درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > روابط خارجی > آلمان > (۲۱ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



نوشتار حاضر گفت‌و‌گویی است با حجت‌الاسلام مهدی ایمانی‌پور، رایزن فرهنگی جمهوری اسلامی ایران در آلمان، درخصوص موضوعاتی چون: جایگاه آلمان در پازل روابط ایران با اروپا، وضعیت مسلمانان در آلمان، (به‌خصوص با ورود مهاجران مسلمان به این کشور)، مهم‌ترین اقدامات رایزنی فرهنگی ایران در سه سال اخیر، معرفی ایران و اقداماتی که در این زمینه صورت گرفته و فعالیت‌هایی که در زمینۀ معرفی اسلام و مسلمانان انجام شده است.
در دهۀ 1990 بحث عمومی دربارۀ سیاست خارجی آلمان بر سر این بود که آیا بهبود جایگاه قدرت این کشور بعد از اتحاد مجدد باعث تغییر در سیاست خارجی آن و تبدیل شدن آلمان به یک قدرت جهانی یا حداقل یک قدرت برتر منطقه‌ای در اروپا خواهد شد یا نه؟ امروزه با گذشت بیش از 25 سال از اتحاد مجدد آلمان، به‌واسطۀ افزایش چشمگیر قدرت اقتصادی این کشور و به‌خصوص عملکرد آن پس از بروز بحران یورو در سال 2008، بار دیگر بحث بر سر سیاست خارجی این کشور داغ شده و گمانه‌زنی‌ها دربارۀ سیاست خارجی و امنیتی آلمان افزایش یافته است و بسیاری معتقدند که قدرت مهارشدۀ اروپا می‌رود تا جایگاه خود را در سیاست قدرت بزرگ در جهان باز یابد.
روابط اقتصادی ایران و آلمان به صورت همکاری‌های اقتصادی و صنعتی با محوریت تجارت و صدور تجهیزات صنعتی دارای سابقه دیرین است. رفتار این کشور در حوزه سیاست خارجی هر چند از طریق اتحادیه اروپا دنبال می‌شود، به نسبت برخی دیگر از قدرت‌های اروپایی از ویژگی‌های محافظه‌کاری، اجتناب از افراط‌گرایی و تمایل به حفظ میانه‌روی برخوردار است. این نوشتار گفت‌و‌گویی است با علیرضا شیخ عطار، سفیر کنونی ایران در برلین، پیرامون ساختار سیاسی و احزاب فعال در آلمان و تفاوت دیدگاه‌ آنها نسبت به تعامل با ایران و همچنین دورنمای روابط دو کشور پس از انتخابات یازدهم ریاست جمهوری در حوزه‌های مختلف.
نوشتار حاضر به بررسی نقش و جایگاه ایران در سیاست خارجی آلمان و تاثیر آلمان بر سیاست خارجی اتحادیه اروپا درقبال ایران پرداخته است. هدف اصلی نوشتار، بررسی این مسئله است که آیا ایران می‌تواند از ظرفیت آلمان برای توسعه روابط با اتحادیه اروپا، کاهش تنش‌ها و اختلافات فی‌مابین و تامین نیازهای صنعتی و سرمایه‌گذاری تکنولوژیک خود بهره‌گیری کند؟ از صدوپنجاه سال پیش، نوعی روابط ویژه میان ایران و آلمان شکل گرفته‌است؛ روابطی که حتی تحولات شگرف سیاسی نیز نتوانسته مانع از گسترش آن شود. اگرچه آلمان نقشی کلیدی در توسعه روابط ایران و اتحادیه اروپا دارد، ولی عوامل بازدارنده‌ای همچون اوج‌گیری تنش میان ایران و کشورهای غربی، به ویژه امریکا و انگلیس، می‌تواند تلاش‌های آلمان را در این‌زمینه کم‌فروغ و حتی بی‌اثر کند.
بررسی کشورهای خریدار تسلیحات آلمانی نشان می‌دهد که کشورهای عربی حوزه خلیج فارس و به‌خصوص عربستان سعودی و امارات متحده عربی از خریداران مهم تسلیحات و خدمات نظامی ـ پلیسی آلمان بوده‌اند. حال این سوال مطرح می‌شود که آیا این اقدام آلمان تنها در چهارچوب مسائل اقتصادی و درآمدهای هنگفت به دست آمده از صدور تسلیحات قابل توجیه است یا نه؟ دولت آلمان در کنار دیگر متحدان خود در ناتو مثل آمریکا، فرانسه و انگلیس، درصدد تسلیح هرچه بیشتر کشورهای منطقه در برابر ایران و اجرا و پیشبرد سیاستی است که هدف نهایی آن مهار ایران است. در نوشتار حاضر تلاش شده تا با بررسی اقدامات متعدد آلمان در قبال ایران، به این پرسش مذکور، پاسخ داده شود و سیاست کنونی این کشور در قبال ج. ا. ایران تبیین شود.
این نوشتار نگاهی دارد به سمینار بین‌المللی سه‌جانبه (فدراسیون روسیه – آلمان – ایران) با موضوع «سیاست‌هاي فدراسیون روسیه و جمهوری اسلامی ایران در آسیای مرکزی، قفقاز و خاور نزدیک» که روز ۲۶ اردیبهشت ماه ۱۳۹۰ برگزار شده است.
۷. Berlin, The Ayatollahs, and the Bomb ، تير ۱۳۸۹
برلین، روحانیون و بمب
این نوشتار با اشاره به این‌که خانم آنجلا مرکل، صدراعظم آلمان، در روز 3 نوامبر 2009 طی سخنانی در کنگره آمریکا با انتقاد از برنامه هسته‌ای ایران، این برنامه را تهدیدی جهانی خوانده است و خواستار تحریم‌ها علیه این کشور شده، به این موضوع پرداخته که آیا در سال جاری آلمان به گفته مرکل عمل خواهد کرد یا خیر؟ درهمین‌راستا با نگاهی تاریخی به موضع کشور آلمان در قبال برنامه هسته‌ای ایران از سال 1993 تاکنون پرداخته است. به‌نظر نویسنده نخبگان آلمانی، ایران هسته‌ای را به قطع روابط با ایران ترجیح خواهند داد، همچنین نویسنده معتقد است تحولات بعد از انتخابات ایران دوستی و روابط دو کشور را به مرحله بحران رسانیده است، لذا با ضرورت قطع برنامه هسته‌ای ایران افزایش و احتمال توافق و گفت‌وگو کاهش یافته است.
۸. Dilemmas in the German Policy Towards Iran ، مرداد ۱۳۸۸
معماها در سیاست آلمان در قبال ایران
متن حاضر ضمن بررسی روابط ایران و آلمان براین‌نظر است که آلمان به‌طور موفقیت‌آمیزی ضمن حفظ روابط اقتصادی و سیاسی (با درجه کمتر) با ایران درعین‌حال به حمایت از موضع‌گیری‌های آمریکا در قبال برنامه هسته‌ای ایران پرداخته است.
در سال 1381 آلمان نخستین شریک تجاری ایران بوده است. آلمان در بخش‌های استراتژیک ایران سرمایه‌گذاری‌های فراوانی انجام داده و در فرایند صنعتی شدن تولید در ایران جایگاه مهمی داشته است. در این کتاب با توجه به نقش و اهمیت آلمان در اقتصاد جهانی و اثرگذاری این کشورها در تصمیمات بین‌المللی و همچنین جایگاه این کشور در روابط خارجی با ایران، وضعیت اقتصادی آلمان، روابط اقتصادی دوجانبه و درنهایت فرصت‌ها و چالش‌های پیش‌رو مورد تحلیل و بررسی قرار گرفته است. همچنین نقش و اهمیت آلمان به‌عنوان بزرگ‌ترین شریک تجاری ایران در اروپا در امنیت اقتصادی ایران بررسی خواهد شد.
مهمترین علت مهاجرت حزب توده به آلمان شرقی، نزدیکی رژیم محمدرضا‌شاه پس از کودتا بوده است، آلمان شرقی آخرین کشور سوسیالیستی بود که توانست با ایران روابط دیپلماتیک برقرار کند. مهاجران توده‌ای آلمان شرقی پس از انقلاب اسلامی به‌جز در سطح بسیار محدود امکان پناهندگی سیاسی و فعالیت حزبی نداشتند، دلایل امنیتی و بهبود روابط اقتصادی و دیپلماتیک با ایران به یک معضل سیاسی برای آلمان شرقی تبدیل شده بود. حزب توده در سال‌های 50 شمسی بر فعالیت‌های انتشاراتی و تشکیلاتی خود در میان دانشجویان ایرانی مقیم کشورهای غربی افزود. چندین نسل از روشنفکران چپ ایران جماهیر شوروی را نماد سوسیالیسم می‌پنداشتند و قادر به درک خطاهای خاص آن کشور نبودند، این وابستگی باعث شد بعد از فروپاشی شوروی حزب توده آینده‌ای نداشته باشد.

۱ | ۲ | ۳ |