درگاه دید > موضوعات > روابط و همکاری‌های بین‌المللی > روابط بين المللی > (۱۰۷۰ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



اتخاذ رویکرد مناسب برای توسعه، یکی از موضوعات مهم در اقتصاد سیاسی بین‌الملل است. برنامه‌های ارائه‌شده در اجماع واشینگتن، از رویکردهای غالب در این زمینه است. سوال اصلی پژوهش این است که شباهت‌ها و تفاوت‌های اجماع واشینگتن و اجماع پکن کدامند؟ تا چه حد اجماع پکن می‌تواند به الگوی جدید توسعه برای کشورهای خواهان توسعه تبدیل شود؟ بنابر فرضیه، به‌نظر می‌رسد، شباهت‌های hقتصادی و سیاسی ازسوی هر دو مکتب است؛ تاکید بر صادرات، تجارت آزاد و الگوی توسعه‌گرایی در مقولات اقتصادی و سیاسی ازسوی هر دو مکتب است. تفاوت دو مکتب در تاکید اجماع پکن بر دولت‌محوری و اقتدارگرایی در توسعه، تلفیق جغرافیای اقتصادی و سیاسی و تاکید بر اقتصاد مبتنی‌بر نوآوری است که در اجماع واشینگتن نادیده گرفته شده است.
نویسندگان با استفاده از روش علمی و رویکرد توصیفی- تحلیلی به‌دنبال پاسخ این پرسش هستند که دیدگاه جوزف نای در تبیین نظریۀ قدرت نرم چه تاثیری بر تعیین سازوکار کنونی دیپلماسی عمومی در جهان داشته است. در پاسخ به این پرسش، یافته‌های تحقیق حاکی از آن است که جوزف نای درخلال نظریۀ قدرت نرم به دیپلماسی عمومی به‌عنوان یکی از مهم‌ترین شیوه‌های قدرت نرم توجه بسیار دارد و برای آن سه مولفۀ اساسی را بیان می‌کند که شامل ارتباطات روزانه با مردم، ارتباطات استراتژیک موضوعی و گسترش روابط بلندمدت با افراد کلیدی در کشورهای هدف است که این سه مولفه امروزه به سه محور اساسی سازوکار نوین دیپلماسی عمومی تحت عنوان مدیریت پیام، برقراری ارتباطات راهبردی و تثبیت روابط پایدار تبدیل شده است.
امروزه پساساختارگرایی در ادبیات روابط بین‌الملل رهیافتی کاملاً شناخته‌شده همراه با ادبیاتی غنی محسوب می‌شود. نوشتار حاضر، با بررسی هستی‌شناسی، معرفت‌شناسی، موضوع‌شناسی و نقدشناسی پساساختارگرایی در روابط بین‌الملل، نتیجه‌گیری کرده که توجه به مفاهیمی مانند زبان، روابط قدرت، مقاومت، مرزبندی خود/ دیگری، اهمیت صداهای حاشیه‌ای، امکان گریز از رویه‌های دولت‌محور و باز کردن فضا برای مفصل‌بندی مجدد رشتۀ روابط بین‌الملل به‌عنوان مؤلفه‌های هستۀ سخت پساساختارگرایی، امکان عاملیت‌های جدید در عرصۀ زیست جهانی را برای انسان فروبستۀ امروز فراهم می‌کند.
بخش اول نوشتار حاضر تئوري پويا و چند رشته‌اي ابن‌خلدون را مطرح کرده است. اين تئوري حاكي از آن است كه پيشرفت يا پسرفت يك اقتصاد و يا جامعه، تنها به يك عامل بستگي ندارد، بلكه از كنش متقابل عوامل اخلاقي، اجتماعي، اقتصادي، سياسي و تاريخي در دورۀ بلندمدت تاثير مي‌پذيرد. در بين اين عوامل، يكي از آنها به‌عنوان مكانيسم عامل رفتار مي‌كند، حال اگر ساير عوامل نيز همسو با اين پارامتر واكنش نشان دهند، پيشرفت يا انحطاط جامعه ازطريق عكس‌العمل زنجيره‌اي عوامل شتاب مي‌گيرد، به‌طوري‌كه تشخيص علت از معلول مشكل مي‌شود. در بخش دوم این نوشتار با استفاده از اين نظريه، عملكرد جهان اسلام توضيح داده شده است.
نوشتار حاضر، با بهره‌گیری از رویکرد ژئوپلیتیک انتقادی، درصدد تبیین مفهوم گفتمان ژئوپلیتیکی تروریسم است. آنچه تروریسم را به گفتمانی ژئوپلیتیکی تبدیل می‌کند، تعاریف متفاوت حکومت‌ها از تروریسم و استفادۀ ابزاری از آن، برای توجیه اقدامات ژئوپلیتیکی خود است. نوشتار حاضر برای تبیین این مفهوم، گفتمان ژئوپلیتیکی تروریسم در دولت بوش را براساس تحلیل انتقادی گفتمان، به‌عنوان نمونه‌ای موردی، بررسی کرده است.
تغییر در نوع نگرش و رویکرد قدرت‌های بزرگ نسبت به منطقۀ آمریکای لاتین و همچنین تغییر در ماهیت روابط آنها با کشورهای این منطقه، موجب تحول در رفتارها و اقدامات دیپلماتیک آنها شده است. پرسش اصلی پژوهش حاضر این است که آیا برایند این تغییرات منجربه شکل‌گیری نوعی دیپلماسی رقابتی بین قدرت‌های بزرگ شامل ایالات‌متحدۀ آمریکا، چین، روسیه و اتحادیۀ اروپا در منطقۀ آمریکای لاتین شده است؟ دراین‌صورت، مؤلفه‌های اساسی الگوی مزبور چیست و چگونه می‌توان آن را تبیین و تحلیل کرد؟
۷. How Can International Powers and Regional Actors Form Mutually Beneficial Relationships? ، آذر ۱۳۹۵
قدرت‌های بین‌المللی و کنشگران منطقه‌ای چگونه می‌توانند روابطی متقابلاً سودمند برقرار کنند؟
نوشتار حاضر که خلاصة مباحث مطرح‌شده در میزگردی به ابتکار منتدی الشرق با حضور تعدادی از کارشناسان مسائل منطقه‌ای است، در پی پاسخ به این پرسش است که قدرت‌های بین‌المللی و منطقه‌ای منطقة مِنا چگونه می‌توانند روابطی متقابلاً سودمند با یکدیگر برقرار کنند؟ از جمع‌بندی آرای مطرح‌شدة کارشناسان حاضر می‌توان نتیجه گرفت که از نگاه اغلب آنها تعامل و تراکنش اثربخش با دگرگونی‌های سریع منطقه نیازمند توسعة مدل‌های تحلیلی تازه‌ای است که نقش‌های دستخوش تغییر کنشگران بین‌المللی و منطقه‌ای را لحاظ کنند؛ مدل‌هایی تحلیلی که هدف غایی آنها ایجاد یک نظم منطقه‌ای پایدار، باثبات، چند‌‌قومیتی و تکثرگرا باشد.
۸. Power, Information Technology, and International Relations Theory: The Power and Politics of US Foreign Policy and Internet ، آذر ۱۳۹۵
قدرت، فناوری اطلاعات، و روابط بین‌المللی: قدرت و سیاست در سیاست خارجی آمریکا و اینترن
کتاب حاضر به بررسی جایگاه فناوری در روابط بین‌الملل اختصاص یافته است. به باور نویسنده، پس از جنگ جهانی، مهم‌ترین موضوع روابط بین‌الملل، فناوری و مقابله با سلاح‌های کشتارجمعی حاصل از این فناوری بوده است. به گفتۀ وی، جنگ و نسل‌کشی به موضوعات مهمی در عصر پساجنگ تبدیل شده‌اند که متفکران بسیاری تلاش داشتند به آنها پاسخ دهند. حتی به باور بسیاری از کارشناسان، صنعتی‌شدن و ابزارهای ارتباط جمعی مدرن در خلق رشتۀ روابط بین‌الملل نیز نقش‌آفرین بوده‌اند. این کتاب با بررسی فناوری در کانون نظریه‌های روابط بین‌الملل و ارزیابی آنها درخصوص نمونۀ موردی آمریکا تلاش دارد نقش فناوری در ارتباط با قدرت و سیاست کشورها را نشان دهند.
۹. الأحزاب الأوروبيه ودورها في صنع القرار في الاتحاد الأوروبي ، مهر ۱۳۹۵
احزاب اروپایی و نقش آنها در تصمیم‌سازی در اتحادیة اروپا
نوشتار حاضر پس از مروری گذرا بر مفهوم «حزب سیاسی» و نظریة روابط بین‌الملل، بنیان‌ها و قواعد قانونی و حقوقی فعالیت‌های احزاب سیاسی در سطح اروپایی را توضیح داده و پس از آن بررسی کرده است که این احزاب برای اثرگذاری بر فرایند تصمیم‌سازی در اتحادیة اروپا چه فرصت‌ها و کانال‌هایی در اختیار دارند. نویسنده بخشی از بحث خود را به آیندة هم‌پیمانی‌ها و ائتلاف‌ها در پارلمان فعلی اروپا متمرکز کرده است و به‌طور خاص، رویکرد و موضع هر یک از جریان‌های حزبی این پارلمان را درقبال مسئلة به رسمیت شناختن دولت فلسطینی بررسی کرده است. وی تأکید دارد که کشورهای عربی باید با برقراری روابط با این احزاب برای اثرگذاری بر مواضع آنها درقبال مسائل مهم عربی تلاش کنند.
به باور نویسنده، اگرچه ایده‌ها و آرمان‌های جهان وطنی‌گرایانه و نجات‌بخش انقلاب‌های بزرگ شور و اشتیاق گسترده‌ای را در بین بخش‌های وسیعی از ملت‌های جهان بر می‌انگیزند، اما مبانی ساختاری نظام بین‌المللی و بازیگران اصلی جامعۀ جهانی، به عنوان حافظان وضع موجود، به‌صورت یک مجموعۀ هماهنگ، در برابر جاه‌طلبی‌های آنها موضع‌گیری و مخالفت می‌کنند تا اجازه ندهند که یک «بازیگر یاغی» بنیان‌های ساختاری نظام بین‌الملل را به چالش کشیده و اصول و معیارهای آن را زیر سئوال ببرد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۱۰۷