درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > جنوب آسیا > پاکستان > سیاست و حکومت > (۲۱۱ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Entre iran et pakistan, une région à risque : le balouchistan ، دي ۱۳۹۶
منطقه‌ای پرخطر بین ‌ایران و پاکستان: بلوچستان
نوشتار حاضر به بررسی اهمیت منطقۀ بلوچستانِ پاکستان در آیندۀ منطقۀ غرب آسیا، و به‌ویژه در زمان تنش میان شیعیان و اهل سُنت اختصاص یافته است. به باور نویسنده، تحولاتی عمیق در حال وقوع است که با درنظر گرفتن بی‌توجهی اسلام‌آباد به این منطقه، و همچنین تمایل چین به سرمایه‌گذاری در آن، احتمال دارد این ناحیه را به حفره‌ای سیاه در سطح امنیتی و حکمرانی تبدیل کند. به گفتۀ وی، چین می‌تواند نقش مهمی در توسعۀ ‌این منطقۀ سرشار از منابع طبیعی داشته باشد و شانسی غیر قابل اندازه‌گیری برای رشد اقتصادی ‌این منطقه وجود دارد. بااین‌حال، بی‌توجهی به فقر، مشکلات اجتماعی و ناآرامی‌های این منطقه می‌تواند راه را برای ظهور نوع جدیدی از افراط‌گرایی در آن باز کند.
افغانستان و پاکستان همچنان چه در عرصۀ سیاست داخلی و چه در عرصۀ سیاست خارجی پرخبر و توام با مسائل و فراز‌و‌فرودهای بسیاری بوده‌اند. در پاکستان پس از فراز‌و‌فرودهای نواز شریف، نخست‌وزیر این کشور برکنار شد و به‌طور موقت خاقان عباسی از پارلمان پاکستان رای اعتماد گرفته است. درعین‌حال، هزاران کیلومتر آن سوتر و داخل کاخ سفید بالاخره دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، استراتژی نوین کشورش درقبال افغانستان را اعلام کرد؛ استراتژی‌ای که تاثیرات قابل توجهی هم بر پاکستان و هم بر افغانستان خواهد گذاشت. این نوشتار گفت‌و‌گویی است با پیرمحمد ملازهی، کارشناس مسائل شبه قاره و تحولات سیاست خارجی، برای بررسی هرچه بهتر این تحولات.
به باور نویسنده، روابط تهران و ریاض همچنان با چالش‌هایی روبه‌رو است و دراین‌میان، ریاض می‌کوشد با دامن زدن به سیاست‌های فرقه‌گرایانه، تهدیدات پیرامونی جمهوری اسلامی ایران را افزایش دهد. نقش دولت پاکستان در پیشبرد سیاست‌های فرقه‌ای عربستان برجسته است. نوشتار حاضر گفت‌و‌گویی است با مهدی مطهرنیا، کارشناس مسائل بین‌الملل، درخصوص بررسی چالش‌های روابط دو کشور.
نوشتار حاضر به بررسی تصویری که از جامعۀ پاکستان و فعالیت گروه‎های مذهبی و اسلام‎گرا در آن وجود دارد پرداخته است و باوجود جریان‎های بنیادگرای مختلفی که در بستر جامعۀ پاکستان رشد کرده‎اند، به بررسی بسترهای شکل‎گیری افراطی‎گری در پاکستان پرداخته است. بنابرابن، سؤال اصلی پژوهش این است که افراطی‎گری اندیشۀ القاعده در پاکستان در کدام بستر سیاسی- اجتماعی شکل گرفته است؟ روش تحقیق توصیفی- تحلیلی و مبتنی‌بر رهیافت گفتمان لاکلاو موفه بوده و روش گردآوری داده‎ها نیز برمبنای روش اسنادی است.
نوشتار حاضر به بررسی ساخت نامتوازن قدرت در پاکستان و نگاه بازیگران در داخل این کشور به مناسبات منطقه‌ای و بین‌المللی پرداخته است. به باور نویسنده، ساختار قدرت در پاکستان متشکل از ارتش و هستۀ مرکزی قدرت در آی‌اس‌آی، بخش سیاسی و بخش مذهبی است. پرسش اصلی نوشتار این است که، با در نظر گرفتن این ساختار قدرت، جمهوری اسلامی ایران با چه سیاستی و با اتکا به کدام نیرو در پاکستان می‌تواند منافع ملی و امنیتی خود را پیگیری کند؟
۶. Indian Ocean Region Strategic Net Assessment: The South Asia Subregion ، ارديبهشت ۱۳۹۵
ارزیابی استراتژیک منطقه اقیانوس هند: زیر منطقه جنوب آسیا
در متن استراتژیک اقیانوس هند، زیرمنطقۀ جنوب آسیا منطقه‌ای با احتمال ریسک میانه محسوب می‌شود. دو حوزۀ اصلی احتمال خطر در این زیرمنطقه شامل: خطر منازعۀ نظامی میان دو کشور دارای سلاح هسته‌ای هند و پاکستان و دوم پتانسیل هند برای خیزش به‌عنوان یک قدرت هوایی ـ دریایی مسلط منطقه‌ای و رقابت با چین هم در بُعد نظامی و هم اقتصادی است. نوشتار حاضر به بررسی توازن نظامی هند و پاکستان و ارائۀ یک ارزیابی جامع از توازن در منطقۀ جنوب آسیا پرداخته است و نگرانی‌های امنیتی و همچنین عوامل تأثیرگذار بر تهدیدات در این زیرمنطقه را تشریح نموده است.
در 29 ژوئیه / 7 مرداد ماه سال جاری، دولت افغانستان با استناد به گفتۀ مقامات پاکستانی به‌صورت رسمی تایید کرد که ملاعمر، رهبر طالبان، مرده است. 24 ساعت بعد نیز طالبان نیز رسما اعلامیه دادند و مرگ او را تایید کردند. آی‌اس‌آی و ارتش پاکستان، صلاح را بر رسمی شدن خبر مرگ ملاعمر دیده‌اند. پاکستان که این اواخر وعده داده بود طالبان را به پای میز مذاکره بکشاند و امتیازات چشمگیری هم از دولت افغانستان گرفته بود، چاره را در این دیده است که کار را یکسره کند و تکلیف خود را با عناصر سرکش طالبان روشن سازد. بااین‌حال، به باور نویسنده، پیامدهای اعلام این اقدام می‌تواند از کنترل افغانستان و پاکستان خارج شود.
نوشتار حاضر معرفی و نقد کتاب «منطقۀ بحران» است که توسط امین صیقل نوشته شده و دربرگیرندۀ مقدمه، چهار فصل و نتیجه‌گیری است. این کتاب بر شماری از ابعاد ملی، منطقه‌ای و بین‌المللی که وجوه اشتراک و افتراق افغانستان، پاکستان، ایران و عراق را شکل می‌دهند تمرکز دارد. اثر مورد بررسی، ضمن ارائۀ توصیفی از روند سیاسی و استراتژیک در هر یک از کشورهای یادشده و منطقه، از دو دیدگاه تاریخی و معاصر به ارائۀ راهکارهایی برای رویارویی با چالش‌های موجود در این کشورها پرداخته است.
۹. A NEW SOCIETY IN PAKISTANI BALOCHISTAN ، مرداد ۱۳۹۳
یک جامعه جدید در بلوچستان پاکستان
به باور نویسنده، استان غربی پاکستان یعنی بلوچستان از زمان الحاق به پاکستان در سال 1948 تا به امروز همواره به ‌دلیل وجود شورش‌های جدایی‌طلبانه، یک منبع ناآرامی بوده است. با کاهش شدت مناقشه جدید که از سال 2005 شروع شد، اقدامات نظامی تغییر ماهیت داده‌اند و پاکستان دیگر شاهد یک درگیری آشکار به معنای سنتی آن نیست با این وجود مسائل جدیدی نظیر عملیات‌های ترور، جوخه‌های اعدام، قتل‌های هدفمند فراقانونی به‌وجود آمده است و این ایالت را در برگرفته است. به باور نویسنده سیاست‌های پاکستان این نوع رفتار را تقویت کرده و بلوچستان پاکستان روزبه‌روز بیشتر به‌سوی رادیکالیسم در حرکت است.
پاکستان ازجمله دولت‌های پسااستعماری است که اقوام مختلفی در آن ساکن هستند. گروه‌های قومی از بدو تأسیس این کشور با تأکید بر مؤلفه‌های زبانی، فرهنگی و قومی خاص خود در صدد استقلال بوده‌اند. قوم بلوچ یکی از این اقلیت‌ها است که همواره امنیت این کشور را به چالش کشیده است. هدف اصلی نوشتار حاضر بررسی سابقه ملی‌گرایی قوم بلوچ و نیز سیاست‌های دولت پاکستان درقبال آن با تاکید بر موضوع ملت‌سازی ناکام در این کشور است. بر این اساس، ضمن بررسی فرایند ملت سازی در پاکستان در پی پاسخ دادن به این پرسش است که چرا قوم بلوچ در پاکستان همواره امنیت این کشور را به چالش کشیده است؟ یافته‌های پژوهش نشان داده که ملت‌سازی ناکام از عوامل موثر بر ایجاد گرایش‌های واگرایانه قوم بلوچ در کشور چند قومیتی پاکستان بوده است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۲۲