درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > روابط خارجی > فرانسه > (۲۲ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. ?Iran : quelle politique française ، آذر ۱۳۹۶
ایران: کدام سیاست فرانسوی؟
نوشتار حاضر به بررسی روابط ایران و فرانسه پرداخته است. به باور نویسنده، رویکردی جدید می‌تواند اجازه دهد فضای روابط اقتصادی با ایران بهبود یافته و حتی از مرگ نجات یابد. به باور وی، خبر احتمال دیدار مقامات ایرانی و فرانسوی می‌توانست نقطه‌ای مثبت ارزیابی شود، اما این گفتۀ مکرون که ایران هم‌پیمان فرانسه نیست، آتشی از تنش را در روابط این دو کشور برافروخته است. مکینسکی توصیه می‌کند برای آیندۀ شرکت‌های فرانسوی هم که شده است، پاریس رویکردی کارشناسی درقبال ایران اتخاذ می‌کند.
روابط ایران و فرانسه بعد از انقلاب اسلامی دوره‌های پرفرازو‌نشیبی را پشت‌سر گذاشته است. در طول این سال‌ها روابط دو کشور از یک‌سو متأثر از طیف حوادث منفی همچون میزبانی گروه‌های ضدانقلاب، حمایت از عراق در جنگ تحمیلی این کشورعلیه ایران، بمب‌گذاری سال 1365 پاریس، موضوع سلمان رشدی، دادگاه میکونوس و درنهایت متأثر از برنامۀ هسته‌ای ایران بوده است و ازسوی دیگر، این روابط تحت تأثیر یکسری تحولات مثبت همچون اخراج مسعود رجوى از فرانسه، روی کار آمدن دولت سازندگی و نیاز به بازسازی کشور و متعاقب آن، شروع گفت‌وگوهای انتقادی با اروپایی‌ها بوده است. به باور نویسنده، هرکدام از این تحولات مثبت و منفی در دوره‌های مختلف زمینه‌های تعمیق یا تقلیل روابط ایران با فرانسه را فراهم کرده است.
۳. France-Iran: le temps d'une entente cordiale, contre Daech ، آبان ۱۳۹۴
فرانسه-ایران: زمان حسن تفاهم، علیه داعش
نوشتار حاضر با تحلیل رویدادهای اخیر در حوزۀ روابط دیپلماتیک ایران و فرانسه، به انتقاد از رویکرد سیاست‌گذاران فرانسوی پرداخته است. به باور نویسنده، سفر آقای روحانی به فرانسه که با وقوع رویدادهای تروریستی پاریس لغو شد، می‌توانست فرصت خوبی برای نزدیکی روابط دو کشور باشد، اما مقامات کشورِ میزبان با به‌ میان کشیدن بحث‌هایی سطحی، مانند لزوم شیوۀ پذیرایی غیراسلامی، نشان دادند درک درستی از بحران‌هایی که جهان با آن روبه‌روست ندارند. از دید وی، درحالی‌که مبارزه با داعش مهم‌ترین مسئله است، فرانسه رفتاری دارد که نشان می‌دهد چرا در سطح بین‌الملل، هر جا قرار است امور مهمی با اروپاییان درمیان گذارده شود، به آلمان رجوع می‌شود و هر زمان گذران عصری دلپذیر مدنظر است، اسم فرانسه به میان می‌آید.
۴. Ex-French envoy admits Fabius angered Iranians during nuclear talks ، مرداد ۱۳۹۴
سفیر سابق فرانسه تأیید می‌کند که فرانسه ایرانیان را طی مذاکرات برافروخته است
نوشتار حاضر مصاحبه‌ای است با فرانسوا نیکولو، سفیر سابق فرانسه در ایران، درخصوص مناسبات آتی فرانسه و ایران. این دیپلمات فرانسوی هدف فابیوس از سفر به ایران را آغاز مجدد رابطۀ ایران و فرانسه در نظر گرفته که به نظر وی طی مذاکرات هسته‌ای دچار مشکلاتی شده است. از دید وی، اولویت‌های همکاری میان تهران و پاریس، فراتر از تجارت و موضوعات اقتصادی است که اکثریت تصور می‌کنند و ایجاد اعتماد میان مردم دو کشور، همکاری علمی، همکاری دانشگاهی، محافظت از محیط زیست، همکاری برای ایجاد صلح و ثبات در منطقه و بی‌شک همکاری‌های سیاسی در تمامی موضوعاتی که منافع مشترک دو کشور را دنبال می‌کنند، به میزانی برابر دارای اولویت و اهمیت است.
۵. Nicoullaud: Iran needs not to worry about French position toward nuclear talks ، ارديبهشت ۱۳۹۴
فرانسوا نیکولو: ایران لازم نیست از موضع‌گیری فرانسه درقبال پرونده هسته‌ای خود نگران باشد
نوشتار حاضر به بررسی چرایی واکنش‌های فرانسه درقبال پروندۀ هسته‌ای ایران پرداخته است. نیکولو، سفیر سابق فرانسه در ایران، بر این باور است که سیاست فرانسه از بافت سیاست گروه 1+5 و آمریکا مجزا نیست و این کشور خواهان رسیدن به توافقی پایدار و جامع است. به باور وی، رویکرد فرانسه در راستای رسیدن به توافقی است که هرگز نتوان خدشه‌ای بر آن وارد ساخت. درخصوص سیاست اعراب فرانسه و فروش تسلیحات به کشورهای عربی، وی خاطرنشان ساخته این امر، به دلیل نیاز صنعت تسلیحاتی فرانسه به مشتری است و درعین‌حال مبلغ آن بسیار کمتر از فروش آمریکا در موارد مشابه است. نویسنده آیندۀ روابط ایران و فرانسه را پس از رسیدن به توافق هسته‌ای، بسیار روشن و پرثمر ارزیابی نموده است.
۶. Relations Entre la France Et L'Iran: Clotilde Reiss, Diaspora Iranienne en France, Ambassade de France en Iran, Wahid Gordji ، آبان ۱۳۸۹
ارتباطات ایران و فرانسه : کلوتید رایس، پراکندگی ایرانی‌نشین در فرانسه، سفارت فرانسه در ایران
این کتاب به فراز و نشیب‌های رابطه ایران و فرانسه از قرون وسطی، طی جنگ‌های صلیبی،‌ تا جنگ تحمیلی و حمایت فرانسه از عراق در طی هشت سال و آخرین بحث یعنی انرژی هسته‌ای ایران که حمایت فرانسه از فرستادن ایران در برابر شورای امنیت سازمان ملل، روابط این دو کشور را بیش از پیش تیره نمود، پرداخته است.
۷. Die Verschlungenen Wege der Franzoesischen-Iranischen Beziehungen ، شهريور ۱۳۸۹
راه‌های سردرگم روابط ایران ـ فرانسه
فرانسه در آغاز طرح پرونده هسته‌ای ایران تلاش کرد تا در چهارچوب «گفت‌وگوهای انتقادی» روابط خود را با ایران حفظ کند و در این کار با آلمان و انگلستان هماهنگی داشت، اما با انتخاب سارکوزی در سال 2007 به ریاست‌جمهوری فرانسه، شاهد تغییر روند روابط این کشور درقبال ایران هستیم و فرانسه اتخاذ سیاست‌های سخت‌تر در قبال سیاست هسته‌ای تهران را بدون توجه به تحولات داخلی آن در دستور کار خود قرار داده است. امروزه فرانسه منع گسترش تسلیحات کشتار جمعی را اولویت استراتژیک خود لحاظ کرده و به‌دنبال منزوی کردن دولت ایران در جهان خارج و تضعیف آن در داخل به‌واسطه تحریم‌های شدید بین‌المللی است.
روابط ایران و فرانسه از زمان روی کار آمدن نیکلا سارکوزی سیری نزولی پیدا کرده است؛ از جمله دلایل سردی روابط بین دو کشور مواضع تند سارکوزی به شمار می‌رود. این نوشتار دلایل و انگیزه‌های سارکوزی برای در پیش گرفتن این مواضع را مورد بررسی و تحلیل قرار داده است.
این نوشتار گفت‌و‌گو با برنارد پولتی، سفیر فرانسه در تهران است، وی در این گفتگو درباره نگاه کشورش به جمهوری اسلامی ایران و چالش‌های بین ایران و غرب، بازگرداندن نام مجاهدین خلق به فهرست سازمان تروریست و خواستن دادگاه فرجام توسط فرانسه، انتخابی نبودن رفتن پرونده ایران به شورای امنیت و اینکه فرانسه و شرکایش هیچ‌گونه مشکلی با خواست ایران ندارند صحبت کرد. پولتی روابط ایران وآمریکا را به نفع کشورش خواند و گفت اگر آمریکا و ایران در مورد پرونده هسته‌ای و موضوعاتی که میانشان وجود دارد صحبت کنند به این معنی است که آمریکا تصمیم گرفته رفتاری را پیش گیرد که ما سالیان پیش در پیش گرفتیم و نمی‌تواند مورد ناخوشایندی ما باشد.
دكتر احسان نراقي، مشاور مخصوص مديركل سابق يونسكو، در نامه‌ای به نيكلا‌ ساركوزی، رئيس‌جمهور فرانسه ضمن اعتراض به سياست‌های دولت فرانسه در ايجاد محدوديت ويزا برای دانشجويان ايراني از چندين قرن دوستي و روابط ميان دو ملت ايران و فرانسه سخن گفت. نراقي كه سال‌ها در فرانسه زندگی كرده‌ است، از دو رئيس‌جمهور فرانسه ژنرال دوگل و فرانسوا ميتران نشان لژيون دونور گرفته ‌است. نوشتار حاضر ترجمه اين نامه است كه پيش از اين به دست ساركوزی رسيده است.

۱ | ۲ | ۳ |