درگاه دید > موضوعات > سیاست و حکومت > دموکراسی > (۱۷۹ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۹۱. Is Democracy The Solution? ، شهريور ۱۳۸۵
آیا دمکراسی راه‌حل است؟
تلاش برای برقراری دموکراسی مدل غربی در دیگر کشورهای جهان که کمتر توسعه یافته‌اند اگرچه در چارچوب ارتقای سطح توسعه در این کشورها توجیه می‌شود اما تجربه تاریخی نشان داده است که کشورهای اروپایی در راستای برقراری و ایجاد یک قرارداد اجتماعی با آداب و رسوم کشور پذیرنده اقدامی‌نکرده‌اند. بدین ترتیب به‌نظر می‌رسد غرب و در راس آن ایالات متحده باید تا زمان ثبات یافتن دولت‌ها بر اساس یک الگوی فدرال و توافق بر یک قرارداد اجتماعی مبتنی بر آداب و سنن خود، توسعه دولت متحدانه را به تعویق اندازد.
بین انواع مختلف رژیم‌های اقتدارگرا و راه‌های گذار به دموکراسی، ارتباط مستقیمی وجود ندارد. جدا از جایگاهی که ارتش در یک نظام اقتدارگرا دارد، در روند دموکراتیزاسیون نیز از اهمیت زیادی برخودار است. بر خلاف سایر گروه‌های اجتماعی، ارتش با وجود اهرم‌های فشار نظیر حرکت دادن تانک‌‌ها در خیابان، اراده خود را به دیگران تحمیل می‌کند. نمونه‌هایی وجود دارد که بیانگر بازسازی دموکراسی توسط بخشی از نیروهای مسلح است. از سوی دیگر ارتش می‌تواند روند اصلاحات را نیز با استفاده از همین اهرم‌های فشار، متوقف کند.
۹۳. STRENGTHENING DEMOCRATIC GOVERNANCE: THE ROLE OF CIVIL SOCIETY ، خرداد ۱۳۸۵
تقویت حکومت دموکراتیک: نقش جامعه مدنی
جامعه مدنی به عنوان یکی از مولفه‌های بارز در جوامع دموکراتیک، نقش بسزایی در افزایش مسئولیت‌‌پذیری دولت‌ها و شفاف‌سازی سیاست‌های داخلی و خارجی حکومت‌ها ایفا می‌نماید. در این ارتباط همکاری مشترک جامعه مدنی و دولت‌ها در راستای تحقق دولت دموکراتیک و عدالت اجتماعی، همکاری مشترک جامعه مدنی، دولت‌ها و بخش خصوصی برای افزایش کارایی حکومت دموکراتیک و منابع مشروعیت سازمان‌های غیردولتی از جمله موضوعات مهم در ارتباط با مقوله تقویت حکومت دموکراتیک می‌باشند.
چارلز کراسامر مقاله‌ای را در فصلنامه National Interests در تابستان ۲۰۰۴ تحت عنوان «در دفاع از رئالیسم دموکراتیک» منتشر کرد. او در این مقاله، دو جریان فکری- عملی رئالیسم و لیبرال انترناسیونالیسم را در هم آمیخته و به دفاع از آن در سیاست خارجی ایالات متحده پرداخته بود. متعاقب آن رابرت کوپر مقاله‌ای را در پاسخ به ادعای کراسامر در همان فصلنامه بهار ۲۰۰۵، به رشته تحریر درآورد. او در نوشته خود تحت عنوان «لیبرالیسم شکوهمند» به پارادوکس موجود در ادعای «رئالیسم دموکراتیک» نمود بیشتری داد. محورهای عمده پاسخ کوپر در متن حاضر بررسی شده است. وی در این مقاله تجربه دموکراتیک ژاپن و کره را مورد توجه قرار داده است.
۹۵. جنبش دموکراسی خواهی ، خرداد ۱۳۸۵
پیدایش دموکراسی و نهادینه شدن آن در هر جامعه‌ای نیازمند تحقق برخی شرایط می‌باشد. به عبارت دیگر، تکثر نهادهای سیاسی - فکری باید با میزان متنوعی از قدرت در جامعه وجود داشته باشند. این در حالی است که علاوه بر پیش شرط‌های فوق دسته‌ای از شرایط ذهنی لازم نیز وجود دارند که بدون تحقق آنها پیدایش دموکراسی و نهادینه شدن آن غیر ممکن خواهد بود. این شرایط عبارتند از: پذیرش گوناگونی افکار و اندیشه‌ها، پذیرفتن اصل تحمل، تساهل و تسامح و تن دادن به سازگاری با دگراندیشان. از آنجایی که نهادینه شدن دموکراسی زمانی میسر می‌گردد که حقوق و آزادی اساسی ملت تامین شده باشد، لذا در این راستا می‌توان به رابطه تنگاتنگ میان دموکراسی و حقوق بشر پی برد.
۹۶. Advancing the Freedom Agenda: Time for a Recalibration? ، ارديبهشت ۱۳۸۵
پیش برد برنامه آزادی: زمانی برای تنظیم مجدد
پیروزی اخیر حماس در انتخابات فلسطین و آغاز مجدد خشونت طلبی گروه‌‌های جدایی طلب در عراق پرسش‌هایی را در خصوص آینده دموکراسی و ترویج آن برانگیخته است. با این حال، با وجودیکه ابزار لازم برای ترویج دموکراسی دائما در حال تغییر و تجدید نظر می‌باشند ولیکن به نظر می‌رسد اهداف این برنامه از جانب رئیس جمهور نامحبوب ایالات متحده، باعث ایجاد تردید در میان برخی کشورهای طرفدار این دستور کار در جهت حمایت از آن شده است.
در سال ۱۹۹۸ کنفرانسی با عنوان «روابط بین‌الملل و دموکراسی» در ورشو برگزار شد که گزیده‌ای از مقالات آن در کتاب حاضر آمده است. این کتاب به بررسی موضوعات زیر می‌پردازد: تغییرات سرشت نظام بین‌الملل پس از جنگ سرد؛ تحولات ساختار و روابط قدرت در نظام بین‌الملل؛ جایگاه دموکراسی به مثابه یکی از برجسته‌ترین ویژگی‌های این نظام نوین بین‌المللی؛ چالش‌های پیش روی دموکراسی و راه‌های حل آنها.
جهانی شدن اقتصاد سبب شده است که روز به روز از اهمیت مرزهای حاکمیت دولت کاسته شود. سازمان جهانی تجارت که در مرکز توجه منتقدان جهانی شدن قرار دارد، باید به منزله عاملی برای بسط مطلوب و مناسب قوانین و مقررات در عرصه بین‌المللی و ایجاد موازنه در فرایندهای یک‌جانبه‌گرایانه مورد توجه قرار گیرد. همه مباحث در جهانی شدن اقتصاد متضمن کاهش بیشتر حاکمیت دولت بوده و نیز نیازمند تضمین این امر است که نهادهای جهانی، از خصلت دموکراتیک برخوردار باشند و بتوانند در برابر مردم سراسر جهان و در قبال عملکردشان پاسخ‌گو بمانند.
۹۹. The Transatlantic Divide over Democracy Promotion ، اسفند ۱۳۸۴
اختلاف نظر فراآتلانتیکی بر سر ترویج دموکراسی
اختلاف نظرهای بالقوه‌ای میان اروپا و ایالات متحده بر سر چگونگی ترویج دموکراسی وجود دارد. پس از جنگ عراق که با اقدام یکجانبه عراق و مخالفت متحدان اروپایی و فراآتلانتیکی روبرو شد، افکار عمومی اروپایی در مقیاس وسیع همچنان نسبت به استراتژی ترویج دموکراسی بدگمان مانده است؛ چراکه در نگاه بسیاری از اروپاییان، ترویج دموکراسی نیز شکل جدیدی از سیاست‌های آمریکا برای استفاده یکجانبه از نیروی نظامی و توجیهی برای جنگ و اشغال نظامی دیگر کشورها است. آنچه که توجه بدان ضروری به‌نظر می‌رسد این است که آیا ترویج دموکراسی منبع دیگری برای ایجاد تنش در روابط فراآتلانتیکی می‌باشد؛ یا اینکه این استراتژی حوزه مشترکی را برای همکاری‌های بیشتر میان متحدان دوسوی آتلانتیک فراهم می‌سازد.
در تحلیل طبقاتی تاریخ و جامعه، حقایقی جلب توجه می‌کند و در عین حال مسائلی نادیده انگاشته می‌شود. نکته برجسته این نگاه در ردیابی خصلت صف‌بندی نیروهای اجتماعی در کنار یا مقابل هم است و نیز نادیده گرفتن تفاوت‌هایی که اقشار یک طبقه با یکدیگر دارند. در این میان بررسی جامعه ایرانی نشان می‌دهد که این جامعه در حالت بینابینی از وضعیت سنتی به مدرن است؛ اما گذار آن به مدرنیته ایرانی در وضعیت مشخصی نیست. تاریخ صدساله ما بیشتر از مواجهه افراد سیاسی با استبداد شکل گرفته است؛ در حالیکه باید سازمان را در تعامل با سازمان و فرد را در مقابل فرد قرار داد. دموکراسی را اصناف و احزاب متنوع به ارمغان می‌آورند نه روشنفکران و فعالان سیاسی.

۱ << | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | ۱۲ | ۱۳ | ۱۴ | ۱۵ | >> ۱۸