درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > آسیای مرکزی > ازبکستان > سیاست و حکومت > (۲۰ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



نوشتار حاضر گزارش «میزگرد دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی پیرامون تحولات اخیر ازبکستان» است. اهداف این نشست، بررسی آیندۀ تحولات ازبکستان، ارائۀ پیشنهاداتی به دستگاه سیاست خارجی درخصوص کشورهای آسیای مرکزی ازجمله ازبکستان بوده است. نوشتار حاضر با توجه به موقعیت ژئوپلیتیک، ظرفیت موجود در ازبکستان و اهمیت روابط ایران و ازبکستان، گزینه‌های آیندۀ روابط دو کشور را مطرح کرده و لازمۀ هرگونه بهبود در روابط را مورد توجه قرار داده است.
ازبکستان پرجمعیت‌ترین کشور منطقه آسیای میانه است و بزرگ‌ترین تولیدکننده پنبه در جهان به شمار می‌آید، اما بر این کشور از زمان استقلال تا کنون، کریم‌اف و خانواده‌اش حکومت می‌کنند. ویکی‌لیکس کشور ازبکستان را به «فساد گسترده، جنایت‌های سازمان‌دهی شده، ظلم به کارگران نساجی و شکنجه» متهم کرده است. گلناره کریم‌اف، دختر ۳۹ ساله اسلام کریم‌اف رئیس‌جمهور ازبکستان که در اروپا به عنوان شخصی خیرخواه و خوشگذران شناخته شده، در کشور خودش به عنوان جانشین خلف پدر دیکتاتورش معروف است. او برخوردهایی ناعادلانه با تجار موفق داشته و مالکیت و شغل آنها را از بین برده است.
ازبکستان با عضویت در جامعه اقتصادی و اوراسیا پیش‌بینی‌های اقتصادی خود را تایید کرد. این کشور توانایی تبدیل شدن به قدرتی منطقه‌ایی را داراست زیرا رقیبی در منطقه (آسیای مرکزی) ندارد. ازنظر وحدت ملی و هویت ملی قوی است، ارتشی قدرتمند دارد، موقعیت ژئوپلتیکی ارزشمند دارد و در جهان اسلام دارای اهمیت است. این نوشتار به نقاط قوت و ضعف، فرصت‌ها و تهدیدهای پیش روی کشور ازبکستان پرداخته است.
این نوشتار تصویری از وضعیت اقتصادی ازبکستان و همکاری‌های استراتژیک این کشور را با ایالات متحده و روسیه به ما نشان داده است. ازبکستان هم اکنون روی‌هم‌رفته از تراز مثبت گردش کالا با تمامی کشورهای جامعه اقتصادی پاورآسیا برخوردار است.
گروه تحقیقاتی بحران بین‌المللی که در رابطه با وضعیت ثبات و امنیت در کشورهای مختلف گزارش‌هایی را تهیه می‌نماید، اخیرا به بررسی وضعیت امنیت و ثبات در ازبکستان پرداخته، وضعیت این کشور را نامناسب ارزیابی کرده است. هر چند در شرایط فعلی وضعیت عمومی امنیت ازبکستان در وضعیت ایده‌آل نمی‌باشد اما به نظر می‌رسد گزارش مذکور به مسایل سیاسی نیز آغشته باشد.
به گزارش سایت اینترنتی آمریکن دیلی، دولت ترکمنستان از برگزاری جمعی مراسم دینی اقلیت‌های مذهبی این کشور جلوگیری نموده و کمیته رفع تبعیض سازمان ملل متحد در نشست ۶۷ خود در ایتالیا این کشور را مورد انتقاد قرار داد. ازبکستان نیز با اذیت مسلمانان مقیم این کشور خود را در معرض اتهام کمیسیون امنیت و همکاری اروپا قرار داده است. به همین خاطر رئیس این کمیسیون با اقدامی سریع با بیان شعار "عمل به عقاید مذهبی بعد ازحق زندگی از اساسی‌ترین حقوق یک انسان است"، پس از محکومیت این اقدام خواستار تجدیدنظر اعضاء کمیسیون درباره این دو جمهوری و حذف آنان از کمیسیون فوق شدند. نمایندگان این بنیاد با علم به نقض آزادی مذهبی این دو جمهوری، خواهان عمل به تعهدات آنها در توافقنامه ۱۹۷۵ هلسینکی شدند.
رادیو آزادی در اواسط دهه ۱۹۹۰ با هدف تلقین نوع خاص برداشت غربی با بودجه مستقیم کنگره آمریکا و نظارت سیا در منطقه آسیای مرکزی تاسیس و به همراه سایر رسانه‌ها و موسسات وابسته به غرب، سکاندار اغلب ناآرامی‌ها در منطقه بود. به گزارش رویترز وزارت خارجه ازبکستان با آگاهی و اشراف براین واقعیت، به بهانه بکار گیری خبرنگاران آزاد ازبکی بدون مجوز این وزارتخانه توسط این رادیو، اقدام به توقیف و تعطیلی کلی این رسانه غربی نمود. این حرکت ازبکستان در واقع اقدامی است علیه تلاش‌های رسانه‌ای غرب با هدف گسترش سیطره سلطه‌گری بر آسیای مرکزی. خبرگزاری ریانووستی نیز این خبر را تائید نموده است.
دولت آمریکا در ماه‌های اخیر رفتاری کاملاً متناقض در برابر ازبکستان در پیش گرفته است. اوج این تناقض در رفتار اخیر وزارت امورخارجه آمریکا در مورد حذف این کشور از فهرست کشورهای ناقض آزادی‌های مذهبی نمایان است. این عمل زمانی صورت گرفته است که غالب گروه‌ها و سازمان‌های مدافع حقوق بشر پس از حوادث اندیجان از سیاست‌های دولت ازبکستان در زمینه ایجاد محدودیت‌های فراوان در خصوص آزادی‌های مذهبی به شدت انتقاد کرده‌اند.
۹. L’Ouzbékistan, un pays dans la tourmente ، شهريور ۱۳۸۴
ازبکستان، کشوری در بلوا
حوادث اخیر در اندیجان، یکی از شهرهای مهم دره فرغانه ازبکستان و تحلیل شورش‌هایی که در این منطقه علیه دولت کریموف به عمل آمد، موضوع این مقاله می‌باشد. نویسنده به بررسی دلایل این قیام از زوایای اجتماعی و سیاسی پرداخته و واکنشهای دولت کریموف را در برابر چنین اعتراضاتی به نقد ‌کشیده است. در بخش دیگری از مقاله نیز آینده این منطقه از ازبکستان مورد تحلیل و ارزیابی قرار می‌گیرد و این پرسش مطرح می‌گردد که دولت ازبکستان با چنین رویکردی تا کجا می‌تواند پیش رفته و تا چه حد می‌تواند موفق باشد؟
به دنبال وقوع ناآرامی‌هایی در امتداد مرزهای ازبکستان، بسیاری از تحلیلگران بین‌المللی این ناآرمی‌ها را به عنوان یکی از حلقه‌های زنجیر انقلاب‌های رنگارنگ در قلمرو شوروی سابق ارزیابی کردند. با این حال این ناآرامی‌ها متفاوت از انقلاب‌های اوکراین، گرجستان و قیرقیزستان است و به نظر می‌رسد که ازبکستان فعلاً برای یک انقلاب سبز آماده نیست. لذا با بررسی عمیق‌تر این ناآرامی‌ها می‌توان به این جمع‌بندی رسید که این حرکت‌های اعتراضی ریشه‌های سیاسی، اجتماعی و اقتصادی دارد و همگان علیه وضع موجود و انحصار دولت در منطقه اعتراض دارند.

۱ | ۲ |