درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ترکیه > سیاست خارجی > (۵۲۸ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Çevrelenen’ İran Ve Türkiye:Dikkatli İyimserliğe Devam? ، آذر ۱۳۹۶
ایران و ترکیه در محاصره؛ آیا مثبت‌گرایی احتیاطی ادامه خواهد یافت؟
نویسنده بر این باور است که در سیاست خارجی کنونی ترکیه روابط منطقه‌ای ترکیه در برابر روابط بین‌المللی این کشور به‌ویژه مناسبات با اروپا و آمریکا تقویت شده و روابط منطقه‌ای ترکیه توانسته توازنی با روابط بین‌المللی این کشور ایجاد کند. وی در ادامه با نگاه منفی به نقش منطقه‌ای ایران مدعی شده است ایران در اکثر ناسازگاری‌های نظام منطقه‌ای دخالت دارد و مناسبات ایران با کشورهای منطقه ترکیبی درهم پیچیده از دوستی و دشمنی است، ولی به‌رغم اینها ترکیه به موضوع ایران مانند رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی به مثابه تهدید حیاتی نگاه نمی‌کند، بلکه موضوع ایران را در یک چهارچوب رقابت مبتنی‌بر سیاست عملگرایانه دنبال می‌کند.
۲. Kürt Koridoru”Nun Altina “Şii Kuşaği”! Ve Ucuz Kahramanlarin Ahmakliği ، آبان ۱۳۹۶
کمربند شیعی زیر پوشش کریدور کردی و بلاهت قهرمانی‌های ساختگی
نویسنده به مناسبت تصرف شهر کرکوک توسط دولت عراق و عقب‌نشینی کردها از این مناطق به انتقاد شدید از دولت ترکیه و حزب عدالت و توسعه پرداخته است. به ادعای وی، زیر سرپوش سروصدای بلندشده در ترکیه پیرامون توطئۀ ایجاد کریدور کردی در عراق و سوریه، کمربند شیعی نهفته است و کسی به آن توجه نمی‌کند. وی همچنین بر این باور است که ترکیه کرکوک و موصل را به ایران و عراق داد و ادلب را در سوریه به‌دست گرفت؛ درحالی‌که اهمیت کرکوک برای ترکیه بیشتر است. این مقالۀ ضدایرانی درحالی منتشر شده که رسانه‌های اسلامگرای سنتی و طرفداران اربکان در ترکیه عموما" نگاه مثبتی نسبت به ایران دارند و چاپ این مقاله در یک نشریه اسلامگرا در شرایطی است که ایران و ترکیه در شرایط دیپلماتیک مناسبی قرار دارند.
۳. Turkey’s Newfound Alliance with Iraq Won’t Hold | Middle East Institute ، آبان ۱۳۹۶
اتحاد نوظهور ترکیه با عراق ماندگار نخواهد بود
به باور نویسنده، ایران نه‌تنها با کردها و شیعیان متحد خود در عراق کار کرده است، بلکه توانسته شبه‌نظامیان طرفدار خود را نیز در آنجا سازماندهی کند ضمن آنکه قدرت نرم خود را نیز ازطریق روابط تجاری و اقتصادی با عراق گسترش داده است. ازطرف دیگر حیدر العبادی نیز نمی‌تواند شریک مورد انتظار آنکارا در عراق باشد و اکنون نیز علی‌رغم نشان دادن وحدت رویه میان سران دو کشور، تفاوت‌های چشمگیری در نظرات آنها وجود دارد. حس بی‌اعتمادی عمیقی درقبال ترکیه در بغداد وجود دارد؛ زیرا ترک‌ها همچنان ادعاهای سرزمینی دوران عثمانی درقبال شهرهایی همچون موصل و کرکوک را مطرح می‌کنند.
۴. Turkey quietly concerned with Russia’s Kurdish policy ، آبان ۱۳۹۶
نگرانی ترکیه درقبال سیاست کردی روسیه
مسکو بعد از برگزاری رفراندوم بحث‌برانگیز در اقلیم کردستان تعهد خود را به عراق یکپارچه و متحد اعلام کرد، اما در بخش دوم اعلام موضع روسیه ازطریق بیانیۀ وزارت خارجۀ روسیه گفته شده که مسکو به آمال کردها احترام می‌گذارد و این چیزی است که ترکیه نمی‌خواهد بشنود. به باور نویسنده مسئلۀ مهم ازنظر آنکارا این است که روسیه علی‌رغم تاکید بر حفظ یکپارچگی عراق با آمال و رویاهای سیاسی کردها مخالفت نمی‌کند. هر نوع از خودگردانی، فدرالیسم و کنفدرالیسم که به کردها در عراق و سوریه داده شود تهدیدی برای ترکیه محسوب می‌شود زیرا از تاثیر آن بر کردهای این کشور نگران است.
به باور نویسنده، ایران و ترکیه از دیرباز با یکدیگر در منطقۀ خاورمیانه رقابت داشته‌اند. ازمنظر تاریخی، رقابت ایران و ترکیه، به مناسبات دو کشور در زمان صفویان و عثمانی‌ها بازمی‌گردد. به‌ویژه که در سال‌های اخیر هم ترکیه نوعثمانی‌گرایی و اسلام‌گرایی را در سیاست خود دنبال می‌کند و این وجه از سیاست ترکیه، دارای پیشینۀ تاریخی است. ازمنظر ساختاری هم ایران و ترکیه مروج دو نوع الگوی متمایز در خاورمیانه هستند؛ یکی الگوی سکولار و دیگری الگوی اسلامی دینی. همچنین بین زبان‌های این دو قدرت هم رقابت دیگری برقرار است و ترکیه نوعی سنی‌گرایی را به مثابه ابراز سیاست خارجی خود مورد توجه قرار داده و ایران گرایش شیعی را در سیاست خارجی دنبال می‌کند.
۶. Erdoğan’s Turkey: A Step Closer to the Orient ، مرداد ۱۳۹۶
ترکیه اردوغان: گامی دیگر به سوی شرق
به باور نویسنده، اردوغان در سیاست داخلی خود به‌دلیل خواستگاهش در طبقۀ متوسط و همچنین مهارت‌هایش در ارتباط با مردم توانسته نظر بخشی از مردم را به خود جلب کند و در عرصۀ بین‌الملل نیز رهبران غربی وی را به‌عنوان کسی که قادر به ترکیب اسلام سیاسی معتدل با ارزش‌های اساسی غربی است و همواره خود را حامی اسلام سیاسی واقعی معرفی کرده می‌شناسند. وی ازسوی دیگر همکاری با غرب را به‌عنوان یک ضرورت استراتژیک پذیرفته است، اما درواقع عمیقا ضدیهودی و به‌دنبال نوعثمانی‌گرایی برای تحقق آرمان‌های هژمونیک آنکارا بوده است.
۷. ?Пятый раунд переговоров по Сирии в Астане: будут ли созданы зоны деэскалации ، مرداد ۱۳۹۶
پنج دور مذاکرات در مورد سوریه در آستانه؛ آیا مناطق امن محقق خواهند شد؟
نوشتار حاضر، با اشاره به برگزاری پنجمین دور مذاکرات آستانه در مورد سوریه که چهار و پنج ژوئیه 2017 با شرکت نمایندگان روسیه، ایران، ترکیه، آمریکا، سازمان ملل، سوریه و معارضین برگزار شد، ابعاد توافقات و موانع اجرایی شدن توافق بر سر آتش‌بس و مناطق امن را طی نشستی تخصصی بررسی کرده است. در این گزارش تصریح شده که توافق مناطق امن میان ایران، روسیه و ترکیه در سوریه به‌درستی اجرایی نشده است. رویکرد ایران عقیدتی، رویکرد ترکیه نوعثمانیسم و کشورهای عربی خلیج فارس به‌دنبال حمایت از معارضین میانه‌رو هستند. دراین‌میان، هدف نهایی رژیم صهیونیستی و آمریکا تضعیف حداکثر ایران در منطقه است.
به باور نویسنده، با روی‌کار آمدن حزب عدالت و توسعه در سال 2002، ترکیه جهت‌گیری‌های متفاوت و بعضاً متناقضی را در سیاست‌های داخلی و خارجی خود دنبال کرده است. هدف از نوشتار حاضر، بررسی این جهت‌گیری‌ها براساس تحولات فکری رهبران حزب عدالت و توسعه بوده است. سوالات اصلی این نوشتار عبارتند از: اصولاً جهت‌گیری‌های رهبران ترکیه در حوزه‌های راهبردی مانند رابطۀ دین و سیاست، دموکراسی، اقتصاد و نوعثمانی‌گری متاثر از چه عواملی است؟ و چه تأثیری بر تصمیمات امروزی ترکیه دارد؟ فرضیه نوشتار بر این اصل استوار است که حزب عدالت و توسعه به‌دنبال حفظ قدرت و به‌دست آوردن منفعت با چاشنی هویتی در سیاست داخلی و خارجی است.
نوشتار حاضر به بررسی علل و عوامل و مواضع حامیان و مخالفان کودتای 15 جولای 2016 پرداخته است. مقامات ترکیه‌ای این کودتا را طرحی ازسوی گروه وابسته به فتح‌الله گولن و حامیانی همچون آمریکا، قلمداد کردند. این کودتا توانست دیدگاه‌ها و مواضع ترکیه را نسبت به مسائل منطقه‌ای تغییر داده و از سیاست کاهش اعتبار و افزایش دشمنان، به تلاش برای عادی‌سازی روابط و اتخاذ تدابیری جدید سوق دهد. به باور نویسنده، مواضع ترکیه پس از کودتای نافرجام، دربردارندۀ نشانه‌هایی از دور شدن این کشور از تفکر نوعثمانی است. لازم است این نشانه‌ها با دقت بیشتری مورد مطالعه و بررسی قرار گیرد.
۱۰. Зоны деэскалации в Сирии: интересы и позиции сторон ، خرداد ۱۳۹۶
مناطق امن در سوریه، منافع و مواضع طرف‌ها
نویسنده با اشاره به اجرایی شدن توافق روسیه، ایران و ترکیه در مورد ایجاد چهار منطقۀ امن در سوریه در شش می 2017، تأکید دارد که این توافق در کنار ابعاد مثبت، دارای نقاط مبهم و منفی نیز هست. ابعاد مثبت این توافق عبارتند از: این توافق اولین مرزبندی توافق‌شده میان دمشق و معارضین است؛ توقف عملیات هوایی در این مناطق ازجمله ازسوی روسیه علیه معارضین (نکته مثبت برای معارضین)؛ تاکید مجدد بر ضرورت و اهمیت همکاری ایران، روسیه و ترکیه در سوریه. ابعاد منفی این توافق نیز در نوشتار حاضر مورد ارزیابی قرار گرفته است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۵۳