درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > اروپا > کشورهای قفقاز > آذربایجان > روابط خارجی > (۵ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Azerbaijan: Islam in a Post-Soviet Republic ، آذر ۱۳۸۴
آذربايجان: اسلام در يك جمهوری شوروی سابق
فروپاشي رژيم شوروی برای بسياری از جمهوری‌های سابق اين كشور اين فرصت را فراهم ساخت آزادانه دين اسلام را به‌ عنوان دين رسمي خود انتخاب كنند. اين امر راه را برای رقابت ميان گرو‌ه ‌های مختلف اسلامي هموار ساخت. اين در حالي است كه سركوب اين گروه‌ها و سازمان‌های مذهبي به مخالفت‌ها و تندروی‌های داخلي منجر مي‌گردد. ازطرف ديگر اعطای آزادی فعاليت به آنها باعث فراهم شدن زمينه صدور انديشه‌های افراطي كشورهای اسلامي همسايه به‌ آذربايجان مي‌شود. به‌نظر مي رسد نرخ بالای فقر و حضور تعداد زيادی از پناهندگان در اين كشور زمينه پيدايش سازمان‌های اسلامي راديكال را افزايش مي‌دهد.
متن حاضر مجموعه‌ای از گزارشات خبری پیرامون رویدادهای مربوط به ایران در مطبوعات آذربایجان، اخبار مربوط به انتخابات پارلمانی این کشور، روابط خارجی و داخلی جمهوری آذربایجان و همچنین بحران قره‌باغ است که در تمام آنان به نقطه نظر تحلیل‌گران آذربایجانی توجه شده است.
ترجمه اخبار رسانه‌های جمهوری آذربایجان، طی هفته گذشته در این گزارش خبری جمع‌بندی شده اند. این اخبار از شبکه‌های تلویزیونی و رادیویی و همچنین سایت‌های اینترنتی روزنامه‌ها و خبرگزاری‌های جمهوری آذربایجان تهیه شده است.
سرزمین امروزی جمهوری آذربایجان در سال ۱۸۱۳ و ۱۸۲۸ توسط ایران به روسیه واگذار گردید. بعد از فروپاشی شوروی پارلمان آذربایجان قطعنامه حاکمیت را در ۲۹ سپتامبر ۱۹۸۹ تصویب نمود و کنترل انحصاری آذربایجان به سرزمین، آب و منابع طبیعی خود را اعلام نمود. انتخابات ریاست جمهوری در ژوئن ۱۹۹۲ انجام شد و ابولفضل ایلچی بیگ با ۱/۵۵ درصد آرا به ریاست جمهوری انتخاب گشت و پس از آن حیدر علی‌اف و پس از مرگ وی الهام علی‌اف در سال ۲۰۰۳ به قدرت رسید. روابط ایران و آذربایجان به‌دلیل اختلافات حقوقی بر سر دریای خزر به سردی گرایید. آذربایجان همواره با حفظ روابط با آمریکا سعی داشته از حمایت این کشور قدرتمند برخوردار شود. پس از سال‌های استقلال آذربایجان وارد جنگی تمام‌عیار با تجزیه‌طلبان ارمنی قره‌باغ و جمهوری ارمنستان شد.
جمهوری آذربایجان، گرجستان و ترکیه با تمایل به توسعه و تقویت روابط دوستانه موجود و همکاری میان دولت‌های خویش و با اعتقاد به این‌که تروریسم زمینه قانونی ندارد و تخطی آشکار از حقوق‌بشر است وتهدید بزرگی علیه صلح، امنیت و ثبات بین‌المللی، تمامیت ارضی و ارزش‌های دموکراتیک کشورها می‌باشد موافقت نمودند. همچنین این سه کشور با در نظر گرفتن پیوند طبیعی میان همه ظواهر تروریسم و جرایم سازمان‌یافته و این پدیده که قاچاق مواد مخدر و مواد روان‌گردان، قاچاق انسان‌ها و تسلیحات و پولشویی به عنوان مظاهر جرایم سازمان‌یافته است، با یکدیگر توافق نمودند.

۱