درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > سياست اقتصادی > (۲۳۳ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



صنعت برق به‌عنوان یکی از صنایع زیر‌بنایی، نقش مهمی در توسعۀ بخش‌های مختلف اقتصادی و اجتماعی کشور بر‌عهده دارد و از صنایع شبکه‌ای محسوب می‌شود. رویکرد پژوهش حاضر از نوع کیفی و از‌نظر هدف کاربردی و توسعه‌ای و از‌نظر روش، توصیفی ـ تحلیلی و نظریه مبنایی است. یافته‌های پژوهش نشان داده است که راهبردهای الگوی اقتصاد مقاومتی در صنعت برق جمهوری اسلامی ایران از‌نظر بازۀ زمانی تأثیرگذاری به راهبردهای ترمیم و بهبود‌دهنده، ظرفیت‌ساز و مقاوم‌ساز قابل تقسیم‌بندی است و بر ثبات و امنیت اقتصادی، پیشرفت همگام و فراتر از رشد اقتصادی کشور، تجدید ساختار صنعت برق، توسعۀ فضای رقابتی، توسعۀ بخش غیردولتی صنعت برق و رشد سهم انرژی‌های تجدید‌پذیر است.
یافتۀ اصلی نوشتار حاضر آن است که از‌ یک‌سو بازیابی قدرت ملی و بازدارندگی تهدیدهای محیطی کاربست دیپلماسی اقتصادی در سیاست خارجی ایران را ضروری می‌سازد و از‌سوی‌ دیگر، این ضرورت‌ها در بستر چالش‌های درون‌ساختاری، الزامات راهبردی در سطوح کارگزاری، نهادی و سیاستی را به‌عنوان نقطۀ عزیمت در اولویت دستور کار دیپلماسی اقتصادی قرار می‌دهند. به باور نویسنده، این الزامات به هم‌پیوندی تدریجی اقتصاد ملی ایران با اقتصاد بین‌الملل کمک می‌رسانند.
به باور نویسنده، در الگوی دولت توسعه‌گرا، توانمندی استخراجی و پاسخگویی بروکراتیکِ شایسته‌سالار و عقلانی‌سازی روابط با جامعه، ظرفیت و استقلال نهاد دولت را افزایش می‌دهد. این درحالی است که عملکرد ضعیف و مشکلات تشدیدشده در حوزۀ سرمایۀ انسانی در دولت نهم و دهم، متأثر از برخی عوامل نهادی، مانئد استمرار و تقویت سیاست‌های پوپولیستی و عامه‌پسند، قانون‌گریزی و عدم التزام به قوانین، سیاست‌های بازتوزیعی و انبساطی، بروکراسی ضعیف و غیرحرفه‌ای، نداشتن تعامل سازنده با ارکان دیگر نظام، تصمیمات شتاب‌زده و غیرکارشناسی، ناتوانی در بهره‌گیری از ظرفیت‌های بین‌المللی و ساخت ناکارامد رانتیری بوده است.
نوشتار حاضر گفت‌و‌گویی است با ایگور ماکاروف، استاد اقتصاد دانشگاه مسکو. به باور وی، هرچه جایگاه ایران به‌عنوان یکی از اعضای اتحادیۀ اقتصادی اوراسیا افزایش یابد، همکاری‌‌های آن نیز در این اتحادیه می‌تواند گسترده‌تر شود. روسیه تمایل دارد که اوراسیای بزرگ به‌عنوان مرکز جدید توسعۀ اقتصادی بروز یابد که علاوه‌بر قزاقستان و چهار جمهوری دیگر جداشده از شوروی، کشورهایی همچون چین، ایران، هند و پاکستان و شاید کشورهای دورتر از منطقه مثل مغولستان، ترکیه و آذربایجان و همچنین کرۀ جنوبی و حتی کشورهای آسه‌آن به عضویت آن درآیند.
فرهنگ به‌عنوان نظامی از اعتقادات، ارزش‌ها، هنجارها، الگوهای رفتاری و نمادها، نقشی تعیین‌کننده در پیشرفت و رشد اقتصادی جوامع دارد. به باور نویسنده، در کنار مجموعۀ تحولات فرهنگی که در همۀ کشورهای درحال توسعه برای تقویت اقتصاد آنها ضرورت دارد، تحولات فرهنگی خاصی در نظام جمهوری اسلامی باید صورت گیرد تا عزم لازم برای تحقق اقتصاد مقاومتی فراهم شود.
۶. Новый Шелковый путь» уведет Иран от западных санкций ، آذر ۱۳۹۵
راه ابریشم جدید» ایران را از تحریم‌های غرب دور خواهد کرد
نویسنده با اشاره به اینکه بخشی از تحریم‌ها علیه ایران رفع شده و تهران توانسته بسیاری از روابط اقتصادی خود را احیا کند، به تحولات پایان سال 2016 اشاره کرده که می‌تواند این روند را با چالش مواجه کند؛ ازجمله آنها، اتهامات جدید امریکا علیه ایران درخصوص ارسال سلاح به یمن است که به بهانۀ آن احتمال وضع تحریم‌های جدید علیه تهران وجود دارد. به تأکید وی، بحث‌های جاری در آمریکا درخصوص تحریم‌ها نشان‌دهندۀ وجود دو جناح موافق و مخالف تعامل با ایران است، اما آیندۀ روابط دو طرف و توافق هسته‌ای مبهم است؛ ازاین‌رو، تهران باید به اقدامات مقابله‌ای برای حفظ اقتصاد خود از گزند تحریم‌های جدید اقدام کند؛ یکی از این اقدامات تقویت روابط با کشورهایی است که با فشارهای آمریکا بر تهران موافق نیستند؛ چین ازاین جمله است.
۷. Станет ли Иран постоянным членом ШОС? ، آذر ۱۳۹۵
آیا ایران عضو دائم سازمان شانگهای خواهد شد؟
نویسنده با اشاره به تمایل ایران به عضویت در سازمان شانگهای، تاکید دارد که تهران به این سازمان به‌عنوان نهادی برای امنیت‌سازی منطقه‌ای، محدود کردن نفوذ غرب در منطقه و تقویت چهرۀ منطقه‌ای خود می‌نگرد؛ لذا، برای تهران اهداف اقتصادی در شانگهای در وهلۀ دوم اهمیت قرار دارد. اعضای شانگهای نیز اهداف ایران و این سازمان را از بسیاری جهات منطبق می‌دانند. به باور وی، رابطۀ ایران با برخی سازمان‌های سیاسی- مذهبی فعال در آسیای مرکزی و رویکرد ضدآمریکایی آن، دو دلیل عمدۀ مخالفت با عضویت ایران در سازمان شانگهای است.
به باور نویسنده، با رفع تحریم‌ها علیه ایران، این کشورمی‌تواند به بازارهای رقابتی ژاپن وارد شود که با توجه به تمایل ژاپن برای تنوع‌بخشی به راه‌های تامین انرژی خود، با استقبال مواجه خواهد شد، اما چالش‌هایی مانند: نبود زیرساخت لازم بر سر راه ورود ایران به بخش انرژی ژاپن و تمایل نشان دادن کشورهای عرب حاشیۀ خلیج فارس برای همکاری با ژاپن وجود دارد. این نوشتار به بررسی روابط ژاپن و کشورهای عرب حاشیۀ خلیج فارس، به‌ویژه در بخش انرژی اختصاص یافته و ظرفیت‌های آتی آن را مورد ارزیابی قرار داده است.
۹. Армения — Иран: «Железнодорожная эпопея» завершилась ، آبان ۱۳۹۵
ارمنستان-ایران: «منظومۀ راه آهن» خاتمه یافت
نویسنده با اشاره به بروز مشکلات برای ساخت راه‌آهن ارمسنتان- ایران که از جنبه‌های مختلف به‌ویژه اقتصادی، برای ایروان اهمیت زیادی دارد، به سخنان شاوارش کاچاریان در پارلمان ارمنستان دراین‌خصوص اشاره کرده است. به باور نویسنده، مقامات ارمنستان برای تأمین توجیه اقتصادی خط آهن ارمنستان- ایران باید آن را در قالبی شبیه به کریدور شمال - جنوب تعریف کرده و این خط آهن را به گرجستان و سپس دریای سیاه نیز تعمیم دهند که البته تلاش‌هایی در این زمینه در سال 2010 انجام شده است. دراین‌صورت، می‌توان نسبت به جذب سرمایۀ خارجی برای احداث و تحقق نهایی آن امیدوار بود.
۱۰. Иран: оправдались ли ожидания от снятия санкций ، مهر ۱۳۹۵
ایران: آیا انتظارات از رفع تحریم‌ها برآورده شده است
نویسنده مدعی است دلیل اصلی ایران برای پذیرش توافق، بحث مشکلات اقتصادی بوده است؛ در طول مذاکرات نیز شرکت‌های مختلف آمادگی خود را برای حضور در ایران بعد از رفع تحریم‌ها اعلام کردند، اما عوامل اقتصادی ازجمله کاهش بهای نفت نیز از عواملی بود که شرکت‌ها رغبتی به سرمایه‌گذار نداشته باشند. این درحالی‌است که حتی در طول تحریم‌ها نیز بیشترین سرمایه‌های خارجی جذب بخش انرژی ایران می‌شد. به باور نویسنده، تاکنون هرچند توافقات زیادی به نفع ایران امضا شده، اما هنوز اقتصاد ایران با ورود واقعی سرمایۀ خارجی فاصله دارد. به باور وی، تمایل ایران به توسعه و رشد اقتصادی، زمینه‌ساز کاهش تنش‌ها میان این کشور با قدرت‌های بزرگ ازجمله روسیه است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۲۴