درگاه دید > موضوعات > روابط و همکاری‌های بین‌المللی > روابط بين المللی > (۱۰۸۱ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



زیربنای تفکر بین‌المللی کشورها در حوزه روابط بین‌الملل، نحوه نگاه به «دیگری» است. طبعاً تفکر بین‌المللی در ایران نیز رابطۀ نزدیکی با ادراکات از «دیگری» دارد. نوشتار حاضر به این موضوع پرداخته است که دانش‌پژوهان روابط بین‌الملل در ایران چگونه استعاره را به‌عنوان یک رویۀ تأثیرگذار زبانی، برای صورت‌بندی مقولۀ «دیگری» به‌کار می‌گیرند. این نوشتار با تکیه بر چهارچوب تحلیلی و روش تحلیلِ استعاری به بررسی سازه‌های استعاری دربارۀ مقولۀ «دیگری» در متون دانشگاهی روابط بین‌الملل ایرانی پرداخته است. در ین نوشتار با الهام از روش تحلیل استعاری جاکل، مصادیق مقولۀ «دیگری» به‌عنوان قلمرو مقصد از دل متون برگزیده دانشگاهی روابط بین‌الملل استخراج شده و مورد تحلیل قرار گرفته‌ است.
بسیاری از اندیشمندان روابط بین‌الملل بر این باورند که بحث درخصوص جایگاه امنیت در سیاست خارجی کشورها یکی از مباحث مهم در درک روابط بین‌الملل است. در این نوشتار ابتدا تعریفی از «امنیت و جایگاه آن در مکتب کپنهاگ» ارائه شده و مورد بحث و بررسی قرار گرفته است و سپس اندیشمندان این مکتب معرفی شده‌اند. نویسنده سعی دارد با ارائۀ این مبحث به پرورش یک چهارچوب تحلیلی که بیانگر جامعیت «جایگاه امنیت» در اکثر مباحث علوم سیاسی و روابط بین الملل است نایل آید.
پرسش اصلی نوشتار حاضر ان است که آیا می‌توان حکمرانی جهانی را نظریه (چه رسد به نظریۀ مسلط) درنظر گرفت؟ نویسنده در پاسخ نه در پی ابهام‌زدایی از مفهوم مذکور بلکه در پی اثبات این ابهام است. ازاین‌رو، مباحث خود را به سه بخش اصلی تقسیم کرده است: مفهوم حکمرانی جهانی، که به تعاریف ارائه‌شده برای این مفهوم پرداخته است؛ دیدگاه‌های متعارض دربارۀ حکمرانی جهانی که نشان می‌دهد حکمرانی جهانی در چهارچوب دیدگاه‌های نظری مختلف مورد بررسی قرار گرفته است؛ و مسائل تجربی، که به موضوعات عملی و خلأهای موجود حکمرانی جهانی پرداخته است که نشان دهد حکمرانی جهانی به عنوان یک «وضعیت» چه جایگاهی دارد.
کتاب حاضر به بررسی نظریات روابط بین‌الملل و تقسیم‌بندی این نظریات پرداخته است. این کتاب در دوازده فصل تلاش کرده تا چهارچوبی نظری را برای تجزیه‌وتحلیل روابط بین‌ بازیگران در عرصۀ بین‌المللی ارائه کند. نویسندگان تنها یک صفحه را به مباحث روش‌شناسی اختصاص داده‌اند؛ حال آنکه باتوجه به اهمیت مباحث روش‌شناسی و به‌طور خاص، تاثیرات رفتارگرایی در تحولات نظری این حوزه به‌ویژه مکتب نوواقع‌گرایی به‌عنوان جریان اصلی روابط بین‌الملل ضروری است، اما نظم منطقی و انسجام مطالب، جامعیت اثر و پوشش کامل نظریات مطرح در روابط بین‌الملل، و تبیین مفصل مباحث نظریۀ سبز، جامعه‌شناسی تاریخی‌ و نظریۀ سیاسی بین‌المللی (اخلاق بین‌الملل) این کتاب را به اثری ارزشمند برای مطالعه و درک نظریات روابط بین‌الملل تبدیل کرده است.
به باور نویسنده، ظهور دوران مدرن و نفوذ استعمار در کشورهای شرقی هم خواری بود و هم نعمت. خواری به این دلیل که به ازدست دادن سرمایه‌های گذشته و رفتن به زیر یوغِ کشورهای غرب انجامید، نعمت بود ازآن‌رو که باعث شد به سکوت و رکودِ چندصد سالۀ خود پی ببرند. اقبال با الگو قرار دادن سیدجمال الدین اسدآبادی درپی وحدت دوبارۀ مسلمانان بوده است؛ وحدتی که نه زیرِ پرچمِ خلافت، که در میدان قانون اسلامیِ مبتنی‌بر اجتهاد به‌وجود آید. اقبال با ردِ فلسفۀ یونانی و اندیشه‌های ناکارآمدِ اندیشمندانِ مسلمانانِ سده‌های پیشین، «فلسفه خودی» را مطرح کرد؛ فلسفه‌ای که به باور وی نه‌تنها روش هستی‌شناسانه، بلکه آینه‌ای است که باید هستی در آن پیدا شود.
نویسندگان فراتر از کنوانسیون‌ها، مقررات و قوانین نهادهای بین‌المللی به‌دنبال مشخص کردن نوعی مفهوم‌پردازی از مسئلۀ مهاجرت در ابعاد بین‌المللی توسط یک رهیافت جدید در نظریۀ انتقادی روابط بین‌الملل، به معنای خاص آن هستند. روش پژوهش توصیفی – تفهمی - استدلالی است. گردآوردی داده‌های نظری از منابع کتابخانه‌ای‌ و اینترنتی است. یافته‌ها نشان ‌داده که توسل به رهیافت آدورنویی در فهم مسئلۀ مهاجرت، می‌تواند ضمن نشان دادن محدودیت‌های جریان‌های نظری در روابط بین‌الملل، ابعاد ناگشوده‌ و تازه‌ای از آن مسئله را برای پژوهشگران، تصمیم‌گیران و سیاستمداران اتحادیۀ اروپایی روشن کند.
تحولات چند دهۀ‌ اخیر که از آن با عنوان اسلام‌گرایی، بنیادگرایی یا بازگشت دین به روابط بین‌الملل نام می‌برند، تاکنون علاوه‌بر موضع‌گیری‌های سیاسی به مجادلات نظری فراوانی در حوزه‌های مختلف علوم اجتماعی ازجمله روابط بین‌الملل راه یافته است. تا پیش از این، دین به دلایل مختلف در آثار اصلی نظریه‌های روابط بین‌الملل مورد بی‌توجهی قرار گرفته بود و جریان اصلی نظریه‌پردازی در روابط بین‌الملل عوامل فرهنگی و اجتماعی و ازجمله دین را اموری مربوط به حوزۀ داخلی دولت‌ها و نامرتبط با حوزه روابط بین‌الملل تلقی می‌کرد. فرضیه نوشتار حاضر این است که به‌رغم آنکه تحولات مرتبط دین در سه دهۀ گذشته تأثیرات تعیین‌کننده‌ای بر معادلات بین‌المللی و شرایط زیست جهانی گذاشته، دانش روابط کمک زیادی به فهم این تحولات نکرده است.
۸. Iraqi Kurdistan, the PKK and International Relations: Theory and Ethnic Conflict ، تير ۱۳۹۶
کردستان عراق، پ‌ک‌ک و روابط بین‌الملل: نظریه و منازعة قومی
این کتاب می‌کوشد با توضیح پیچیدگی‌های وضع کردستان عراق تصویری از جایگاه و نقش کردها در میدان نبرد با داعش ارائه دهد؛ نقشی که بی‌تردید می‌تواند در تعیین جایگاه کردها در ترکیه، عراق و سوریة سال‌های آینده اثرگذار باشد. نویسنده بخشی از بحث خود را به‌طور خاص بر پ‌ک‌‌‌ک، نقش منطقه‌ای آن و تأثیرش بر ماهیت روابط کنشگران دولتی منطقه‌ای متمرکز می‌کند و شرح می‌دهد که ماهیت روابط پ‌ک‌ک و دیگر گروه‌های کرد منطقه چگونه بر موازنة قدرت و روابط دولت‌های منطقه اثر می‌گذارد.
در حوزۀ مطالعات بین‌الملل غالباً قدرت مادی و سخت هستۀ اصلی و تعیین‌کنندۀ میزان قدرت و نوع روابط میان دولت‌ها بوده است، اما پس از جنگ سرد، قدرت مادی به‌‌تنهایی پاسخگوی نیاز جوامع انسانی نیست و شکل دیگری از قدرت که پایه‌های آن را مبانی ارزشی- هویتی و فرهنگی تشکیل می‌دهد اهمیت بیشتری یافته است. فرهنگ و روابط فرهنگی ‌چنان در ابعاد همه‌جانبۀ زندگی دولت- ملت‌ها تنیده شده‌ است که امروزه روابط بین‌الملل را روابط میان فرهنگ‌ها تعبیر می‌کنند. نوشتار حاضر به ‌مثابه تحقیقی بنیادی نشان داده است که دولت‌ها چگونه می‌توانند به‌واسطۀ هنجارهای معنایی و گفتمان‌های ارزشی، روابط خود با دیگر دولت‌ها را در راستای اهداف و منافع و درنتیجه افزایش قدرت نفوذ خود مدیریت کنند.
۱۰. Realism and Fear in International Relations Morgenthau, Waltz and Mearsheimer Reconsidered ، خرداد ۱۳۹۶
واقع گرایی و ترس در روابط بین‌المللی: بازنگری در دیدگاه‌های مورگنتا، والتز، و مرشایمر
نوشتار حاضر به بررسی نظریه‌های واقع‌گرایی در روابط بین‌الملل اختصاص یافته است. نویسنده با بازنگری در دیدگاه‌های چهره‌های شاخص این مکتب، مانند: مرشایمر، والتز، و مورگنتا، به تأثیر احساس ترس در شکل‌ دادن روابط بین‌المللی توجه داشته است. در این اثر، به‌جای بررسی عنصر قدرت، عنصر ترس که به‌نوعی «ضعف» از آن درک می‌شود در نقطۀ کانونی قرار گرفته است. نویسنده در مقدمه توضیح می‌دهد چرا برای مطالعۀ خود، واقع‌گرایی و این نظریه‌پردازانِ خاص را انتخاب کرده است. به‌نظر می‌رسد در عصری که غرب آسیا به‌شدت نگران آینده‌ای نامعلوم گسترش تسلیحات هسته‌ای و دیگر انواع ابزارهای کشتارجمعی است، مروری بر این اثر خالی از لطف نباشد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۱۰۹