درگاه دید > موضوعات > روابط و همکاری‌های بین‌المللی > حقوق بين الملل > تحریم > (۵۱ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



برجام در ازای برخی تعهدات و محدودیت‌ها درخصوص فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ایران، حقوق و مزایایی برای آن در زمینه‌های هسته‌ای، اقتصادی، مالی، پولی و بیمه‌ای پیش‌بینی کرده است. به باور نویسنده، بسته ‌شدن موضوع «ابعاد احتمالی نظامی» برنامۀ هسته‌ای ایران، خروج کشور از فصل هفت منشور ملل متحد، لغو تحریم‌های بین‌المللی شورای امنیت، اتحادیۀ اروپا و ایالات متحده درخصوص فعالیت‌های هسته‌ای ایران، تثبیت حقوق ایران در زمینۀ غنی‌سازی هسته‌ای و فناوری آب سنگین و تعیین الزامات حقوقی نرم برای تسهیل همکاری‌های بین‌المللی ایران با دولت‌های پیشرفته هسته‌ای، ازجمله مهم‌ترین دستاوردهای حقوقی است که برجام برای کشور درپی داشته است.
پرسش پژوهش حاضر اين است که تحريم‌هاي بين‌المللي پس از جنگ سرد، چگونه در قالب يك رژيم بين‌المللي قابل تبيين است؟ در پاسخ به اين پرسش، تحريم‌هاي دوران پس از جنگ سرد بررسي شده و با استفاده از نظريۀ رژيم‌هاي بين‌المللي به‌طور اعم و نظريۀ يانگ به‌طور اخص، اجزاي مختلف رژيم بين‌المللي تحريم كه مربوط به دوران پس از جنگ سرد است و شامل اجزاي ماهوي، تصميم‌سازي، اجرايي– نظارتي و سنجش كارايي است، بررسی شده است. هریک از این اجزا شامل زیربخش‌هایی است که درنوشتار حاضر مورد ارزیابی قرار گرفته است.
۳. The Politics of Leverage in International Relations: Name, Shame, and Sanction ، خرداد ۱۳۹۴
سیاست اهرم فشار در روابط بین‌الملل: نام بردن، شرمنده کردن، و تحریم نمودن
کتاب حاضر مطالعه‌ای در راستای ارزیابی سیاست (name and shame) در حقوق بشر است. نویسنده در بخش نخست به بررسی محدودیت‌های این سیاست، روند بین‌المللی و داخلی آن، اثرگذاری طرف ثالث بر آن، و بهبود پاسخگویی پرداخته است. وی تلاش دارد نوعی پیشنهاد برای اثربخشی بیشتر این سیاست ارائه دهد. در بخش دوم، این سیاست در روندهای اجرایی و اقتصادی مورد توجه قرار گرفته و این پرسش مطرح شده است که آیا می توان دامنۀ این سیاست را به دیگر فضاها و امور تسری بخشید یا خیر؟ در پایان نیز مانند سایر روندهای حقوق بشری موضوع اهرم‌هایی برای کارآمدی و فشار برای اجرای اصول حقوق بشر مطرح شده است.
چهارمین دور از تحریم‌های آمریکا بعد از توافق ژنو، سه دیدگاه در مورد مشروع بودن یا نبودن گسترش تحریم‌ها بعد از توافق ژنو، نقاط مشترک نگاه ملی به تحریم‌های جدید آمریکا و واکنش به تحریم‌های جدید در چشم‌انداز مذاکرات هسته‌ای، از موضوعات مورد بحث در این نوشتار هستند. نویسنده بر این باور است که، اینکه ایران در برابر چهارمین دور از تحریم‌ها سکوت را شکسته و بر غیرقانونی بودن آن تاکید قاطع دارد، یک توفیق در تقویت دیپلماسی هسته‌ای است که البته این امر به برکت نگاه و اشراف راهبردی مقام معظم رهبری حاصل شده است.
شوراي امنيت بعد از جنگ سرد با استناد به فصل هفتم منشور به طور گسترده‌اي از ابزار تحريم استفاده کرده است. مطالعه پيامدهاي اعمال تحريم‌ها در كشورهاي هدف نشان مي‌دهد، بيشترين رنج و آسيب اين محدوديت‌ها بر مردم عادي وارد شده و موازين حقوق بشر در اثر تحريم‌ها به طور گسترده‌اي نقض شده است. ازآنجاكه مسئوليت حفظ صلح و امنيت بين‌المللي در پرتو رعايت اهداف و اصول سازمان ملل و مقررات منشور، به شوراي امنيت واگذار شده، وضع چنين تحريم‌هايي به لحاظ نقض مواد 1، 24 و 55 منشور و ساير معاهدات حقوق بشر، تخطي از حدود صلاحيت و اختيارات قانوني اين شورا و فاقد اعتبار است و به لحاظ تخلف شوراي امنيت از تعهدات بين‌المللي خود در زمينه حقوق بشر، موجبات مسئوليت بين‌المللي اين شورا و به تبع آن، سازمان ملل تحقق پيدا مي‌كند.
جمعی از مقامات سابق آمریکا با انتشار گزارشی در ماه دسامبر 2012 به باراک اوباما درباره هزینه‌های دیپلماتیک تحریم ایران هشدار دادند. در این گزارش، گروهی متشکل از کارشناسان امنیت ملی، مقامات بازنشسته نظامی، قانونگذاران سابق آمریکا و كارشناسان مستقل به باراک اوباما هشدار دادند که «تشدید تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران که از سوی آمریکا رهبری می‌شود به طور فزاینده‌ای سبب بروز «سردرد دیپلماتیک» برای دولت اوباما شده است. این گزارش که «سنجش مزایا و هزینه‌های تحریم ایران» نام دارد، به توضیح و تبیین چگونگی افزایش مزایای تحریم‌های اعمال شده از سوی آمریکا و متحدانش علیه ایران و کاهش پیامدها و عواقب منفی بالقوه آن اختصاص دارد.
۷. Wickedness, Governance and Collective Sanctions: Can Corruption Be Tamed ، دي ۱۳۹۱
شرارت، حکومت‌مداری و تحریم‌های جمعی: فساد را می‌تواند کاهش دهد؟
این نوشتار به موضوع فساد از نوع رشوه و اخاذی پرداخته است که هر دوی اینها جهانی بوده، اما به‌طور خاص تجلیات ملی خود را در ساختارهای معیوب نشان می‌دهد و حتی درجایی‌که همه‌گیر، گسترده و ساختاری شده، خود را به‌صورت شرارت بروز داده‌اند. نویسنده به بررسی شرایط تاریخی اجتماعی ظهور و بروز شبکه‌های فساد پرداخته و عمدتا بر جنبه‌هایی از ارزش‌های منفی تا کل پدیده فساد تاکید کرده است. به باور نویسنده، مجازات جمعی و تحریم‌ها به‌عنوان ابزار یا مکانیسم‌هایی مفهومی می‌توانند به کاهش یا احتمال تحلیل مشکل رشوه‌گیری در میان افراد مفسد کمک کند.
اتحادیه اروپا در سوم بهمن سال گذشته (۱۳۹۰) تصمیم یک‌سویه خود را برای تحریم نفتی ایران به منظور افزایش فشار بر این کشور در مذاکرات هسته‌ای اعلام کرد. با توجه به این‌که تنها بین ۱۷ تا ۲۰ درصد نفت تولیدی ایران به این اتحادیه صادر می‌شود، به نظر می‌رسد تحریم نفتی ایران بیشتر یک نمایش سیاسی است که تبعات آن به لحاظ جایگاه استراتژیک ایران در صدور و ترانزیت منابع انرژی، دامن اقتصاد جهانی را خواهد گرفت. برای بررسی ابعاد مختلف این موضوع، به گفت‌وگو با حشمت‌الله فلاحت‌پیشه، عضو کمیسیون امنیت ملی و سیاست خارجی مجلس پرداخته‌ایم. نوشتار حاضر ماحصل این گفت‌وگو است.
در ادامه سناریوی تحریم ایران که تقریبا پس از پیروزی انقلاب اسلامی آغاز شد و در جریان پرونده هسته‌ای کشور، به اوج خود رسید، آمریکا و هم‌پیمانانش در صدد تحریم نفتی ایران برآمدند. به کارگیری ابزار تحریم در روابط بین‌الملل و سیاست خارجی به عنوان یک ابزار قدرت، پیشینه دیرینه‌ای دارد؛ به ویژه آمریکا در روابطش با دیگر کشورها از جمله اتحاد جماهیر شوروی، کوبا، کره شمالی، لیبی و عراق از این ابزار سود برده است.
تحریم‌های سیاسی، و اقتصادی فراقطعنامه‌ای اعم از یک‌جانبه یا چندجانبه علیه یک یا چند دولت در روابط و حقوق بین‌الملل همواره محل اختلاف بوده است. برخی از حقوقدانان بین‌المللی اعتقاد دارند که تحریم‌های فراتر از قطعنامه‌های شورای امنیت سازمان ملل متحد، اعم از تحریم‌های سیاسی یا مجازات‌ها و محاصره اقتصادی یک عمل متخلفانه بین‌المللی است و اصولا یک دولت یا گروهی از دولت‌ها بدون مجوز شورای امنیت نمی‌تواند علیه دولت دیگری تحریم اقتصادی وضع کنند. از این‌رو تحریم‌های اخیر آمریکا و برخی متحدان غربی آن علیه ایران به ویژه تحریم بانک مرکزی و تحریم نفتی از منظر حقوق بین‌الملل باید مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ |