درگاه دید > موضوعات > سیاست و حکومت > حزبهای سیاسی > مناطق و کشورها > فرانسه > (۹ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی 2017 در فرانسه که منجربه روی کار آمدن امانوئل ماکرون در جایگاه رئیس‌جمهور و پیروزی اکثریتی حزب آن‌مارش شد، بسیاری از ناظران و تحلیلگران سیاسی را واداشت تا به‌سمت طرح این تئوری بروند که جناح میانه‌روی ماکرون توانسته نظم سنتی ساختار سیاسی فرانسه را برهم زند؛ به‌طوری که شکاف‌های سنتی حزبی در این کشور درحال جابه‌جایی است و نظام حزبی دوقطبی دچار فروپاشی شده است. نوشتار حاضر گفت‌و‌گویی است با دکتر حجت‌الله ایوبی، تحلیلگر احزاب سیاسی فرانسه، در راستای تحلیل ساختار حزبی فرانسه.
در این نوشتار تاریخچه و ویژگی‌های احزاب دست راستی فرانسه با تاکید بر گلیست‌ها، مورد بررسی قرار گرفته است. ژنرال دوگل به‌رغم مخالفت با نظام حزبی، با تشکیل حزب سیاسی، نظام حزبی در فرانسه را به پیش برد. پس از وی ژاک شیراک با تشکیل حزب تجمع برای دموکراسی میراث‌داری ژنرال دوگل را برعهده گرفت. در دوران ژاک شیراک این حزب دوران افول خود را سپری کرد و سرانجام نیکلا سارکوزی در جنگ درون‌حزبی پیروز شد و با تغییر نام حزب به اتحاد برای ریاست‌جمهوری این حزب را در اختیار خود گرفت. علاوه‌بر احزاب دیگر گلیست و ناگلیست، جبهه ملی فرانسه از مهم‌ترین احزاب سیاسی در جناح راست است. برخی این حزب را که در منتهی‌الیه جناح راست قرار دارد، به‌دلیل مواضع تند و افراطی‌اش در زمره نونازی‌ها قرار می‌دهند.
با نزدیکی به پایان دوره ریاست جمهوری ژاک شیراک و آغاز فعالیت نامزدهای ریاست جمهوری در این کشور، فرانسوي‌ها اندك اندك براي شركت در انتخابات رياست جمهوري كشور خود كه در دو دوره به ترتيب دوم و شانزدهم ارديبهشت ماه سال ‪ ۸۶‬برگزار خواهد شد، آماده مي‌شوند. در این راستا نامزد شدن خانم سگولن رویال از حزب سوسیالیست موجبات نگرانی دولت آمریکا را فراهم آورده و کاخ سفید تمایل به پیروزی سارکوزی نامزد حزب یو‌ام‌پی دارد. با توجه به این امر تحلیل حاضر تلاش دارد تا با بررسی دیدگاه نامزدهای مختلف در این انتخابات تصویر نسبتا روشنی را از روند آتی سیاست‌ها در فرانسه ارائه دهد.
یکی از رویدادهای بسیار حساس که در حال حاضر احزاب مختلف فرانسه را به تفرقه کشانده است، «همه‌پرسی» قانون اساسی اروپا نام دارد که در ۲۹ می ۲۰۰۵ در این کشور برگزار می‌شود. فرانسه که خود از پایه‌گذاران اتحادیه اروپاست، با دادن رای منفی به این قانون می‌تواند آینده اتحادیه اروپا را با ناامیدی و سرخوردگی در این قاره همراه سازد. اکنون فضای سیاسی در فرانسه پر التهاب است و شهروندان آن با دودلی و تردید در برابر قانون مذکور قرار دارند. در این راستا مقاله حاضر به بررسی موضع‌گیری احزاب سیاسی فرانسه در مورد قانون اساسی اروپا می‌پردازد.
به گفته کارشناسان، موفقیت حزب سوسیالیست فرانسه که در دو انتخابات استانی و مجلس اروپایی این کشور پیروز شد، ناشی از عدم رضایت مردم این کشور از ناتوانایی‌های دولت راستگرای فرانسه و نیز همبستگی داخلی خود حزب است. البته علی‌رغم این اعلام وحدت از سوی حزب، همواره تاکید می‌شود در بین سران آن در خصوص مسائلی چون قانون اساسی اتحادیه اروپا و برخی طرح‌های دولت اختلاف نظرهایی وجود دارد. با این حال، حزب مذکور در حال آماده‌سازی خود برای انتخاب ریاست‌جمهوری فرانسه در سال ۲۰۰۷ میلادی است که این امر نیز مشکلاتی را در حزب ایجاد نموده است.
پس از شکست حزب حاکم فرانسه و پیروزی حزب سوسیالیست در انتخابات محلی، ژاک شیراک تغییراتی را در کابینه خود ایجاد کرد. پس از این انتخابات ریاست ۲۱ استان در اختیار حزب سوسیالیست قرار گرفت. در پی این انتخابات رافارین نخست وزیر از مقام خود استعفا داد که پذیرفته نشد. در ادامه این تغییر و تحولات نیکولا سارکوزی از وزارت کشور به وزارت اقتصاد رفت و تغییرات دیگری از این دست در کابینه حزب حاکم صورت گرفت. با این وجود به نظر نمی‌رسد که این تغییرات اساسی باشند.
انتخابات عمومی اسپانیا برای تعیین اعضای کنگره دولت مرکزی قرار است در ۲۴ اسفندماه برگزار شود‌. مسئله قابل توجه در این رابطه‌، موضعگیری حزب حاکم مردمی در مقابل تروریسم و برخورد با سازمان جدایی‌طلبان باسک (اتا) است‌. در فرانسه نیز انتخابات شورای استان‌ها در ۲۱ و ۲۸ مارس برگزار خواهد شد‌؛ این انتخابات برای اعضای حزب افراطی جبهه ملی فرانسه و حزب اتحاد برای دموکراسی این کشور حائز اهمیت است‌. طبق آخرین نظرسنجی‌ها ۶۰ درصد مردم فرانسه هنوز برای شرکت در انتخابات تصمیمی نگرفته‌اند‌. نتایج یک نظرسنجی در انگلستان نیز نشان می‌دهد که ۶۰ درصد از اعضای حزب کارگر این کشور خواستار کناره‌گیری تونی بلر از رهبری این حزب هستند. به همان نسبت درصد محبوبیت حزب کارگر نیز در بین مردم کاهش یافته است‌.
۸. The French Fifth Republic as an Opportunity Structure: A Neo-institutional and Cultural Approach to the Study of Leadership Politics ، آذر ۱۳۸۲
پنجمین جمهوری فرانسه به عنوان یک موقعیت ساختاری: یک رهیافت جدید نهادی و فرهنگی برای مطالعه سیاست‌های رهبری
روی کار آمدن گلیست‌ها در سال ۱۹۵۸ موجب شکل بندی جدیدی از نمادهای سیاسی در فرانسه گردید، که معرفی کننده جریان اصلی جمهوری خواهان در رهبری سیاست‌های جدیدشان بوده است. در انطباق با ادبیات تئوری موقعیت ساختاری و مثال زدن نیروهای چ‍‍پ فرانسه به عنوان یک مورد مطالعاتی، می‌توان به فهم اینکه چگونه احزاب سیاسی، ایدئولوژی و رهبریشان را با نهادهای سیاسی و هنجارها مطابقت می‌دهند، کمک کرد. همچنین روشن می‌شود که چنین انطباقی چه نتایجی را در دوره معاصر دربردارد.
در بی پیروزی ائتلاف راست میانه در پارلمان فرانسه َژاک شیراک، ژان پیر رافارن را به طور موقت به سمت نخست‌وزیری فرانسه انتخاب کرد.

۱