درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ترکیه > سیاست خارجی > (۵۰۲ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Нагорно-карабахский конфликт: на перекрестке внешнеполитических интересов ، دي ۱۳۹۵
تنش ناگورنو- قره باغ: در دورنمای منافع سیاست خارجی
نویسنده با اشاره به تنش ناگورنو- قره باغ به‌عنوان یکی از اولین تنش‌ها در شوروی سابق بعد از فروپاشی، تأکید دارد که طی سال‌های اخیر بازیگران مختلف منطقه ازجمله ایران، روسیه و ترکیه و بازیگران فرامنطقه‌ای ازجمله آمریکا و اتحادیۀ اروپا، تلاش‌های بی‌ثمری را برای حل این مشکل به‌کار بسته‌اند. در این میان، موضع روسیه دراین‌خصوص از موضع کلی آن در قفقاز جنوبی دلایلی متفاوت است که این دلایل در نوشتار حاضر آمده است. به باور وی، ایران درخصوص تنش ناگورنو- قره‌باغ دو موضع دارد: حل این تنش به‌صورت مسالمت‌آمیز و با همت کشورهای منطقه؛ رویکرد انتقادی به مفاد به‌روزشدۀ «توافق مادرید». برخلاف این توافق، ایران موافق استقرار نیروهای حافظ صلح بین‌المللی در قره‌باغ نیست و در این زمینه بین دو طرف اختلاف وجود دارد.
۲. Сирийский кризис: между Алеппо и Астаной, Военные победы приближают политический компромисс ، دي ۱۳۹۵
بحران سوریه: بین حلب و آستانه. پیروزهای نظامی مصالحۀسیاسی را تسهیل می‌کنند
نویسنده با اشاره به اینکه هم‌اکنون تمام نیروهای درگیر در سوریه و بازیگران دخیل در آن، بر راه‌حل سیاسی و عدم امکان پیروزی در میدان جنگ تأکید می‌کنند، این سئوال را مطرح کرده است که دلیل شکست طرح‌های قبلی صلح چه بوده و چرا نبردها ادامه دارد؟ وی با اشاره به اینکه نشست آستانه نیز می‌تواند با شکست مواجه شود، تأکید دارد روسیه و ترکیه به‌عنوان تضمین‌کننده و ایران در پلان ب، عزم خود را برای به ثمر نشستن مذاکرات آستانه جزم کرده‌اند. به باور وی، توافق صلح هم منافع روسیه، هم ترکیه و هم ایران را تأمین می‌کند. روسیه مایل به حفظ حضور نظامی در غرب سوریه، ترکیه مایل به ممانعت از شکل‌گیری دولت کردی و ایران به‌دنبال حفظ کریدور شیعی در سوریه به لبنان است.
۳. Türkiye, Rusya İran Ortaklığı ve Suriye’de Artan Çözüm Şansı ، دي ۱۳۹۵
مشارکت ترکیه، روسیه و ایران و افزایش شانس راه‌حل در سوریه
نویسنده در ابتدا تلاش‌های صورت‌گرفته برای حل مسالۀ سوریه را به‌صورت تیتروار ذکر کرده و بر این باور است که تلاش‌های ترکیه برای حل مسالۀ سوریه قبلا مبتنی‌بر نوعی انقلاب نرم در سوریه بود؛ بدین‌نحو که دولت بشار اسد طی یک دورۀ انتقالی، قدرت را به مخالفین واگذار نماید، ولی بعد از اینکه ترکیه شاهد هم‌پیمانی قطعی آمریکا با کردهای سوریه (پ‌ی‌د) شد، به این نتیجه رسید که نمی‌تواند روی کمک آمریکا در موضوع سوریه حساب کند. به باور وی، میزان موفقیت توافق مسکو و متعاقب آن، توافق آستانه (قزاقستان)، بیش از هرچیز به تغییر یا عدم تغییر در رویکرد ترکیه بستگی دارد و در این تغییر رویکرد نیز، سیاست‌های جدید آمریکا و عربستان سعودی می‌توانند نقش‌آفرین باشند.
۴. Türkiye-İran rekabeti Moskova troykasının zayıf halkası ، دي ۱۳۹۵
رقابت ترکیه – ایران؛ حلقۀ ضعیف تروئیکای مسکو
نویسنده سعی دارد با ذکر سخنانی از یک نمایندۀ مجلس از حزب جمهوری‌خواه خلق (بزرگ‌ترین حزب مخالف دولت ترکیه) و نیز دیدگاه‌های کارشناسان برخی اندیشکده‌ها و اساتید دانشگاه، عملکرد ترکیه را در توافق با ایران و روسیه در موضوع سوریه به نقد بکشد. به باور وی، ترکیه در مسالۀ سوریه از خواسته‌های قبلی خود دست برداشته و درجهت خواسته‌های روسیه و ایران حرکت می‌کند. وی ازسرگیری تماس‌های دیپلماتیک ترکیه و عراق را نیز عقب‌نشینی ترکیه از مواضع خود درقبال ایران و عراق دانسته است.
۵. На пути к сирийскому урегулированию, Россия, Турция и Иран обсудили Сирию в Москве ، دي ۱۳۹۵
تلاش برای حل مسئلۀ سوریه؛ مذاکرات روسیه، ترکیه و ایران در مورد سوریه
نویسنده با اشاره به مذاکرات وزرای خارجه و دفاع ایران، روسیه و ترکیه در مسکو در 20 دسامبر 2016، هدف اصلی این مذاکرات را انتقال فضای درگیری مسلحانه در سوریه به مذاکرات و حل مسالمت‌آمیز بحران این کشور دانسته است. نویسنده هدف روسیه را توقف جنگ و احیای روند سیاسی در سوریه دانسته است و تأکید دارد که مسکو به هر قیمتی مایل نیست بشار اسد را در قدرت حفظ کند. وی هدف اصلی ترکیه را ممانعت از اتحاد کردها در شمال سوریه و تقویت موقعیت مخالفین اسد در این کشور دانسته است. وی بر این باور است که ایران بشار اسد را ضامن منافع ژئوپولیتیکی خود می‌داند؛ به‌همین دلیل بر حفظ دولت فعلی تأکید دارد. در میان این سه کشور (ایران، روسیه و ترکیه) نیز تنها ایران حاضر است تا پیروزی نهایی دمشق به جنگ ادامه دهد.
۶. Гадание на штабных картах, Сирия, Россия и Турция выбирают цели дальнейшего наступления ، دي ۱۳۹۵
گمانه‌زنی بر روی نقشه؛ سوریه، روسیه و ترکیه اهداف حملات آتی خود را انتخاب می‌کنند
نویسنده با اشاره به آزادسازی حلب، تأکید دارد که حملات رسانه‌ای و اطلاعاتی شدیدی برای متوقف کردن اقدامات سوریه و روسیه و تحت تأثیر قراردادن عملیات آنها در این شهر انجام شد. وی تأکید دارد آمریکا در دورۀ اوباما فکر می کرد که با ابزارهای سیاسی و اقتصادی و نیز با «عملیات‌های سیاه» با استفاده از نیروهای ویژۀ خود قادر به تأثیرگذاری بر هر روندی است. این اندیشه در اوکراین به کار بسته شد، اما با آزادسازی حلب بر این اندیشه خط قرمز کشیده شد. وی در مورد اقدامات آتی در سوریه تأکید دارد که بین ایران، روسیه و ترکیه اختلاف است؛ باتوجه به این اختلافات، روسیه پیشنهاد کرده که عملیات بعدی بر دیرالزور مترکز شود که آنجا داعش و نه مخالفین میانه‌رو فعال هستند.
بحران سوریه، باعث تغییرات مهمی در آرایش قوا و صف‌بندی‌های منطقه‌‏ای شده است. ترکیه با این تحلیل که حکومت بشار اسد در کوتاه‌مدت سقوط خواهد کرد، به حمایت جدّی از اپوزیسیون سوری پرداخته است. در چنین شرایطی، داعش ظهور کرد و ترکیه درمقابل اقدامات این گروه علیه دولت اسد و پ‌ی‌د، سیاست «انفعال و اغماض» را درپیش گرفت. این امر هم به پروسۀ صلح در ترکیه خاتمه داد و هم ترکیه را به‌عنوان حامی داعش معرفی کرد. استدلال اصلی نوشتار حاضر این است که با تکیه بر نظریۀ رئالیسم و بحث امنیت هستی‌‏شناختی، می‌توان رفتار ترکیه را نسبت به داعش تحلیل کرد؛ رفتاری که ازنظر دولتمردان این کشور، ناشی از فقدان گزینه‌های مطلوب و نگرانی‌های امنیتی است.
نوشتار حاضر به بررسی چگونگی برداشت رهبران ترکیه، به‌‏ویژه شخص اردوغان، از تحولات جدید خاورمیانه و نحوۀ تأثیرگذاری آن بر رفتار سیاست خارجی این کشور پرداخته است. استدلال اصلی نوشتار این است که آنچه به رفتار و رویکرد سیاست خارجی ترکیه در تحولات اخیر خاورمیانه شکل داده، نه صرفاً واقعیت‌‏های محیطی و راهبردی، بلکه برداشتی است که رهبران ترکیه، به‏‌خصوص رجب طیب اردوغان، از این تحولات دارند.
۹. Türkiye’nin bölgesel işbirliği arayışlarında hassas noktalar ، آذر ۱۳۹۵
نقاط حساس در تلاش ترکیه برای همکاری‌های منطقه‌ای
نویسنده با توجه به سردی روابط ترکیه و اتحادیۀ اروپا، پیدایش زمزمه‌های انصراف احتمالی ترکیه از عضویت در این اتحادیه و پیوستن به ساختارهای دیگر نظیر پیمان شانگهای و اتحادیۀ اوراسیایی را ارزیابی کرده است. به باور وی، ترکیه نباید عضویت دراتحادیۀ اروپا را کنار بگذارد و درصورت اجبار در این کار، اتحادیۀ اوراسیایی نسبت به پیمان شانگهای دارای مزیت بیشتری برای این کشور است. نویسنده پیشنهاد کرده ترکیه برای عضویت در اتحادیۀ اوراسیایی لازم است جمهوری آذربایجان را نیز با خود همراه سازد تا هم روابطش با این کشور عمیق‌تر شود و هم سبب هم‌افزایی وزن ترکیه - آذربایجان در این اتحادیه در برابر روسیه شود.
۱۰. El Bab saldırısı İran ile savaş riski taşıyor ، آذر ۱۳۹۵
حملۀ ترکیه به الباب سوریه خطر جنگ با ایران را درپی دارد
مهمت آغار کارشناس مسائل امنیتی و تروریسم در مصاحبه با شبکه سی‌ان‌ان ترک - از رسانه‌های مخالف دولت ترکیه- به مناسبت کشته شدن سه نظامی ترک در سوریه به دولت ترکیه توصیه کرده است که هدف اولیه خود برای ورود به سوریه را از یاد نبرد و خود را درگیر جنگ با ارتش سوریه و شبه‌نظامیان تحت فرماندهی ایران نکند. به گفتۀ وی. هدف اولیۀ ترکیه ایجاد منطقۀ حائل در داخل خاک سوریه و در مرز با ترکیه بود تا از ورود تروریست‌ها به خاک ترکیه جلوگیری نماید، ولی اکنون که ارتش آزاد سوریه (متشکل از ده گروه ضددولت سوریه) با حمایت ارتش ترکیه به سمت الباب پیشروی می‌کنند با توجه به موقعیت مهم این شهر، ارتش سوریه سعی دارد این منطقه را تصرف کند.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۵۱