درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > روابط خارجی > (۷۰ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



کتاب حاضر در قالب۲بخش و ۸ فصل، فرهنگ ملی ایران و تاثیر آن بر سیاست خارجی کشورمان را مورد ارزیابی قرار داده است. دغدغه نویسنده نسبت به فرهنگ و هویت ملی در تمام قسمت‌های کتاب به چشم می‌خورد. از طرف دیگر حس وطن‌دوستی نویسنده سبب طرح مسائل غیرواقعی و چشم‌پوشی از کاستی‌ها نشده است. به رغم نقاط قوتی که ذکر شد، کتاب فرضیه‌ای برای اثبات یا رد کردن ندارد، همچنین مباحث متنوع کتاب اگرچه به غنای تئوریک اثر کمک کره، ولی به آن حالتی دانش‌نامه‌ای داده است.
دولتمردان ایرانی برای رها‌شدن از خطرها و تهدیدهای بیرونی، همواره به نیروی سومی پناه برده‌اند، که قدرت‌هایی نوپا بوده‌اند و این قدرت‌ها پس از یافتن جای پا در ایران، منافع ملی ما را به پای خواسته‌ها و هدف‌های خود قربانی کرده‌اند. این وابستگی به نیروی سوم در دوران‌های گوناگون تاریخی، چیزی جز رنج و زیان‌های جبران‌ناپذیر برای ایران نداشته است. دست‌اندرکاران سیاست خارجی باید بر پایه‌ روابطی قاعده‌مند، سنجیده و عقلانی، از قدرت‌های نوپا در پهنه بین‌المللی به عنوان بازیگرانی توازن‌ساز در برابر فشارهای اروپا و آمریکا بهره‌ گیرند بی‌آنکه گرفتار دام آنها شوند.
در عالم سیاست همیشه این‌طور نشان داده شده که بعد از جنگ جهانی دوم در سال ۱۹۴۵م، آمریکا منشا تمامی مشکلات سیاسی به‌خصوص در جنوب آسیاست. به‌نظر نویسنده، آمریکا ابرقدرتی با روسای‌جمهور کم‌تجربه در مقایسه با نخست‌وزیران انگلیس است که فاقد دانش سیاسی لازم برای برقراری روابط با کشورها هستند و متاسفانه اغلب مورد بهره‌برداری سیاسی نخست‌وزیران باتجربه انگلیس قرار می‌گیرند. این درحالی است که زمینه روابطی خوب و منطقی مبتنی بر احترام متقابل بین کشورها و آمریکا می‌تواند فراهم باشد. هرچند غرور ابرقدرتی در رویه سیاستمداران آمریکایی مشهود است، نخست‌وزیران انگلیسی در سوءاستفاده از قدرت آمریکا موجب مزمن شدن مناقشات بین آمریکا و دیگر کشورها شده‌اند. چنین وضعیتی نباید ادامه یابد زیرا روند روابط بعضی کشورها با آمریک
هدف کتاب حاضر طرح یک سوال کلی پیرامون ابعاد گوناگون و تاثیرات احتمالی جهانی شدن بر مدلی خاص از جامعه بشری برآمده از انقلاب اسلامی و به‌طور دقیق‌تر بر نظام جمهوری اسلامی در ایران و تحولات احتمالی در این زمینه می‌باشد. درواقع توجه به ابعاد و شناخت بازتاب‌های عمومی جهانی شدن بر نظام دولت و الگوهای وسیع حاکمیت و جنبه‌های متفاوت اقتصادی، سیاسی، فرهنگی و اجتماعی در ایران هدف اصلی این کتاب است.
بررسی رویدادها و جریان‌های سیاسی نیم قرن اخیر و ترسیم روشن و مستندی از تاریخ معاصر ایران یک ضرورت مهم فرهنگی و اجتماعی است. بعضی از نهادهای انقلابی و موسسات فرهنگی و پژوهشی که به اسناد و مدارک معتبری از این دوران دسترسی دارند با انتشار تدریجی این اسناد در مجموعه‌های مختلف، کمک بزرگی به روشن شدن نقاط تاریک این دوره حساس تاریخ کشور ما می‌کنند. کتاب حاضر، مستندی از تحولات و روابط دوران پهلوی‌هاست.
ملت‌هایی که دارای بینش و بصیرت هستند. می‌توانند در آینده جهان موفق باشند. موفقیت در پرتو بصیرت مورد توافق جامعه و رهبران تحقق می‌یابد. چشم‌انداز به شیوه‌ای شگفت‌انگیز اقدامات افراد و سازمان‌ها را هماهنگ می‌سازد و موجب ارتقای سطح کارآمدی ملی می‌شود.
کتاب حاضر که شامل مقالات ارزشمندی از نمایندگان ایران در سازمان‌های بین‌المللی و اندیشمندان سازمان‌های بین‌المللی کشور است، کوششی است که یکی از مهم‌ترین موضوعات روابط بین‌المللی یعنی سازمان‌های بین‌المللی و ارتقا جایگاه ایران را هدف خود قرار داده است.
با توجه به اهمیت شکل‌گیری شورای حقوق بشر به عنوان سازوکاری جدید در این عرصه و تاثیری که می‌تواند بر نظم بین‌المللی جاری و آتی داشته باشد. بررسی ساختار، جایگاه و اختیارات شورا در مقایسه با کمیسیون سابق حقوق بشر از جمله مباحث مهم این کتاب است.
تحلیل سیاست خارجی جمهوری اسلامی ایران از آغاز تا سال ۱۳۶۸ براساس داده‌های بومی و غیرترجمه‌ای و الگوهای دینی، هدف اصلی این پژوهش است. نویسنده تلاش می‌کند نشان دهد که در مکتب سیاسی امام خمینی، جمهوری اسلامی به عنوان یک حکومت دینی به دنبال ایجاد حیات طبیه در وهله اول در درون ایران و در وهله دوم در تمامی جهان به ویژه کشورهای اسلامی بوده است.
پس از ۱۱ سپتامبر ۲۰۰۱ و بروز دو عملیات نظامی آمریکا در خاورمیانه (افغانستان و عراق)، حضور ناتو در خاورمیانه محسوس‌تر شد. آمریکا با استفاده از مشروعیت ناتو برای اقدامات پیشگیرانه، نگرانی برخی کشورهای منطقه و از جمله ایران را برانگیخت؛ زیرا این حضور تهدیدی علیه منافع ایران به حساب می‌آید. انتظار می‌رود با حفظ و استمرار معادلات موجود، حضور ناتو در حوزه‌های ژئوپلتیکی منفعت‌ساز ایران، سبب ارتقای همکاری ایران با سازمان‌های منطقه‌ای مثل اکو و سازمان‌ همکاری شانگهای شود. به نظر می‌رسد برای فائق آمدن بر دغدغه‌های ایران در مورد ناتو، تعامل ایران با این سازمان به عنوان یک سازمان بین‌المللی مي‌تواند به صورت گسترده‌تر و متمرکزتری از سوی نهادهای پژوهشی داخلی و دستگاه‌های رسمی مورد بررسی قرار گیرد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ |