درگاه دید > موضوعات > سیاست و حکومت > دموکراسی > (۱۷۹ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



نگاهی به مسئلۀ تغییرات آب‌و‌هوایی نشان می‌دهد محدود کردن پیامدها به برخی موضوعات محیط زیستی سهل‌انگارانه است. دیدگاه‌هایی وجود دارد که آشکارا اعلام می‌کنند نه در آینده، بلکه در برخی درگیری‌های منطقه‌ای در خاورمیانه یا آفریقا، دلایل اکولوژیک نقش چشمگیر و گاه عامل مستقیم در شکل‌گیری منازعه‌ها دارند. با توجه به اینکه عده‌ای معتقدند ظرفیت زیست محیطی زمین در آیندۀ نزدیک به پایان خود نزدیک می‌شود، به مخاطره افتادن امنیت و صلح، مولفۀ تاثیرگذاری به نام تغییر اقلیم خواهد داشت. این نوشتار گفت‌و‌گویی است با محمد درویش، مدیر کل دفتر مشارکت‌های سازمان محیط زیست، در ارتباط با موضوع فوق.
سوال اصلی نوشتار حاضر این است که چه نسبتی میان توسعۀ ‌سیاسی و مطالعات جامعه‌شناسی سیاسی وجود دارد. فرضیۀ پژوهش بیانگر این مطلب است که جامعه‌شناسی سیاسی با محور قرار دادن جامعه به‌عنوان مبنای تحولات سیاسی، شناخت صحیح آن را بنای توسعۀ ‌سیاسی می‌داند. پژوهش حاضر با استفاده از روش توصیفی- تحلیلی و بهره‌گیری از مطالعات کتابخانه‌ای در کنار متون معتبر به این نتیجه دست یافته است که با نزدیک شدن به تحولات جهانی‌شدن، جامعه نقش اصلی را در توسعۀ ‌سیاسی بازی می‌کند و مطالعات جامعه‌شناسی بر مدار اهمیت جامعه نسبت به دولت‌محور بودن نظریه‌های توسعه تأکید می‌ورزد.
دولت روسیه جایگاه مهمی نزد احزاب پوپولیست اروپایی دارد و نوشتار حاضر نشان داده است که همبستگی ایدئولوژیک این احزاب با روسیه و حاکمان آن دلیل اصلی کسب این جایگاه بوده است. نویسنده باتوجه به اینکه توجه این احزاب به روسیه در قالب سیاست خارجی آنها قابل تبیین است، تلاش دارد تا موضوعات مهم سیاست خارجی احزاب پوپولیست راست‌ و‌ چپ اروپا و نقاط افتراق و اشتراک آنها را مورد بررسی قرار دهد.
مردم‌سالاری دینی ازجمله مقولاتی نیست که مسلمانان برای نخستین بار ازطریق تجربۀ مغرب‌زمین با آن آشنا شده باشند، بلکه تجربۀ صدر اسلام، حاکی از این است که مسلمانان از گذشته با آن آشنا بوده‌اند. این پژوهش با روش توصیفی _ تحلیلی به مقایسۀ نظر آیت‌الله خامنه‌ای (مد ظله) در جایگاه رهبر جمهوری اسلامی ایران و آیت‌الله محمد مهدی شمس‌الدین، از اندیشمندان جهان عرب، پرداخته است و ازآنجاکه تبیین جایگاه مردم در حکومت، بستگی تامی به نوع تفسیر و چگونگی تبیین نظریۀ حکومت اسلامی دارد، ابتدا مروری بر این دو دیدگاه دربارۀ حکومت اسلامی داشته و سپس به مقایسۀ دیدگاه‌های ایشان دربارۀ مردم‌سالاری دینی پرداخته‌ است.
با وجود اجماع کلی بر تعبیر دموکراسی به «حکومت مردم بر خود»، دلالت‌های عینی آن همواره مناقشه‌برانگیز بوده است. مناظرۀ بین دو رویکرد، از نمونه‌های اساسی این مناقشه است: نخست، رویکرد «توصیفی/ روش‌شناختی» که دموکراسی را سازوکاری نهادی برای چرخش قدرت بر پایۀ رأی توده‌‌ها تعریف می‌کند؛ دوم، رویکرد «هنجاری/ هستی‌شناختی» که دموکراسی را نوعی شیوۀ زندگی مبتنی‌بر آزادی و برابری می‌‌داند که تحقق واقعی آن مستلزم گسترش دایرۀ شمولیت دموکراتیک به روی همۀ اقشار است. در این نوشتار، «پولیارشی» به‌عنوان دموکراسی کثرت‌گرای مدرن (رویکرد نخست) و «دموکراسی رادیکال» به‌عنوان دموکراسی کثرت‌گرای پسامدرن (رویکرد دوم) مقایسه شده است.
ايدۀ امنيت اجتماعي با مكتب كپنهاگ و از اوايل دهۀ 1990 مطرح شد. بعدها با توسيع و تعميق مفهوم امنيت، ابعاد جديدي مانند امنيت وجودي پديدار شد كه مي‌تواند در مقولۀ امنيت اجتماعي قرار بگيرد، زيرا آن هم در مقابل تهديدات اجتماعي معنادار مي‌شود. در اين نوشتار، پس از بحثي تئوريك درباب امنيت اجتماعي، پاسخ‌هاي ليبراليسم و جامعه‌گرايي به اين مسئله و پاسخ حكومت مردم‌سالاري ديني به امنيت اجتماعي بررسي شده است. حكومت مردم‌سالاري ديني با ابعاد معنويش، در حفظ امنيت اجتماعي با مشكلي مواجه نمي‌شود. از سوي ديگر، به‌دليل تاكيد حكومت ديني بر ثابتات ديني و مخاطب تلقي كردن فطرت بشري و تاكيد بر نقش زمان و مكان در اجتهاد، از معضل و معماي ذوحدين ليبراليسم و جامعه‌گرايي فاصله مي‌گيرد.
هدف نوشتار حاضر بررسي رابطۀ مردم‌سالاري و امنيت ملي در كشورهاي كمتر توسعه يافته است. جلوگيري از آزادي‌هاي سياسي و مدني شهروندان در بسياري از كشورهاي كمتر توسعه‌يافته، با توجيه امنيت ملي و همچنين تاثير ناگوار مردم‌سالاري نوپا بر امنيت ملي در برخي كشورهاي خاورميانه، انگيزۀ اصلي اين بررسي ادر اين نوشتار با روشي كاركردي- سيستمي، نشان داده شده كه مردم‌سالاري و نهادهاي مدني برآمده ازآن، مي‌توانند با تصحيح و تسهيل جريان داده‌ها، تطبيق برون‌دادها با درون‌دادهاي سيستم سياسي، كاركرد مناسب فرايندها و بازخورد‌هاي سيستم و هماهنگي سيستم سياسي با اجزا و محيط كاركردي، به افزايش ضريب امنيت ملي كمك كنند. ست.
اين پژوهش درپي مطالعه و بررسي تاثير انقلاب اسلامي در ارتقاء ابعاد، مولفه‌ها و منابع سرمايۀ اجتماعي و تكامل آن به شكل و ساختار اعتماد اجتماعي، مشاركت سياسي، مشاركت مذهبي، انسجام اجتماعي و درنتيجه، همبستگي و پيوندهاي اجتماعي مبتني بر مردم‌سالاري ديني درقالب جمهوري اسلامي ايران است. انقلاب اسلامي درعين‌حال كه برخي از مولفه‌هاي سرمايۀ اجتماعي قبل از انقلاب را كم‌رنگ كرد، به بازتوليد نوعي سرمايۀ اجتماعي جديد انجاميد كه مبتني‌بر اركان معرفتي و اجتماعي مردم‌سالاري ديني است. هدف نوشتار حاضر بررسي چگونگي تاثير انقلاب اسلامي در ارتقاء سرمايۀ اجتماعي و شكل‌گيري مردم‌سالاري ديني در ايران است
نقش اطلاعات در کشورداری یکی از موضوعات اساسی در مطالعات اطلاعاتی و علوم سیاسی است. این نوشتار، با تمرکز بر نقش اطلاعات در مردم‌سالاری دینی به‌عنوان یکی از اشکال دولت مدرن، اقدام به واکاوی جایگاه اطلاعات در این نوع نظام سیاسی کرده است. نویسندگان مدعی‌اند که اطلاعات در نظام‌های مردم‌سالار دینی ابزاری در خدمت تشخیص مصلحت و تثبیت رویه‌ها، قواعد و ارزش‌های نظام مردم سالارند. ازسوی دیگر، برآنند که کارکرد و نقش سازمان‌های اطلاعاتی در نظام‌های مردم‌سالار دینی و غیردینی تفاوتی با یکدیگر ندارد. ازنظر آنان محدودیت‌ها و رویه‌های نظارت بر اطلاعات در مردم‌سالاری‌های دینی بیشتر از مردم‌سالاری‌های غیردینی است.
نقش اطلاعات در كشورداري يكي از موضوعات اساسي در مطالعات اطلاعاتي و علوم سياسي است. نوشتار حاضر، با تمركز بر نقش اطلاعات در مردم‌سالاري ديني به‌عنوان يكي از اشكال دولت مدرن، اقدام به واكاوي جايگاه اطلاعات در اين نوع نظام سياسي كرده است. نويسندگان مدعي‌اند كه اطلاعات در نظام‌هاي مردم‌سالار ديني ابزاري در خدمت تشخيص مصلحت و تثبيت رويه‌ها، قواعد و ارزش‌هاي نظام مردم‌سالارند. ازسوي ديگر، برآنند كه كاركرد و نقش سازمان‌هاي اطلاعاتي در نظام‌هاي مردم‌سالار ديني و غيرديني تفاوتي با يكديگر ندارد. البته، از نظر آنان محدوديت‌ها و رويه‌هاي نظارت بر اطلاعات در مردم‌سالاري‌هاي ديني بيشتر از مردم‌سالاري‌هاي غيرديني است.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۱۸