درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > روابط خارجی > روسیه‌ فدراتیو > (۲۵۷ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Без Ирана и Израиля. Что мешает договоренности Трампа – Путина по Сирии ، تير ۱۳۹۶
بدون ایران و رژیم صهیونیستی، چه چیزی مانع توافق ترامپ و پوتین در مورد سوریه است
نویسنده با اشاره به توافق ترامپ و پوتین برای ایجاد مناطق امن در سه منطقه درعا، سویدا و قنیطره در جنوب سوریه، تأکید دارد توافقات گذشته به انجام خاصی نرسیده و در این مورد نیز مشکلاتی وجود دارد. نویسنده موفقیت این توافق را منوط به توان تضمین‌کنندگان آن (روسیه و آمریکا) به فشار بر متحدان خود دانسته است. به باور وی، هرچند اختلافاتی میان مسکو و تهران وجود دارد، اما هم‌اکنون آنها در یک سنگر قرار دارند. لذا، مسکو نمی‌تواند تهران را نادیده بگیرد و ترجیح می‌دهد مذاکره با تهران (آستانه) و واشینگتن (امان) را همزمان پیش ببرد. اینکه کرملین بتواند از میانۀ دعوای ایران وآمریکا امتیازی بگیرد، به روند تحولات در سوریه و آیندۀ توافق امان بستگی دارد.
روسیه و ایران [در افغانستان] رقیب یکدیگر نیستند، اهداف مشترکی دارند و امکان تبدیل کردن این اهداف به همکاری‌های بالقوۀ سودمند را دارند؛ این کار ازطریق تکمیل سیستم واکنش به تهدیدهای امنیتی، توافق و هماهنگی اقدامات برای حمایت از افغانستان و بازسازی این کشور، توسعۀ معماری امنیت در منطقه و تعاملات دوجانبه صورت خواهد گرفت. به باور نویسنده، محدودیت امکانات اقتصادی روسیه، نامعلوم بودن منافع اقتصادی این کشور در افغانستان و حضور اقتصادی ایران [در این جبهۀ مشترک]، منافع روسیه را تأمین می‌کند و حتی می‌تواند از این فرصت برای حصول اهداف استراتژیک بهره‌برداری کند.
یکی از مهم‌ترین مسائلی که به روابط جمهوری اسلامی ایران و فدراسیون روسیه مربوط می‌شود، برنامۀ هسته‌ای ج.ا.ایران است. درک چگونگی رفتار روسیه درقبال پروندۀ هسته‌ای ایران می‌‌تواند نقش مهمی در تصمیم‌گیری در این زمینه از جانب ایران ایفا کند. به‌نظر می‎رسد روسیه در روابط خود با ایران در زمینۀ برنامۀ هسته‎ای همواره مواضع دوگانه‌ای درپیش گرفته است؛ بدین‌صورت که در مواقعی با برنامۀ هسته‎ای ایران همکاری کرده و در مواقعی نیز همگام با غرب در این مسیر کارشکنی‌هایی به عمل آورده است. نوشتار حاضر به تبیین این دوگانگی در رفتار روسیه پرداخته است.
قطع روابط عربستان سعودی و قطر و احتمال افزایش تنش‌ها تا مرحلۀ اقدام نظامی به موضوع جدید در مذاکرات منطقه‌ای ازجمله میان ایران و روسیه تبدیل شده است و براین‌اساس نیز گمانه‌زنی‌های جدیدی دربارۀ همکاری تهران و مسکو برای بهره‌برداری از شکاف موجود در متحدان عربی که در بحران سوریه مقابل جبهۀ ایران و روسیه قرار دارند، ایجاد شده است. نوشتار حاضر گفت‌و‌گویی است با دکتر محمود شوری، مدیر حوزۀ اوراسیا در مرکز تحقیقات استراتژیک. به باور وی، مقابله با تسلط نظم آمریکایی- عربی بر خاورمیانه می‌تواند انگیزۀ مشترک ایران و روسیه برای بررسی راهکارها و ابتکارهای مشترک در زمینۀ حمایت از قطر در برابر عربستان باشد.
در سال‌های اخیر، مفاهیم تازه‌ای به عرصۀ سیاست خارجی کشورها راه یافته‌ است. «دیپلماسی اندیشمندان» از آن دست مفاهیم است که بر گفت‌وگو و دوستی میان روشنفکران، تحلیلگران و صاحبنظران کشورها با یکدیگر و تاثیرگذاری آنان بر ایده‌ها و سیاست‌های تصمیم‌گیران دولتی تاکید دارد. درمیان انبوه رفت‌وآمدهای دیپلماتیک میان تهران و مسکو در سال‌های اخیر، آمدوشدهای علمی و گفت‌وگوهای میان اندیشمندان دو کشور نیز کم‌کم گسترش یافته است. نوشتار حاضر تلاش دارد تا با دسته‌بندی موضوعی، تصویری از دیدگاه‌های این اندیشمندان دربارۀ جهان امروز نمایش دهد.
۶. Suriye ABD ve Rusya arasında etki sahalarına bölünüyor ، خرداد ۱۳۹۶
سوریه به حوزه‌های نفوذ آمریکا و روسیه تقسیم می‌شود
سرهات ارکمن، از کارشناسان مسائل خاورمیانه، در مصاحبه‌ای در زمینۀ آیندۀ سوریه با بخش ترکی شبکۀ دویچه ووله آلمان، با اشاره به توافق روسیه – ایران و ترکیه در زمینۀ برقراری آتش‌بس در سوریه و ایجاد مناطق امن یا پرواز ممنوع در خاک سوریه و نیز ضمانت رعایت این توافقات توسط سه کشور یادشده، بر این باور است که آمریکا نیز با این تصمیم موافقت خواهد کرد؛ زیرا آنچه درعمل اتفاق می‌افتد تقسیم سوریه به چهار منطقۀ متفاوت نیست، بلکه مسالۀ اصلی تقسیم سوریه به دو بخش حوزۀ نفوذ روسیه و حوزۀ نفوذ آمریکا است. به باور وی، نفوذ روسیه در سوریه بر روی دولت قانونی این کشور است و نفوذ ایران نیز بر روی گروه‌های شبه‌نظامی شیعه است و ترکیه نیز بر روی برخی گروه‌های مخالف دولت سوریه نفوذ دارد.
۷. Doha Uluslararası Politikalar ve Stratejiler Forumu 2017 Sonuç Raporu ، ارديبهشت ۱۳۹۶
گزارش نهایی فوروم سیاست ها و استراتژی های بین‌المللی دوحه 2017
فوروم سیاست‌ها و استراتژی‌های بین‌المللی دوحه 2017 توسط مرکز تحقیقات استراتژیک وزارت دفاع قطر و مرکز تحقیقات استراتژیک ترک - آسیا و موسسۀ دفاع و امنیت ملی ترکیه در تاریخ 5 و 6 مارس 2017 در دوحۀ قطر و با حضور کارشناسان و مسئولین ترکیه، قطر و برخی کشورهای عربی برگزار شد. به باور سخنرانان این فوروم، ترکیه در سوریه از نقش اولیۀ خود که ارائۀ کمک‌های انسانی به آوارگان سوری بود دور شده و به جنگ نیابتی روی آورده است. به باور انها، اکنون یک عزم همگانی بین آمریکا و کشورهای عربی و سایر کشورهای منطقه در زمینۀ ممانعت از توسعه‌طلبی و همچنین محدود ساختن نفوذ ایران در منطقه به‌وجود آمده است
۸. Russia and Iran Choose Frugal Cooperation ، فروردين ۱۳۹۶
انتخاب ایران و روسیه همکاری موثر است
سفر آقای روحانی به مسکو، تأکید دارد که مواضع مشترک دو طرف ایران و روسیه در مورد سوریه، افغانستان، عراق، یمن و مبارزه با تروریسم نشان می‌دهد که دو طرف به‌دنبال ایجاد ثبات در منطقه هستند. وی با تصریح اینکه مواضع ژئوپولیتیکی دو کشور نیز با هم منطبق است، عدم تقارن فضای نزدیک سیاسی با حجم اندک اقتصادی میان دو کشور را نقطۀ منفی در این روابط دانسته است. نویسنده تأکید دارد که آقای روحانی و پوتین در دیدار خود تلاش کردند تا این مشکلات را مترتفع کنند. هرچند آنها از توسعۀ روابط حمایت می‌کنند، اما ایران هنوز عضو شانگهای نشده و بسیاری از اسناد میان دو طرف قالب یادداشت تفاهم دارد که تا اجرایی شدن فاصله دارند. از این جمله تعامل ایران با اتحادیۀ اقتصادی اوراسیا است.
نوشتار حاضر به بررسی همکاری‌های ایران و روسیه پرداخته است. به باور نویسنده، شراکت راهبردی روسیه و ایران باید بر زیرساخت‌های محکم و شفاف بنیان نهاده شود. توسعۀ روابط در حوزه‌هایی همچون انرژی، حمل‌و‌نقل، تکنولوژی‌های مدرن، ازجمله فناوری‌های اطلاعاتی و فضایی می‌تواند و باید نقش کلیدی در شکل‌گیری مدل جدید روابط روسیه و ایران ایفا کند. موقعیت مستقل دو کشور در عرصۀ جهانی می‌تواند نقش بارزی را در شکل دادن به دستورکار سازمان‌های منطقه‌ای مثل شانگهای بازی کند.
اتحاد استراتژیک ایران و سوریه در خاورمیانه ازجمله اتحادهایی است که طی چند دهۀ گذشته از تداوم قابل‌توجهی برخوردار بوده است. ازطرف دیگر، شکل‌گیری محیط جدید، فلسفۀ وجودی اتحادها را با چالش مواجهه می‌کند که درنتیجه باعث افزایش احتمال گسست در اتحادها می‌شود، اما علی‌رغم تغییرات قابل‌توجه در محیط سیاست خارجی ایران و سوریه در اوایل دهۀ اول قرن 21، اتحاد استراتژیک این دو بازیگر منطقه‌ای در مقطع زمانی 2000 تا 2011 تداوم یافته است. دراین‌راستا، سوال محوری پژوهش این است که در تداوم اتحاد استراتژیک ایران و سوریه در خاورمیانه در مقطع زمانی 2000 تا 2011، چه عواملی ﺗﺄثیرگذار بوده است؟

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۲۶