درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آمریکا > آمریکای شمالی > ایالات متحده > سیاست خارجی > (۳۹۵۲ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. The Day after Trump: American Strategy for a New International Order ، خرداد ۱۳۹۷
روز بعد از ترامپ: استراتژی آمریکا برای نظم بین‌المللی جدید
به باور نویسندگان، نسل جدید استراتژیست‌های آمریکایی باید استراتژی جدید این کشور را به شکلی تنظیم کنند که چند مولفه اساسی داشته باشد. باید میزانی از نظم نهادی موجود را در آن لحاظ کنند. زیرا اگرچه بعضی سازمان‌ها و نهادهای فعلی مشکلاتی دارند‏، اما همین نظم نهادی فعلی می‌تواند با بازسازی بخش‌هایی از آن بسیاری از مشکلات را بر طرف کنند؛ استراتژیست‌های جدید آمریکا باید محدودیت نظم پیش رو را تعریف و مشخص کنند که برای مثال آمریکا در چه زمانی باید از نیروهای نظامی خود استفاده کند و باید رابطه آمریکا با متحدان خود در منطقه آسیا و اروپا را به خوبی روشن کنند.
۲. No EU, no Iran deal: the EU's choice between multilateralism and the transatlantic link ، خرداد ۱۳۹۷
نه اتحادیۀ اروپایی، نه توافق ایران: انتخاب اتحادیۀ اروپایی بین چندجانبه‌گرایی و ارتباط فراآتلانتیکی
به باور نویسنده، اگر اتحادیۀ اروپا با تردیدهای ایالات متحده دربارۀ برجام موافقت کند اعتبار خود را به‌عنوان رئیس کمیته مشترک، و همچنین یکی از طرفین اجرا کننده برجام از دست خواهد داد. در ادامه این مساله شورای امنیت را تحت تاثیر قرار خواهد داد و واکنش های احتمالی چین و روسیه این شورا را به بن بست می‌کشاند. از سوی دیگر با خروج ترامپ معاهده عدم گسترش با بحران روبرو خواهد شد و شاهد یک کشور هسته‌ای دیگر خواهیم بود. این اتفاقات در حالیکه استراتژی جهانی اتحادیۀ اروپایی یک سیستم چند‌جانبه مبتنی بر قواعد حمایت از اجرای کامل و اجرای رژیم‌ها است.
۳. Beyond the Red Line: The United States, France, and Chemical Weapons in the Syrian War, 2013-2018 ، فروردين ۱۳۹۷
ورای خط قرمز: آمریکا، فرانسه، و تسلیحات شیمیایی در جنگ سوریه
نوشتار حاضر به بررسی نقش ترسیم خطوط قرمز برای حفظ چهارچوب بازدارندگی اختصاص یافته است. نویسندگان که از کارشناسان حوزۀ عدم اشاعه در فرانسه هستند، با تأیید حملۀ اخیر نظامی آمریکا، فرانسه، و بریتانیا به مواضع دولت وقت سوریه، آن را جبران خسارات ناشی‌از توافق اوباما و پوتین بر سر سلاح‌های شیمیایی سوریه ارزیابی کرده‌اند. آنها مدعی هستند در موارد مشابه آتی، باید ارزیابی‌های اطلاعاتی ملی که بنیان اصلی یا به‌عبارت بهتر، اساس توجیه‌های ادعایی حملات را شکل می‌دهند، به دلایلی مانند حمایت داخلی، در اختیار عموم قرار گیرند. درس دیگر این است که خطوط قرمز باید به دقت ترسیم شوند و کشورها باید از تقریر فی‌البداهۀ آن خودداری کنند.
کتاب حاضر به بررسی سیاست خارجی قدرت‌های بزرگ در دورۀ پس از جنگ سرد پرداخته است.این نوشتار متشکل از دو بخش است؛ در بخش اول با عنوان بررسی مؤلفه‌های تأثیرگذار بر سیاست خارجی قدرت‌های بزرگ، و با استفاده از نظریه پیوستگی جیمز روزنا، مؤلفه‌های تأثیرگذار بر سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا، روسیه، اتحادیه اروپایی، چین و ژاپن مورد بررسی قرار گرفته است. بخش دوم دربرگیرنده نمودهای سیاست خارجی قدرت‌های بزرگ در دورۀ پس از جنگ سرد است. در این بخش نیز که متشکل از پنج فصل است به‌ترتیب جهت‌گیری و اقدامات سیاست خارجی ایالات متحده آمریکا، روسیه، اتحادیه اروپایی، چین و ژاپن مورد تجزیه‌وتحلیل قرار گرفته است.
۵. U.S. National Security Strategy and the MENA Region ، فروردين ۱۳۹۷
استراتژی امنیت ملی آمریکا و منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا
استراتژی امنیت ملی آمریکا در دولت جدید این کشور را می‌توان براساس سه سند استراتژی امنیت ملی کاخ سفید که در 17 دسامبر 2017 منتشر شد؛ استراتژی امنیت دفاع ملی در 18 ژانویه 2018 ازسوی وزارت دفاع منتشر شد؛ و درخواست بودجه دفاعی آمریکا ارائه شده به کنگره برای سال مالی 2019 مورد توجه قرار داد. در همه این اسناد دولت خواستار افزایش شدید تلاش‌های نظامی، رهیافت‌های تازه درقبال تاکتیک‌ها و استراتژی‌ها، تسلیحات و تکنولوژی‌های جدید و سطوح بالای آمادگی شده است. تمرکز اصلی این برنامه‌ها بر نیاز به مقابله با چالش‌های استراتژیک نوظهور بوده است. نوشتار حاضر براساس سه سند مورد اشاره به بررسی استراتژی آمریکا و چگونگی مقابله با چالش‌های این کشور در منطقه خاورمیانه و شمال آفریقا پرداخته است.
۶. Status, Prestige, Activism and the Illusion of American Decline ، فروردين ۱۳۹۷
مرتبه، حیثیت، عمل گرایی و تصوری باطل از زوال آمریکایی
به باور نویسنده، منزلت و پرستیژ در طول چندین دهه در تاریخ آمریکا همواره یکی از مرسوم ترین محرک‌ها و پیشران‌های سیاست خارجی این کشور بوده است. اما مساله اصلی و مورد نگرانی این است که این موارد تنها نقشی حاشیه‌ای و در سایه در دستگاه سیاست خارجی آمریکا و قدرت این کشور بر عهده دارند و این می‌تواند به ترس و واهمه‌ای از زوال آمریکایی منجر شود. نویسنده براین نظر است که ایالات متحده آمریکا می‌تواند دست رد بر سینه سیاست خارجی منزلت و پرستیژ محور و زیاده روی‌های ناشی از این مسایل بزند یا اینکه منزلت و پرستیژ سبب افول و زوال آمریکا خواهد شد.
دگرگونی‌ها و تحولات عمدۀ مربوط به بحران سوریه - به‌عنوان یکی از مهم‌ترین بحران‌های منطقه‌ای غرب آسیا حتی بحرانی بین‌لمللی در طول چند سال گذشته- در بخش عمده‌ای از آن غیرمنتظره یا حداقل کم‌تر مورد انتظار بوده است؛ بحرانی که به دلیل حضور و نقش‌آفرینی سطح گسترده‌ای از بازیگران داخلی، منطقه‌ای و بین‌المللی، بسیار پرمناقشه و پیچیده بوده است. نوشتار حاضر به بررسی مهم‌ترین مقوله‌های کمتر مورد انتظار در این بحران، پرداخته است. مواردی همچون پایداری دولت سوریه و متحدین آن؛ ورود مستقیم روسیه به جنگ سوریه؛ ورود ترکیه به بخش‌هایی از شمال سوریه و تبدیل شدن سوریه به عرصه‌ای برای زورآزمایی آمریکا و روسیه.
به باور نویسنده‏، مسأله فلسطین و بحران ناشی از اشغال سرزمین‌های فلسطینی، طولانی‌ترین و پیچیده‌ترین بحران در منطقه غرب آسیا محسوب می‌شود. این بحران در طول دهه‌های متمادی با فراز و نشیب‌های مختلفی مواجه بوده و تلاش‌های مختلف نیز نتوانسته به حل و فصل آن کمک کند. عواملی هم‌چون ضعف و ناکارآمدی جبهه عربی، چندپارگی درونی جریان فلسطینی، رویکرد تهاجمی و توسعه‌طلبانه رژیم صهیونیستی، ضعف اثرگذاری جامعه جهانی و در نهایت ظهور محور مقاومت را می‌توان از جمله مهم‌ترین پیشران‌های اثرگذار بر این بحران به شمار آورد. این نوشتار در پی پرداختن به ابعاد و روندهای متحمل بحران فلسطین در سال 2018 است.
مسالۀ اصلی نوشتار حاضر این است که در سال 1397 چه تهدیدهای نظامی و امنیتی در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی می‌تواند امنیت ملی ایران را در مخاطره قرار دهد؛ مساله‌ای که مستلزم توجه به روندها و کنشگران اصلی متخاصم در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی است. دراین‌ خصوص، مثلث آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی - به صورت انفرادی یا در هم‌گرایی و همکاری باهم - بیش‌ترین ظرفیت‌ها و انگیزه‌ها را برای ایجاد هزینه‌های نظامی و امنیتی برای ج.ا.ایران در سال پیش‌رو دارند. در این راستا علاوه بر این که بررسی تهدیدهای احتمالی ناشی از هر یک از این بازیگران اهمیت دارد، این که این بازیگران در فرایندهای مبتنی بر همکاری، تا چه میزان می‌توانند ظرفیت‌های تهدیدزایی علیه ایران را افزایش دهند، به همین نسبت اهمیت می‌یابد.
به باور نویسنده، در راستای پیش‌بینی روابط و رویکردهای قدرت‌های بزرگ در سال 2018، افزایش رقابت‌ها و تنش‌های بین آمریکا با چین و روسیه، قابل انتظار است. روسیه به عنوان یکی از قدرت‌های تجدید نظرطلب بین‌المللی، با ایجاد نظام تک‌قطبی تحت رهبری آمریکا در جهان مخالف است. چین نیز به‌عنوان مهم‌ترین قدرت نوظهور اقتصادی و سیاسی در جهان،به تدریج در حال به چالش کشیدن موقعیت برتر آمریکا در اقتصاد جهانی و نظام بین‌المللی است. نوشتار حاضر تلاش دارد با بررسی رویکردها و روابط قدرت‌های بزرگ در زمینه‌های مختلف اقتصادی، سیاست خارجی و وضعیت داخلی، چشم‌اندازی از این رویکردها در سال 2018 ترسیم کند.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۳۹۶