درگاه دید > موضوعات > نظامی و دفاعی > خلع سلاح > خلع سلاح هسته ای > منع گسترش سلاحهای هسته‌ای > (۴۱ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



پیشنهاد ایجاد منطقۀ عاری از تسلیحات هسته‌ای در غرب آسیا، از سال 1974 توسط ایران مطرح شده، اما با وجود تلاش‌های صورت‌گرفته تاکنون اقدام عملی و پیشرفت ملموسی در این زمینه حاصل نشده است. ایجاد منطقۀ عاری از تسلیحات کشتار جمعی در غرب آسیا یکی از ابزارهای موجود برای ایجاد امنیت برای ج.ا.ایران (و منطقۀ غرب آسیا) درمقابل تهدیدهای تسلیحات کشتار جمعی است که باید در سیاست خارجی ج.ا.ایران مورد توجه جدی قرار گیرد. در این نوشتار تلاش شده است تا با بهره‌گیری از نظریۀ نوواقع‌گرایی و با استفاده از روش تحلیلی - توصیفی، ضرورت تحقیق منطقۀ عاری از تسلیحات کشتار جمعی درجهت امنیت ملی کشورمان مورد بررسی قرار گیرد.
۲. Working Toward a Nuclear-Weapons-Free Mideast ، خرداد ۱۳۹۵
تلاش برای تحقق خاورمیانه عاری از سلاح هسته‌ای
نویسنده به ناکامی آخرین تلاش‌های بین‌المللی برای دستیابی به هدف «ایجاد خاورمیانۀ عاری از سلاح هسته‌ای» در سال 2010 و عدم برگزاری کنفرانس هلسینکی در فنلاند اشاره کرده است و تحقق توافق مهم هسته‌ای میان ایران و قدرت‌های جهانی را روزنۀ امیدی دراین‌خصوص دانسته است. وی بر این باور است که با توجه به موفقیت این توافق که نقطۀ عطفی در دیپلماسی منع اشاعه به‌شمار می‌آید و محدودیت‌ها و نظام بازرسی که این توافق برای برنامۀ هسته‌ای ایران در نظر گرفته است، شاید بتوان از آن برای تحقق ایجاد مناطق عاری از سلاح هسته‌ای بهره برد.
یکی از موضوعاتی که در اجرای برجام از اهمیت بسیار بالایی برخوردار است بحث پذیرش داوطلبانۀ پروتکل الحاقی و تعهدات مربوط به آن ازسوی جمهوری اسلامی است. این نوشتار گفت‌‌وگویی است با محمدتقی حسینی، عضو تیم نمایندگی ایران در آژانس بین‌المللی انرژی اتمی. وی در این گفت‌و‌گو از ابعاد اجرای پروتکل الحاقی پس از برجام پرده‌برداری کرده است.
۴. Underestimated: Our Not So Peaceful Nuclear Future ، دي ۱۳۹۴
دست‌کم گرفتن: آینده هسته‌ای ما خیلی هم صلح‌آمیز نیست
درحالی که توجه جهان بر برنامۀ هسته‌ای ایران و حل‌وفصل این پرونده متمرکز است؛ کره‌‌شمالی و موضوع تروریسم هسته‌ای همچنان به‌عنوان چالش‌های رژیم اشاعۀ هسته‌ای مطرح است. دراین‌میان، اگر کشورها برای رسیدن به منافع نظامی تمایل بیشتری به استفاده از تسلیحات هسته‌ای پیدا کنند، چالش اشاعۀ هسته‌ای بسیار گسترده‌تر از آنچه که هست خواهد شد. نوشتار حاضر به این موضوع پرداخته است که ما در چند دهۀ آینده برای مقابله با چالش فوق باید چه اقداماتی انجام دهیم و اینکه درحال حاضر چگونه به این چالش و تأثیر آن بر آینده نگاه می‌کنیم؟ در آینده چه کشورهای علاوه بر کره شمالی و احتمالا ایران، به سلاح هسته‌ای دست می‌یابند؟ عواقب این امر چیست؟ و چه باید کرد؟
۵. Building on the Iran Deal: Steps Toward a Middle Eastern Nuclear-Weapon-Free ، آذر ۱۳۹۴
گام‌هایی به‌سوی خاورمیانۀ عاری از سلاح هسته‌ای براساس برجام
نویسندگان ضمن تاکید بر هدف برجام مبتنی‌بر تضمین صلح‌آمیز بودن برنامۀ هسته‌ای ایران، به این موضوع پرداخته‌اند که ازآنجاکه برخی از کشورهای خاورمیانه درصدد راه‌اندازی برنامه‌های هسته‌ای خود هستند و محدودیت‌های برنامۀ هسته‌ای ایران نیز پس از چند سال برداشته می‌شود، لذا توصیه ‌می‌شود که کشورهای گروه 1+5 و کشورهای حوزۀ خاورمیانه با بهره‌گیری از مفاد برجام، محدودیت‌های هسته‌ای را برای کل منطقه رقم بزنند و ازاین‌رو گام‌هایی را به‌سوی ایجاد خاورمیانۀ عاری از سلاح هسته‌ای و درنهایت، عاری از سلاح‌های کشتار جمعی بردارند.
مذاکرات کرۀ جنوبی و آمریکا در زمینۀ همکاری‌های هسته‌‌ای صلح‌آمیز در 15 جون 2015 به نتیجه رسید. این موفقیت از ابتدا قابل پیش‌بینی نبود. به‌طوری‌که در ابتدا نظرات مشترک در زمینۀ مسائل مهم بسیار اندک بود. با‌این‌حال، پس از تلاش فراوان، این مذاکرات به نتیجه رسیده و دو کشور متحد، نه‌تنها فرصتی را برای گسترش همکاری‌های هسته‌ای میان خود ایجاد کردند، بلکه استانداردهایی را برای صنعت انرژی هسته‌ای صلح‌آمیز و رژیم اشاعۀ هسته‌ای جهانی در قرن بیست‌ویکم پایه‌گذاری نمودند. نوشتار حاضر به بررسی این مذاکرات و توافق پرداخته و آن را در چهار متن و چشم‌انداز جهانی شامل: متن اتحاد آمریکا با کره جنوبی، متن ذهنیت در مذاکرات و متن تأثیر مذاکرات بر آیندۀ رژیم اشاعۀ هسته‌ای مورد بررسی قرار داده است.
۷. The Iran Agreement and What Comes Next ، شهريور ۱۳۹۴
توافق ایران و تحولات پس از آن
مرکز امنیت نوین آمریکا، گزارشی را تحت عنوان «توافق ایران و تحولات پس از آن» منتشر کرده و در آن به ارائۀ 6 اصل کلی در تدوین سیاست‌های پیش روی آمریکا پس از اجرای متن برجام پرداخته است. گزارش حاضر تأکید دارد که این متن باید براساس قابلیت‌های بالقوۀ آن برای کمک به پیشبرد چهار هدف اصلی آمریکا ازجمله: ممانعت از دستیابی ایران به سلاح هسته‌ای، افزایش ثبات در خاورمیانه، تقویت رژیم منع اشاعۀ هسته‌ای و درنهایت تقویت جایگاه جهانی آمریکا مورد قضاوت قرار گیرد.
۸. Iran, the JCPoA and the future of the nonproliferation regime ، شهريور ۱۳۹۴
ایران، برجام و آینده منع گسترش هسته‌ای
از دید نویسنده، برجام نشان داد که مباحث دو یا چندجانبه در کنار چهارچوب ان‌پی‌تی، به‌علاوه توافق‌های خارجی می‌توانند پاسخگوی بسیاری از نیازهای منع گسترش باشند. بااین‌حال، برجام به‌تنهایی نمی‌تواند باعث احیای موفقیت کنفرانس بررسی ان‌پی‌تی شود و آیندۀ آن را تضمین نماید. نویسنده با تأکید بر باز کردن کانال‌های دیپلماسی برای تقویت منع گسترش، پیشنهاد داده که مذاکرات مرتبط با ان‌پی‌تی ابتدا در سطح منطقه‌ای برگزار شود و بعدتر به یک سطح بالاتر و جهانی ارتقا یابد. ازاین‌منظر، موفقیت برجام اهمیت می‌یابد؛ چراکه اجرای موفقیت‌آمیز آن درهای دیگر کشورها در منطقه را به مذاکرات منع گسترش باز می‌کند و می‌توان از یک منطقۀ عاری از تسلیحات هسته‌ای سخن به میان‌ آورد.
۹. Iran’s Economy after the Nuclear Deal ، تير ۱۳۹۴
اقتصاد ایران پس از توافق هسته‌ای
منتقدان برنامۀ جامع اقدام مشترک معتقدند که منابع مالی اختصاص‌یافته پس از لغو تحریم‌های ایران موجب گسترش نفوذ آن در منطقه، افزایش بی‌ثباتی در منطقۀ خاورمیانه و تضعیف منافع غرب می‌شود. جواد صالحی‌اصفهانی، استاد اقتصاد دانشگاه ویرجینیاتک و پژوهشگر ارشد موسسه بروکینگز معتقد است که این مباحثه صحت ندارد. وی در این مقاله به ارائۀ دلایل خود برای اثبات صحت‌وسقم این موضوع پرداخته است.
۱۰. After the Iran Deal ، تير ۱۳۹۴
بعد از توافق با ایران
به باور نویسنده، علی‌رغم مخالفت‌های اسرائیل، عربستان، آمریکا و حتی فرانسه با توافق هسته‌ای، مزایای بالقوه این توافق غیرقابل انکار است. نخست اینکه رهبران دنیا دریافتند که علی‌رغم اختلاف‌ها و تنش‌ها می‌توانند با هم جمع شوند و معضلات مشترک را حل ‌کنند. دوم اینکه توافق به منع گسترش در خاورمیانه و رژیم منع گسترش در کل دنیا کمک خواهد کرد. سوم اینکه این توافق به بهبود روابط ایران با غرب کمک خواهد کرد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ |