گزارش در پافشاری بر ادامه یافتن نقض گسترده حقوق بشر در ایران از یک‌سو و پررنگ کردن پیامدهای تحریم بین‌المللی ایران بر حقوق و امنیت انسانی ایرانیان از سوی دیگر است که در این نوشتار از منظر حقوقی بررسی شده است.
۸. «تهديد دود و آينه» ايراني و «كارت حقوق بشر» واشنگتن ، آبان ۱۳۹۲
The Iranian “Smoke and Mirrors Threat” and Washington’s “Human Rights Card”
نویسنده بر این باور است که غرب بي‌آنكه به آقاي روحاني فرصت داده باشد، درراستاي دستوركار نئوامپرياليستي خود كه برخاسته از انگيزه‌هاي ژئوپلتيكي است، كوشيده تا همچنان به جريان حاكم در رسانه‌هاي غرب عليه ايران دامن زده و به سياه‌نمايي تصوير ايران بپردازد. در اين راه، رسانه‌هاي آمريكا با استفاده از اهرم حقوق بشر عليه ايران، به تلفيق آن با پرونده هسته‌اي پرداخته‌اند، درحالي‌كه براي پيشبرد صحيح امور، بايد اين دو مسئله به صورت جداگانه بررسي شوند. نويسنده در پايان اميدوار است با تحريم موسساتي كه در آمريكا مدعي احقاق حقوق بشريت هستند، تحولي اساسي در ايجاد نظم جهاني از زاويه ديد مردم جوامع مختلف و نه وال‌استريت و لندن، صورت پذيرد.
نوشتار حاضر بر اساس سه فرضیه شکل گرفته و نویسنده با توجه همزمان به آنها، به بیان نکاتی پیرامون سیاست حقوق بشری ایران و آسیب‌شناسی ان پرداخته و درنهایت پیشنهاداتی برای بهبود سیاست حقوق بشری ایران در سال‌های آینده ارائه داده است. فرضیه‌های نوشتار عبارتند از: سیاست‌زدگی مباحث حقوق بشری و تاثیرپذیری آن از تمایلات سیاسی کشور قابل انکار نیست؛ در نظام حقوق بشری بین‌المللی به دلیل برخورد منافع ملی کشورها، عدالت و برخورد غیرگزینشی واقعیت نداشته، بسیاری از کشورها با وضعیت حقوق بشری نابسامان از انتقادهای دیگران در امان بوده و بسیاری دیگر با وجود حوزه‌های مثبت و پیشرفت‌های حقوق بشری دائما تحت فشار هستند؛ استفاده ابزاری از اهرم حقوق بشر توسط غرب علیه ایران، در طول سه دهه گذشته تداوم داشته است.
پس از پیروزی انقلاب، همواره یکی از ابزارهای فشار علیه جمهوری اسلامی ایران توسط غرب و به ویژه آمریکا، موضوع حقوق بشر بوده است. غرب در حالی از طرح ادعای نقض حقوق بشر در ایران علیه کشورمان استفاده می‌کند که در همان زمان در یک موضع‌گیری دوگانه بسیاری از جنایات علیه بشر توسط اسرائیل و دیگر کشورهای هم‌پیمان خود مانند بحرین، نادیده گرفته می‌شود. چنان که در اجلاس شانزدهم شورای حقوق بشر به تعیین گزارشگر ویژه حقوق بشر برای ایران رای مثبت داده شد. برای تحلیل و بررسی راهکارهای مجلس در واکنش به این موضوع با دکتر کاظم جلالی و دکتر محمد کرمی راد از اعضای کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی، گفت‌وگویی انجام شده که متن حاضر حاصل آن است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ |