درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > سياست خارجی > (۲۵ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



کتاب حاضر، ویرایش چهارم مجموعه مقالاتی است که جمعی از مؤلفان و کارشناسان برجسته مطالعات حوزه خاورمیانه در ده سال اخیر به نگارش درآورده‌اند. نوشتار حاضر به بررسی موضوعاتی چون: تلاش برای ایجاد ارتباط میان نظریات روابط بین‌الملل و مطالعات منطقه‌ای با تأکید بر معرفت‌شناسی تاریخی؛ تعمیق و کاربست نظریه‌های انتقادی و تطبیقی در موضوعات مختلف مورد مطالعه در خاورمیانه؛ تأکید بر روابط بین‌المللی منطقه‌ای و قدرت‌های منطقه‌ای در مطالعه خاورمیانه؛ مخالفت با رویکرد استثناگرایی و شرق‌شناسی در مطالعات خاورمیانه و تأکید بر بازیگران غیردولتی و کنشگران فعال در عرصۀ سیاست خاورمیانه پرداخته است.
۲. Наступит ли завтра, В Иране считают угрозы США блефом ، اسفند ۱۳۹۵
آیا فردا خواهد آمد، در ایران تهدیدهای امریکا را بلوف می‌دانند
نویسنده با اشاره به برگزاری کنفرانس امنیتی مونیخ و تمرکز آن بر مسائل خاورمیانه، تصریح دارد که برخلاف انتظارات موضوع اصلی این نشست نه سوریه، بلکه ایران بود. وی تأکید دارد اینکه آمریکا تا چه حد با رژیم صهیونیستی و عربستان در دشمنی با ایران هماهنگ شود مشخص نیست. در این بین، ایران تهدیدها را بلوف می‌داند، اما احتیاط را فراموش نمی‌کند.مسئله دیگر فشار بر ایران در کنفرانس مونیخ، نقش میدانی آن در سوریه و در مذاکرات سوری در آستانه بود. نویسنده حضور ایران در کنار روسیه و ترکیه را عامل موفقیت مذاکرات آستانه دانسته و تأکید دارد که تهران در کنار تلاش برای حل مسئله، علیه این امر مقاومت نیز می‌کند که همین مسئله یکی از اسباب اختلاف آن با کشورهای عربی است.
به‌دنبال اعدام غیرمنتظرۀ شیخ نمر النمر در عربستان، این کشور وارد عمل شد تا با سرمایه‌گذاری قابل‌توجه در دستگاه‌های روابط عمومی خود، چگونگی پوشش خبری این مسئله را در آمریکا شکل دهد. درپی این اعدام و اعتراض عده‌ای در مقابل سفارت عربستان، بحرانی دیپلماتیک بین دو کشور شکل گرفت. عربستان سعودی که حامی مالی برخی اندیشکده‌ها و اتاق‌های فکر آمریکایی است، روایتی به نفع خود در این مراکز رواج داده‌ است. نوشتار حاضر به برخی از دیدگاه‌های این اندیشکده‌ها و اتاق‌های فکر پرداخته است.
۴. Does Iran Control Iraq? ، خرداد ۱۳۹۴
آیا ایران، عراق را کنترل می‌کند؟
نویسنده بر این باور است که سعودی‌ها، اسرائیلی‌ها و نومحافظه‌کاران آمریکایی به‌گونه‌ای خستگی‌ناپذیر هشدار می‌دهند که ایران در حال تسلط بر دولت‌های عراق، سوریه، لبنان و هم‌اکنون یمن و احتمالا بحرین است که از نگاه وی این‌گونه تحلیل نه‌تنها اغراق‌آمیز، بلکه گمراه‌کننده و خطرناک است و به تجدید سیاست‌های فرقه‌ای در سراسر خاورمیانه منجر می‌شود.
برنامة هسته‌ای ایران تبدیل به یکی از موضوعات بین‌المللی شده است که بازیگران منطقه‌ای هریک در چهارچوب استراتژی ملی خود و همچنین نحوة ارتباط و وابستگی به مراکز ثقل قدرت نظام بین‌الملل به آن واکنش نشان داده‌اند. به عبارت دیگر، موضوع هسته‌ای ایران، یک بحث خنثی نیست که بازیگران منطقه‌ای بی‌تفاوت از آن بگذرند. این نوشتار به رویکرد بازیگران منطقه‌ای خاورمیانه به حل‌وفصل برنامة هسته‌ای ایران با توجه به نزدیک شدن به ضرب‌العجل 2 آذر 93 پرداخته است. در این نوشتار، مهم‌ترین بازیگران منطقه‌ای چهار کشور ترکیه، عربستان، مصر و اسرائیل مفروض گرفته شده است.
۶. Tarihi Hata mı? Tarihi Karar mı? ، آذر ۱۳۹۲
خطای تاریخی یا تصمیم تاریخی ؟
نویسنده پیرامون توافق هسته‌ای ایران و گروه 1+5 بر این باور است که وقتی اسرائیل این را یک خطای تاریخی می‌نامد، نشان می‌دهد که این توافق برای منطقه مفید است. وی همچنین در ادامه اعتراض اسرائیل و عربستان به این توافق را بسیار بی‌معنی دانسته و به دعوای ایران و امارات، بر سر جزایر ایرانی اشاره و به دولت ایران توصیه‌هایی کرده است. وی همچنین به برخی اثرات اقتصادی این توافق هم اشاره کرده و پیش‌بینی‌های صورت‌گرفته را در مورد افت شدید قیمت نفت غیرواقعی دانسته است. وی درنهایت مدعی است که این توافق رویداد بزرگ تاریخی نیست، بلکه در شرایط حاضر یک توافق مهم است و این سخن نتانیاهو که این توافق را یک خطای تاریخی خوانده اصلا" منطقی نیست و وی این را برای اقتاع فضای داخل اسرائیل بیان کرده است.
۷. The Syria-Iran Axis: Cultural Diplomacy and International Relations in the Middle East ، تير ۱۳۹۲
محور سوریه ـ ایران: دیپلماسی فرهنگی و روابط بین‌الملل در خاورمیانه
نویسنده در این کتاب، هم‌پیمانی سی ساله ایران و سوریه را پس از پیروزی انقلاب اسلامی ایران بررسی کرده است. وی عنوان کرده که هرچند در نقش منافع ژئواستراتژیک در شکل‌دهی به این هم‌پیمانی شکی نیست، اما دو طرف برای تحکیم این روابط از مولفه‌های فرهنگی نیز بهره برده‌اند. نویسنده در ادامه به پیش‌ران‌ها و محتوای دیپلماسی فرهنگی بین ایران و سوریه پرداخته و از این نقطه، بحثی گسترده را درباره نقش مبادلات فرهنگی در تحکیم روابط دوجانبه در خاورمیانه و شکل‌دهی به سیاست خارجی و دیپلماسی کشورهای منطقه آغاز کرده است.
این نوشتار به عنوان يك تحقيق تبييني به دنبال ريشه‌يابي تروريسم ضدآمريكايي القاعده است؛ به اين ترتيب كه نويسنده ابتدا به تشريح پديده اسلام‌گرايي سياسي براي فهم بهتر زمينه‌هاي فكري القاعده پرداخته، سپس شرايط جنگ شوروي و افغانستان را كه القاعده در آن فضا موجوديت پيدا كرد، مورد بررسي قرار داده است. مبحث بعد به تاثيرات جهاني شدن به عنوان يك عامل مورد بحث بر القاعده اختصاص يافته است و در نهايت، سياست خارجي آمريكا در خاورميانه به عنوان عامل اصلي گرايش القاعده به تروريسم ضدآمريكايي با تكيه بر اعلاميه‌ها، بيانيه‌ها و اظهارنظرهاي سران القاعده مورد بررسي قرار گرفته است.
۹. Obama’s Win Viewed from the Middle East ، آبان ۱۳۹۱
نگاه خاورمیانه به پیروزی اوباما
بسیاری از کشورهای مدیترانه و شمال آفریقا از ابراز عقیده در دوره اول ریاست جمهوری اوباما اجتناب کردند. در این رابطه سه موضوع عمده دخیل است: اول روند صلح خاورمیانه که اوباما تلاش کرد به جای آغاز مذاکرات محرمانه با دو طرف، بر رژیم اسرائیل در خصوص توافق بر سر توقف ساخت و ساز شهرک اعمال فشار کند ضمن اینکه از تحقیر رهبر اسرائیل اجتناب کند. مسئله دوم سخنرانی وی در قاهره در ژوئن 2009 بود، اوباما پس از این سفر برخلاف اظهاراتش عمل کرد لذا روابط میان ایالات متحده و جهان عرب در همان مسیر باقی ماند. مسئله سوم واکنش آمریکا به انقلاب عربی است. با وجود حمایت از این تغییرات، بسیاری از سرعت آهسته تغییر لحن و شکست در ارائه کمک‌های اقتصادی قابل توجه، ابراز تاسف کرده‌اند.
۱۰. The Arab Media Reaction to the Raid on the Gaza Flotilla ، تير ۱۳۸۹
واکنش رسانه‌های عربی به حمله ناگهانی به ناوگان غزه
نوشتار حاضر در صدد است به منظور تحلیل چگونگی واکنش جهان عرب در خصوص حمله اسرائیل به ناوگان کمک به غزه، به بررسی چگونگی انعکاس این رخداد در رسانه‌های عربی پرداخته است. به اعتقاد نویسنده، حادثه مذکور جهان عرب را تکان داد و در رسانه‌های عربی حمله اسرائیل با عنوان کشتار آزادی و دزدی دریایی نشان داده شد. با بررسی نوع بازتاب این حادثه در رسانه‌های عربی می‌توان به این نکته پی برد که دیدگاه مردم جهان عرب نه‌تنها نسبت به اسرائیل خشمگینانه‌تر شده، بلکه مشروعیت دولت‌های عربی نیز به علت عدم واکنش مناسب نسبت به این مسئله بسیار زیر سوال رفته است.

۱ | ۲ | ۳ |