درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > اروپا > کشورهای قفقاز > ارمنستان > روابط خارجی > ترکیه > (۳۵ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Armenia’s Future, Relations with Turkey, and the Karabagh Conflict ، شهريور ۱۳۹۷
آیندۀ ارمنستان، روابط با ترکیه و درگیری قره‌باغ
نوشتار حاضر یکی از آخرین آثار درخصوص آیندۀ ژئوپلیتیکی ارمنستان و درگیری‌های این کشور در بافتار منطقه‌ای است که منبعی مهم برای رهگیری موضوعات، مسائل، و بحث‌های موجود درخصوص سیاست ارمنی در سه دهۀ گذشته محسوب می‌شود. نویسنده تلاش دارد نشان دهد چگونه ارامنه، برای خود منافعی ملی تعریف کردند و به سیاست خارجی کشور شکل داده‌اند. این کتاب با پرداختن به آثار لوان ترپطروسیان، یکی از مشاهیر ارامنه، مروری بر مهم‌ترین فرازها از بحث‌ مربوط به میراث نسل‌کُشی 1915، دیاسپورایی پرجمعیت ارمنی در سطح جهان، و روابط پُر فراز و نشیب این کشور با ترکیه و آذربایجان دارد، و نویسنده کوشیده است تصویری خوشبینانه از آیندۀ این کشور ارائه دهد.
تجربۀ حل منازعات بین‌المللی نشان می‌دهد که تغییر در رویکرد حل سیاسی منازعه و دگرگونی در هریک از سطوح منازعه به نتایج قابل‌توجهی برای دو کشور منجر خواهد شد. انگیزۀ اقتصادی تنها راهبردی است که دو طرف منازعه را به‌سوی تعدیل در نگرش سیاسی محض به حل منازعه پیش می‌برد. به باور نویسنده، اقتصاد عاملی برای «دگرگونی منازعۀ» ترکیه و ارمنستان است، همچنین برای دو کشور به حل سیاسی منازعه نیز کمک خواهد کرد. نتیجۀ مطالعات اقتصادی که براساس نظریه‌های مزیت ‌نسبی و دیگر نظریه‌های اقتصادی انجام شده، بیانگر رشد اقتصادی دو طرف در شاخه‌های مختلف اقتصادی است.
منازعۀ ترکیه و ارمنستان فراتر از موضوعات مورد اختلاف دو کشور، منازعه‌ای است که به سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی گسترش یافته و در پیچیده‌تر کردن فرایند حل منازعۀ دو کشور تأثیر قابل‌توجهی داشته است. باتوجه به مسائل و موضوعات مورد اختلاف دو کشور، به‌نظر می‌رسد که منازعۀ ترکیه و ارمنستان هیچ‌گونه راه‌حل سیاسی ندارد و در چهارچوب هیچ‌یک از راهکارها و رویکردهای حل منازعات بین‌المللی و مدیریت بحران‌ها قرار نمی‌گیرد. در چنین شرایطی تجربۀ حل منازعات بین‌المللی نشان می‌دهد که تغییر در رویکرد حل سیاسی منازعه و دگرگونی در هریک از سطوح منازعه به نتایج قابل‌توجهی برای دو کشور منجر خواهد شد.
۴. معرفی کتاب درک مناقشه ترکی ارمنی در خصوص رویدادهای سال 1915 ، شهريور ۱۳۹۴
Understanding the Turkish - Amenian Controversy Over 1915
این نوشتار به بررسی و معرفی کتاب "درک مناقشه ترکی ارمنی" پرداخته است. مسئلۀ مناقشۀ ترک‌ها و ارمنی‌ها به تغییر مکان ارمنیان تحت نفوذ امپراطوری عثمانی در سال 1915 باز می‌گردد و در روابط ترکیه و ارمنستان همواره مناقشه‌آمیزترین موضوع بوده است. کتاب حاضر از هفت بخش تشکیل شده است. در بخش نخست، تعریفی حقوقی از نسل‌کشی ارائه شده است. سپس در بخش‌های بعدی با بررسی حقایق تاریخی، به موقعیت و جایگاه جامعۀ ارمنی در امپراطوری عثمانی پرداخته و این نکته را بررسی کرده است که آیا در دوره‌های همجوار با واقعۀ تاریخی 1915، نوعی گفتمان ضدارمنی در امپراطوری عثمانی وجود داشته است یا خیر؟
سال 1915 میلادی هرگز از ذهن تاریخی ارامنه و ترکیه فراموش نخواهد شد؛ سالی که مبنای رنج مردمانی شد که شمار زیادی از هم‌کیشانشان قربانی کینۀ زمامداران عثمانی در واپسین سال‌های حیات آن امپراتوری شدند یا در قهر طبیعتی گرفتار آمدند که در آن در جست‌و‌جوی رهایی بودند. نویسنده بر این باور است که این واقعۀ تاریخی همواره و همیشه بر روابط ترکیه و ارمنستان سایه‌ای سنگین می‌افکند و سخن گفتن از عادی‌سازی روابط آنکارا - ایروان پیش از هرگونه گشایشی در پروندۀ قتل‌عام ارامنه، بدون نتیجه است.
نویسنده بر این باور است که بزرگ‌ترین بی‌عدالتی که هم بر تاریخ و هم بر دو ملت ترک و ارمنی وارد شده، کنار گذاشتن سده‌های شکوهمند تاریخ مشترک آنها و آغاز تاریخ با رویدادهایی دردناک مانند جنگ، نزاع یا بازسازی سده‌های پیشین با قرار دادن رویدادهای رنج‌آور در مرکز همۀ امور است. وی بر این باور است که اگر نخبگان و سیاستمداران نقش خود را برای چیرگی بر سدهای روانشناختی در هر دو سو و «حافظۀ بی‌طرف» ایجاد کنند، ما می‌توانیم انتظار عصر جدید و اساسی‌تری از صلح را داشته باشیم.
حکم داوری ویلسون که در ۲۲ نوامبر ۱۹۲۰م، به تصویب رسید به شرح زیر است: تعیین مرز بین کشورهای ارمنستان و ترکیه، داشتن مرز آبی دریای سیاه برای کشور ارمنستان و پاک‌سازی نیروهای نظامی ترکیه مستقر در مرزهای ارمنستان. بر اساس حکم داوری، حقوق و امتیازات جمهوری ارمنستان بر ولایت‌های وان، بیتلیس، ارزروم، طرابوزان در امپراتوری سابق عثمانی، به مساحت ۱۰۳۵۵۹ کیلومتر مربع، به رسمیت شناخته شده است. نوشتار حاضر به بررسی و معرفی این حکم پرداخته است.
این نوشتار گفت‌و‌گویی با اومیت یاردم،‌ سفیر جمهوری ترکیه در جمهوری اسلامی ایران است. روابط دو کشور ارمنستان و ترکیه، دورنمای این روابط و عادی‌سازی آن؛ مسئله قراباغ و روابط بین ارمنستان و آذربایجان؛‌ نقش مثبت ارمنیان در زمان عثمانی، ملحق شدن ترکیه به اتحادیه اروپا و مراسم یادبود نژادکشی ارمنیان در ترکیه، از موضوعات موردبحث در این نوشتار بوده است.
نویسنده بر این باوراست که ترکیه یک بار به وسیله سلطان، دولت و دادگاه خود و با احکام صادر شده همان دادگاه، در 1919م، نژادکشی ارمنیان را به رسمیت شناخته است. بنابراین، اکنون تنها باید از پذیرش احکام دادگاه رسمی ترکیه در 1919م از سوی دولت ترکیه و شناسایی دوباره نژادکشی ارمنیان سخن گفت. این کوتاه‌ترین و مطمئن‌ترین راهی است که با آن می‌توان«خون‌هایی را که در نتیجه کشتارها و سوءاستفاده‌ها حیثیت عثمانی‌ها را لکه‌دار کرده و داغ ننگی را که بر چهره عثمانی‌ها بر جای مانده است با قلم عدالت پاک کرد» و این جمله مصطفی نظمی بیگ، دادستان کل ترکیه، در نطق پایانی خود در محاکمه‌های ماه مه 1919 میلادی است.
۱۰. ترکیه و شبح ارمنیان ، خرداد ۱۳۹۲
نویسنده بر این باور است که در شرایط کنونی پذیرش نژادکشی برای ترک‌ها حکم حاشا کردن هویتشان را دارد. وی نژادکشی ارمنیان را موضوع کلانی دانسته است که با موجودیت ترک‌ها در ارتباط است. همچنین مدعی است جمهوری و جامعه ترکیه امروزی بر روی اخراج مسیحیان و نابودی آنها از سرزمینی که ترک‌ها آن را وطن خود می‌خوانند بناشده است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ |