درگاه دید > موضوعات > روابط و همکاری‌های بین‌المللی > روابط بين المللی > مذاکرات سیاسی > (۳۱۴ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Arap basınında bu hafta:İran,Türkiye'nin cezalandırılması gerektiğini düşünüyor ، دي ۱۳۹۵
مطبوعات عربی: ایران، به ضرورت مجازات ترکیه فکر می‌کند
روزنامۀ دیوار ترکیه در گزارشی به‌نقل از رسانه‌های مهم عربی سعی کرده دیدگاه‌های رسانه‌های عربی دربارۀ توافق روسیه- ایران و ترکیه در موضوع سوریه را به اختصار ارزیابی کند. در این گزارش گفته شده که ایران از ابتکارعمل ترکیه در آتش‌بس سوریه ناراضی است و به این فکر است که ترکیه به‌خاطر کمک‌هایی که به مخالفان مسلح دولت سوریه کرده است باید مجازات شود. دراین‌میان همچنین برخی رسانه‌های عربی از تضاد منافع روسیه و ایران در سوریه سخن گفته و مدعی شده‌اند که طبق خبرهایی که بعد از آتش‌بس حلب منتشر شده است، ایران و دولت سوریه با پیش‌نویس اولیۀ طرح آتش‌بس حلب که توسط روسیه تهیه شده بود مخالفت کرده بودند.
۲. Rusya-İran-Türkiye Uzlaşmasından Beklentiler ، دي ۱۳۹۵
انتظارات از توافق روسیه- ایران- ترکیه
نویسنده ضمن تشریح مواد مختلف توافق وزرای امور خارجۀ ایران، روسیه و ترکیه و بیانیۀ مسکو، مواردی را به‌عنوان انتظاراتی که احتمال برآورده شدن آنها وجود دارد برشمرده که عبارت است از: عملیات سپر فرات ارتش ترکیه در خاک سوریه با مانع روسیه- ایران و دولت بشار اسد مواجه نخواهد شد و ازاین‌رو دست ترکیه در تصرف شهر الباب از دست داعش بازتر خواهد بود؛ ذکر نام گروه موسوم به ارتش آزاد سوریه در توافقنامه با دولت سوریه سبب خواهد شد تا نیروهای این گروه مورد تعرض قرار نگیرند؛ ذکر نشدن نام گروه کردی پ‌ی‌د در توافق سبب خواهد شد تا قدرت مانور این گروه در سوریه محدودتر شود؛ امیدواری برای برقراری صلح و ثبات در سوریه از‌نظر اقتصادی برای ترکیه مثبت تلقی می‌شود.
۳. Suriye Üçlüsü ، دي ۱۳۹۵
مثلث سوری
نویسنده نقش ترکیه را در توافق مسکو بر سر سوریه، مهم دانسته است. به باور وی، ایران و روسیه برای اولین بار مخالفین مسلح دولت سوریه را برای شرکت در مذاکرات صلح به رسمیت پذیرفته‌اند. ازنظر وی، تصمیم مشترک برای تمامیت ارضی سوریه و مبارزۀ مشترک با داعش و جبهه النصره در زمرۀ توافقات مهم مثلث سوریه بوده است، ولی در زمینۀ سه موضوع ابهام وجود دارد: درخصوص تروریست نامیدن گروه‌های کردی پ‌‌ی‌د و پ‌ک‌ک در سوریه، ایران و روسیه هنوز موضعی اعلام نکرده‌اند؛ مسالۀ ایجاد منطقۀ امن یا پرواز ممنوع نیز که مورد درخواست اکید ترکیه است هنوز بلاتکلیف مانده است؛ درخصوص خروج نیروهای نظامی و شبه‌نظامی خارجی از سوریه نیز توافقی صورت نگرفته است و درصورت باقی ماندن این نیروها در خاک سوریه آتش جنگ دوباره شعله‌ور خواهد شد.
۴. 5 Soru: Türkiye-Rusya-İran Anlaşması ، دي ۱۳۹۵
پنج سوال دربارۀ توافق ترکیه- روسیه- ایران
نویسندگان، آغاز فرایند عادی‌سازی روابط ترکیه و روسیه را سرآغاز مذاکرات دو کشور در زمینۀ سوریه دانسته‌اند که بعدها در جریان سفر اردوغان به سنت‌پترزبورگ و پوتین به استانبول دنبال شد و در دسامبر 2016 مذاکرات بین نمایندگان مخالفین و دولت سوریه در مسکو صورت گرفت که پس از رسیدن به توافق ایران نیز وارد این فرایند شد. آنها در ادامه، به موارد مطرح‌شده در بیانیۀ مسکو و نقاط آسیب‌پذیر آن اشاره کرده‌اند و در برآورد جایگاه آتی ترکیه در این فرایند، وجود ابهام دربارۀ سرنوشت گروه‌های کردی پ‌ک‌ک و پ‌ی‌د در سوریه را ازنظر ترکیه نگران‌کننده خوانده‌اند و کنار ماندن آمریکا از این توافق نیز هرچند ازنظر آنها، قابلیت اجرایی آن را بالا می‌برد، ولی ممکن است این فرایند را با خطر کارشکنی آمریکا روبه‌رو کند.
۵. На пути к сирийскому урегулированию, Россия, Турция и Иран обсудили Сирию в Москве ، دي ۱۳۹۵
تلاش برای حل مسئلۀ سوریه؛ مذاکرات روسیه، ترکیه و ایران در مورد سوریه
نویسنده با اشاره به مذاکرات وزرای خارجه و دفاع ایران، روسیه و ترکیه در مسکو در 20 دسامبر 2016، هدف اصلی این مذاکرات را انتقال فضای درگیری مسلحانه در سوریه به مذاکرات و حل مسالمت‌آمیز بحران این کشور دانسته است. نویسنده هدف روسیه را توقف جنگ و احیای روند سیاسی در سوریه دانسته است و تأکید دارد که مسکو به هر قیمتی مایل نیست بشار اسد را در قدرت حفظ کند. وی هدف اصلی ترکیه را ممانعت از اتحاد کردها در شمال سوریه و تقویت موقعیت مخالفین اسد در این کشور دانسته است. وی بر این باور است که ایران بشار اسد را ضامن منافع ژئوپولیتیکی خود می‌داند؛ به‌همین دلیل بر حفظ دولت فعلی تأکید دارد. در میان این سه کشور (ایران، روسیه و ترکیه) نیز تنها ایران حاضر است تا پیروزی نهایی دمشق به جنگ ادامه دهد.
۶. Türkiye, İran ve Rusya Üçlü Görüşmeleri ve Moskova Bildirisi ، دي ۱۳۹۵
مذاکرات سه‌جانبۀ ترکیه، ایران و روسیه و بیانیۀ مسکو
نویسنده در ابتدا فرایند طی‌شده برای رسیدن به مذاکرات سه‌جانبۀ ترکیه، ایران و روسیه را تشریح کرده و بر این باور است که عدم اعتماد به آمریکا نقطۀ مشترک بین سه کشور بود که سبب شد تا برای توافق گرایش پیدا کنند. وی در ادامه عنوان کرده هرچند دورۀ گذار یا دولت انتقالی در بیانیۀ مسکو ذکر نشده است، ولی از این بیانیه می‌توان چنین امری را دریافت. نویسنده بر این باور است که موفقیت‌آمیز بودن توافق سه‌جانبه دربارۀ سوریه می‌تواند فرمولی برای صلح و ثبات در کل منطقه باشد. وی تاکید دارد هرچند سه کشور در موضوعات خاصی به توافق رسده‌اند، ولی عواملی که سبب عدم موفقیت توافق‌ها و مذاکرات قبلی درخصوص سوریه شده، هنوز سر جای خود هست.
۷. Гадание на штабных картах, Сирия, Россия и Турция выбирают цели дальнейшего наступления ، دي ۱۳۹۵
گمانه‌زنی بر روی نقشه؛ سوریه، روسیه و ترکیه اهداف حملات آتی خود را انتخاب می‌کنند
نویسنده با اشاره به آزادسازی حلب، تأکید دارد که حملات رسانه‌ای و اطلاعاتی شدیدی برای متوقف کردن اقدامات سوریه و روسیه و تحت تأثیر قراردادن عملیات آنها در این شهر انجام شد. وی تأکید دارد آمریکا در دورۀ اوباما فکر می کرد که با ابزارهای سیاسی و اقتصادی و نیز با «عملیات‌های سیاه» با استفاده از نیروهای ویژۀ خود قادر به تأثیرگذاری بر هر روندی است. این اندیشه در اوکراین به کار بسته شد، اما با آزادسازی حلب بر این اندیشه خط قرمز کشیده شد. وی در مورد اقدامات آتی در سوریه تأکید دارد که بین ایران، روسیه و ترکیه اختلاف است؛ باتوجه به این اختلافات، روسیه پیشنهاد کرده که عملیات بعدی بر دیرالزور مترکز شود که آنجا داعش و نه مخالفین میانه‌رو فعال هستند.
۸. Сирийские качели, Будет ли работать российско-американский план перемирия ، شهريور ۱۳۹۵
فرازوفرودهای سوری؛ آیا طرح صلح روسیه و آمریکا محقق خواهد شد
نویسنده ضمن اشاره به اینکه تاکنون گفت‌وگوهای متعددی برای صلح در سوریه انجام شده، اما درعمل صلحی محقق نشده است، مذاکرات فشردۀ روسیه و آمریکا را یادآور شده و تصریح کرده است که تفاوت این دور گفت‌وگوها در این است که دو قدرت بزرگ به‌طور مستقیم در آن حضور دارند و درصورتی‌که اوضاع را تحت کنترل بگیرند، امید به بهبود شرایط زیاد است؛ باوجوداین، وی تاکید دارد که شرایط و بازیگران زیادی هستند که لزوماً تحت کنترل مسکو و واشینگتن نیستند. نظربه مواضع سخت ایران، ترکیه و عربستان در سوریه، وظیفۀ مهم روسیه و آمریکا برای ایجاد صلح پایدار در سوریه، علاوه‌بر ایجاد تفاهم بین نیروهای داخلی در این کشور، کسب موافقت شرکای منطقه‌ای آنها (مسکو و واشینگتن) است.
نوشتار حاضر به بررسی این سوال پرداخته است که بین مذاکرات هسته‌ای و نظام بین‌الملل چه نسبتی قابل شناسایی و تجزیه‌و‌تحلیل است؟ واحد تحلیل در این پرسش، کلان و گسترده و توام با ترکیبی از روشنی و ابهام است. نمی‌توان تعریف دقیق و جامع و مانعی را برای نظام بین‌الملل ارائه کرد. درعین‌حال، می‌توان برداشتی اجماعی داشت که نظام بین‌المللی کنونی در کنار پدیدۀ درحال گذار بودن و سیال بودن، ماهیتی چندقطبی دارد. به عبارتی دیگر، نظام بین‌الملل درحال ساخته شدن است و پدیدۀ منجمد و متصلبی نیست.
به باور نویسنده، مذاکرات هسته‌ای بین جمهوری اسلامی ایران با پنج کشور عضو دائم شورای امنیت سازمان ملل متحد به علاوۀ آلمان، بی‌شک در آینده یکی از مهم‌ترین پدیده‌های قرن بیست‌و یکم به‌شمار خواهد آمد. در همین چهارچوب، علاوه‌بر موضوع اصلی مذاکرات یعنی تعیین تکلیف برنامۀ هسته‌ای و تحریم‌های بین‌المللی علیه ایران، تعارض منافع بین کشورهای قدرتمند درگیر در خلال مذاکرات هسته‌ای همواره به‌عنوان یکی از متغیرهای مهم، مورد بحث محافل سیاسی و بین‌المللی بوده است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۳۲