درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > جنوب آسیا > پاکستان > سیاست خارجی > (۵۹ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. The United States and Military Coups in Turkey and Pakistan ، آبان ۱۳۹۶
آمریکا و کودتاهای نظامی در ترکیه و پاکستان
نوشتار حاضر به واکاوی نحوۀ نقش‌آفرینی یا دخالت آمریکا در کودتاهای نظامی علیه حکومت‌های مشروع در کشورهای ترکیه و پاکستان اختصاص یافته است. اهمیت این بررسی ازآنجا ناشی می‌شود که با توجه به مشکلات و حتی بحران‌های مربوط به بی‌ثباتی در منطقۀ غرب آسیا، هرگونه درگیری که منجربه بروز بی‌ثباتی و تزلزل در وضعیت نامعلوم دولت‌های منطقه شود، آسیب‌هایی جدی برای صلح و توسعه درپی خواهد داشت. به باور نویسنده، ترکیه و پاکستان، پس از جنگ سرد نتوانسته‌اند از شرایط امنیتی خارج شوند و نظامی‌گری را به یکی از ارکان مهم سیاسی خود تبدیل کرده‌اند. از دید او، اگرچه این تقویت قوای نظامی با دغدغۀ ارتقای امنیت صورت گرفته، بارها با توجه به کودتاهایی که در این دو کشور رخ داده، به‌نوعی به پاشنۀ آشیل آنها تبدیل شده است.
۲. Pakistan in the Middle East: A Cautious Balance ، مهر ۱۳۹۶
پاکستان در خاورمیانه: موازنه هوشیارانه
پرسش اصلی نوشتار حاضر آن است که پاکستان در خاورمیانۀ جدید و درحالی‌که بین ایران و عربستان تنش است به‌دنبال چه چیزی است؟ صحبت از چالش‌های سیاست خارجی پاکستان معمولا با مشکلات این کشور با هند و یا نوع روابطش با چین عجین است، اما اکنون روابط پاکستان با خاورمیانه به‌سرعت درحال تغییر است؛ تغییری که در نوع مناسبات این کشور با ایران و عربستان و دیگر کشورهای شورای همکاری خلیج فارس تاثیر به‌سزایی خواهد داشت. به باور نویسنده، شرایط متغیر خاورمیانه و تحولات آن پاکستان را ناگزیر از اتخاد رویکرد موازنه‌ای بین کشورهای منطقه کرده است.
افغانستان و پاکستان همچنان چه در عرصۀ سیاست داخلی و چه در عرصۀ سیاست خارجی پرخبر و توام با مسائل و فراز‌و‌فرودهای بسیاری بوده‌اند. در پاکستان پس از فراز‌و‌فرودهای نواز شریف، نخست‌وزیر این کشور برکنار شد و به‌طور موقت خاقان عباسی از پارلمان پاکستان رای اعتماد گرفته است. درعین‌حال، هزاران کیلومتر آن سوتر و داخل کاخ سفید بالاخره دونالد ترامپ، رئیس‌جمهوری آمریکا، استراتژی نوین کشورش درقبال افغانستان را اعلام کرد؛ استراتژی‌ای که تاثیرات قابل توجهی هم بر پاکستان و هم بر افغانستان خواهد گذاشت. این نوشتار گفت‌و‌گویی است با پیرمحمد ملازهی، کارشناس مسائل شبه قاره و تحولات سیاست خارجی، برای بررسی هرچه بهتر این تحولات.
۴. ?Why Would Pakistan Send Combat Troops to Saudi Arabia Now ، اسفند ۱۳۹۵
چرا پاکستان به عربستان سعودی نیروی نظامی می‌فرستد
به‌تازگی از منابعی نامشخص اخباری منتشر شده که پاکستان قصد دارد چند گردان نیروی نظامی را برای مبارزه با حوثی‌های تحت حمایت ایران به عربستان بفرستد. این خبر واکنش خواجه آصف، وزیر دفاع عربستان را درپی داشت و استقرار نظامیان پاکستان در عربستان را رد کرد. بااین‌حال، او بعدها در یک مصاحبۀ داخلی اعلام کرد که مذاکرات ریاض با اسلام‌آباد برای اعزام گردان‌هایی از پاکستان به عربستان انجام گرفته اما تاکید کرد که این اعزام نیرو تنها برای مبارزه با تروریسم خواهد بود. به باور نویسنده، پاکستان عربستان را به قیمت ازدست دادن ایران و منافع سیاسی اقتصادی‌اش حفظ نخواهد کرد.
با توجه به انتخاب فرماندۀ جدید ارتش پاکستان، سه موضوع فوق‌العاده راهبردی در پیش‌روی پاکستان قرار دارد: هند و ترمیم روابط با آمریکا و افغانستان. به باور نویسنده، برخی از تحلیلگران مسائل شبه‌قاره، پاکستان جایگاهی را که در دوران جنگ سرد نزد آمریکایی‌ها داشت، ندارد و شرایط تغییر کرده است. ارتباطات هند در دوران جنگ سرد با روسیه و شوروی سابق نیز تغییر کرده است، اما واقعیتی وجود دارد و آن این است که هند درحال ‌حاضر در تمامی زمینه‌ها نسبت به پاکستان جلو افتاده است. به باور نویسنده، پاکستانی‌ها به‌دنبال فرصت‌های جدیدی هستند تا ذهنیت رئیس‌جمهور منتخب آمریکا و گروه همراه وی را نسبت به پاکستان اصلاح کنند.
نوشتار حاضر گزارش سخنرانی آقای اعزاز احمد چودری، قائم مقام وزارت خارجه پاکستان است. به باور وی، ایران و پاکستان همیشه در کنار یکدیگر بوده‌اند و همان‌طور که پاکستان برای ایران مهم است، جمهوری اسلامی ایران نیز برای پاکستان اهمیت ویژه‌ای دارد؛ ازاین‌رو روابط دو کشور باید گسترش یابد و شاهد تعاملات بیشتر نهادهای رسمی و اتاق‌های فکر دو کشور باشیم. همچنین وی با اشاره به مشکلات پاکستان در مرزهای این کشور، بیان کرد که پاکستان کشوری بی‌ثبات است و تنها از جانب ایران بدون مشکل است.
پرسش اصلی نوشتار حاضر آن است که پاکستان، قرقیزستان و تاجیکستان،‌ چگونه مسائل افغانستان را بررسی و ارزیابی می‌کنند؟ از نظر نویسندگان،‌ 2014 برای افغانستان سال مهمی بوده است، چراکه در مسائل نظامی،‌ مسئولیت حفظ امنیت از نیروهای تحت رهبری ناتو، به نیروی نظامی افغانستان واگذار شده است. همچنین در زمینۀ مسائل سیاسی، برگزاری انتخابات و انتخاب اشرف غنی احمد ‌زی، اتفاق مهمی بوده که در زمینۀ مسائل داخلی رخ داده است. در حوزۀ مسائل اقتصادی نیز، رشد تولید ناخالص داخلی( GDP) از مسائل قابل توجه بوده است.
در 29 ژوئیه / 7 مرداد ماه سال جاری، دولت افغانستان با استناد به گفتۀ مقامات پاکستانی به‌صورت رسمی تایید کرد که ملاعمر، رهبر طالبان، مرده است. 24 ساعت بعد نیز طالبان نیز رسما اعلامیه دادند و مرگ او را تایید کردند. آی‌اس‌آی و ارتش پاکستان، صلاح را بر رسمی شدن خبر مرگ ملاعمر دیده‌اند. پاکستان که این اواخر وعده داده بود طالبان را به پای میز مذاکره بکشاند و امتیازات چشمگیری هم از دولت افغانستان گرفته بود، چاره را در این دیده است که کار را یکسره کند و تکلیف خود را با عناصر سرکش طالبان روشن سازد. بااین‌حال، به باور نویسنده، پیامدهای اعلام این اقدام می‌تواند از کنترل افغانستان و پاکستان خارج شود.
هرچند هندوستان و پاکستان در سازمان همکاری شانگهای دارای عضویت ناظر بودند، اما در اجلاس اخیر شانگهای عضویت کامل هندوستان و پاکستان در سازمان همکاری شانگهای به تصویب رسیده است. این نوشتار گفت‌‌وگویی است، با دکترماندانا تیشه‌یار، قائم مقام موسسه مطالعات ايران اوراسيا (ايراس)، که به علل، پیامدها و تاثیرات این امر پرداخته است.
نوشتار حاضر علل نوسان سیاست‌های پاکستان درقبال ایران و عربستان را بررسی کرده است. به نظر می‌رسد هر کدام از نهادهای قدرت تاثیرگذار در سیاست خارجی پاکستان، جهت‌گیری خاصی دارند و این فقط به نهادهای رسمی قدرت محدود نمی‌شوند و نهادهای غیررسمی و بعضا غیرقانونی نیز در تنظیم مناسبات پاکستان، ایران و عربستان سعودی قدرت تاثیرگذاری دارند. همراهی پاکستان با عربستان سعودی و کارشکنی در خرید گاز ایران موقتی است، هرچند که در ابعادی دیگر، پاکستان به دلایل خاصی همچنان در کنار عربستان سعودی قرار می‌گیرد. به باور نویسنده، پاکستان در مناسبات با ایران و عربستان سعودی در‌پی حفظ توازن است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ |