درگاه دید > موضوعات > امنیت، جنگ و صلح > امنیت > سیاست امنیتی > (۳۷ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



به باور نویسنده، در سال 2017 تحولات و جنگ‌های مختلف در غرب آسیا این منطقه را به عنوان ناامن‌ترین منطقه و پرتهدیدترین حوزه برای امنیت جهانی مطرح کرده است. این‌که در سال 2018 مهم‌ترین روندهای نظامی و امنیتی چه خواهند بود و تهدیدهای اصلی برای امنیت جهانی یا جنگ‌های احتمالی به چه مناطق یا موضوع‌هایی مرتبط هستند، مسئله اصلی نوشتار حاضراست. این نوشتار ضمن مروری بر مهم‌ترین تحولات نظامی- امنیتی سال‌های اخیر، به مسائل و تحولات نظامی- امنیتی کلیدی در سال 2018 پرداخته است.
۲. Iraqi security forces and popular mobilization forces: orders of battle ، آذر ۱۳۹۶
نیروهای امنیتی عراقی و بسیج مردمی: فرمان جنگ
نویسندگان در این نوشتار با اشاره به خبر پایان عمر فعالیت داعش در عراق و سوریه مدعی هستند که از نگاه ایالات متحده نبودن داعش به‌معنای تامین منافع حیاتی امنیتی‌اش نیست و درعوض جنگجویانی که در بیابان و شهرها پراکنده شده و درگیر اهداف خود بودند بسیار پرسودتر از تروریست‌هایی است که راه به جایی نمی‌برند و هریک به کشور خود باز می‌گردند. در این نگاه بقای داعش و القاعده می‌تواند مفیدتر برای اهداف و منافع دولت‌های غربی باشد؛ زیرا پایان داعش به‌معنای بازگشت بحران امنیتی به داخل خانه است.
منطقه آسیا- پاسفیک باتوجه به حجم بالای واردات تسلیحات، افزایش هزینه‌های نظامی و مدرن سازی نیروی نظامی و دریایی کشورهای منطقه، به‌سمت شکل‌گیری معمای امنیتی در حرکت است. تحولات اقتصادی و نظامی همراه با رقابت استراتژیک در آسیا - پاسفیک باعث بی‌ثباتی و ناپایداری در آیندۀ نزدیک در این منطقه خواهد شد. نوشتار حاضر به بررسی این موضوع پرداخته است که آیا افزایش هزینه‌های نظامی و رشد واردات تسلیحات در این منطقه، همراه با اختلافات ارضی و عدم وجود سازوکار مشخص برای حل اختلافات و نبود یکپارچگی امنیتی در بین کشورهای منطقه، پتانسیل شکل‌گیری معمای امنیت و درگیری را باتوجه به حضور قدرت‌های مهم اقتصادی و نظامی همچون آمریکا، چین و ژاپن در آینده نزدیک خواهد داشت؟
این نوشتار گزارش نشست مشترک دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی وزارت امور خارجه با موسسۀ الکان اسپانیا با عنوان چالش‌های امنیتی حوزۀ مدیترانه، خاورمیانه و خلیج فارس و نیز روابط ایران و اروپا در دوران ریاست جمهوری ترامپ است. هدف از برگزاری این نشست تبادل‌نظر درخصوص سیاست‌های منطقه‌ای و بین‌المللی و ارتباطات بیشتر با موسسۀ مزبور به‌منظور فهم روندها و چالش‌های بین‌المللی و همچنین افزایش و بهبود روابط دوجانبه بوده است.
۵. فرهنگ: عنصر ناچیز شمرده‌شده در سیاست امنیتی ، تير ۱۳۹۵
Culture: An Underrated Element in Security Policy
نوشتار حاضر نقدی بر رویکرد و سیاست امنیت داخلی کشورها دارد. نویسنده تلاش نموده است با واکاوی نقش فرهنگ در امنیت، راه‌حلی ریشه‌ای و بنیادین برای مبارزه علیه تروریسم بیابد. به باور نویسنده، تمامی اموری که فرهنگ‌ها را از یکدیگر متمایز می‌سازند، هنوز هم علی‌رغم تبلیغات گستردۀ جهانی‌سازی وجود دارند و نظریه‌هایی که زندگی در کنار یکدیگر را ترویج می‌کنند، درعمل حتی اندکی نیز به آنچه تبیین نموده‌اند نزدیک نشده‌اند. وی درصدد معرفی نظریه‌ای است که به جذب مفاهیم بیشتری در چهارچوب کلی فرهنگ اجازه دهد. کانون توجه این نظریه، به گفتۀ نویسنده، بنیان وجودی انسان و سازمان اجتماعی است که اجازه خواهد داد نظریه‌ای تطبیقی براساس انسان و اجتماع شکل بگیرد.
۶. Culture: An Underrated Element in Security Policy ، دي ۱۳۹۴
فرهنگ: عنصری ناچیز شمرده شده در سیاست امنیتی
پژوهش حاضر ارائه‌دهندۀ نظریه‌ای فرهنگی است که باعث می‌شود تا مطالعۀ امنیت گسترۀ وسیع‌تری بیابد. نقطۀ تمرکز نوشتار بر روی اصول حیات بشر و سازمان اجتماعی اوست که یک مطالعۀ تطبیقی دربارۀ فرهنگ و عناصر سازندۀ آن را ممکن می‌سازد. نویسنده با استفاده از دو الگوی ادغام و جداسازی فرهنگی، مدعی است که این فرهنگ است که به یک جامعه امکان می‌دهد تا در دیگر جوامع ادغام شود یا نه، راه مجزایی را در پیش گیرد و سیاست امنیتی خاص خود را در دستور کار قرار دهد.
در گزارش سال 1994 «برنامۀ توسعه ملل متحد» رویکرد امنیتی جدیدی با عنوان «امنیت انسانی» مطرح شد که فرد را با تمام نیازهایش مورد حمایت قرار داده است. بعد از مطرح شدن این رویکرد، و همزمان با واکنش شورای امنیت نسبت به قضایای رواندا و کوزوو دکترین مسئولیت حمایت در راستای حمایت از غیرنظامیان پا به عرصۀ ظهور گذاشت. این نوشتار درصدد است تا با عنایت به تغییر این رویکرد به این سوال پاسخ دهد که اصولا نقش مسئولیت حمایت در تضمین امنیت انسانی چیست؟ و آیا امنیت انسانی می‌تواند به‌عنوان توجیهی مناسب برای اجرای اصل مسئولیت حمایت تلقی شود؟
۸. Robotik – ein GameChanger für Militär und Sicherheitspolitik ، تير ۱۳۹۴
روباتیک؛ تغییردهندۀ بازی در سیاست امنیتی و نظامی؟
به باور نویسنده، در کوتاه و میان‌مدت، روبات‌های نظامی که به شکل فزاینده‌ای از سربازهای انسان حمایت خواهند کرد، جایگزین آنها خواهند شد و به‌خصوص در حوزۀ عملیاتی تاکتیکی گسترش خواهند یافت و روزبه‌روز بر شمار مسئولیت‌های میدانی آنها و نیز استقلال عمل آنها افزوده خواهد شد. این پژوهش چشم‌اندازی از سیستم‌های روباتیک موجود یا برنامه‌ریزی‌شده برای آینده را ارئه کرده و پیامدهای امنیتی ناشی از آنها را مورد بررسی قرار داده است. از دید نویسنده، روباتیک نظامی یک تغییر پارادایم در سیاست امنیتی و نظامی دنیا خواهد بود و مسئله‌ای است که باید به آن توجه بسیاری شود.
۹. The Danger of Politicized Intelligence after a Nuclear Deal ، ارديبهشت ۱۳۹۴
مخاطرۀ اطلاعات سیاسی‌شده پس از توافق هسته‌ای
براساس این تحلیل، بخشی از وظیفۀ مقامات اطلاعاتی ارائه اخبار بد به سیاست‌گذاران است، اما پرسش اینجاست که آیا مقامات اطلاعاتی می‌توانند در برخی مواقع از شدت وخامت ارزیابی‌های خود بکاهند یا خیر؟ نویسنده به بررسی توافق هسته‌ای ایران در این چهارچوب پرداخته و هشدار داده که به کار بردن نرمش سیاسی در ارائۀ اطلاعات موجب به مخاطره افکندن جامعۀ اطلاعاتی و سیاستمداران خواهد شد.
نوشتار حاضر با الهام از رویکرد امنیت ملی گستردۀ مکتب کپنهاگ از یک‌سو و آرای بلند و لیکورس درخصوص ابعاد جامعه‌ای سیاست‌گذاری اجتماعی ازسوی دیگر، نسبت امنیت ملی و سیاست اجتماعی را مورد بررسی قرار داده است. فرضیۀ نوشتار بر این گزاره استوار است که سیاست اجتماعی از رهگذار ارتقای کیفیت زندگی، تامین حقوق اجتماعی شهروندی، تحقق برابری، آزادی، عدالت، انصاف، ایجاد دولت فراگیر، تحقق حکمرانی خوب، حذف نابرابری‌های ساختاری و ارتقا سرمایۀ اجتماعی و ازطریق ایجاد هویت مستحکم ملی، به تحقق امنیت ملی پایدار می‌انجامد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ |