درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ترکیه > سیاست و حکومت > (۲۳۲ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



نوشتار حاضر درپی پاسخگویی به این سوال است که باوجود توسعۀ همه‌جانبۀ ترکیه از زمان به قدرت رسیدن حزب عدالت و توسعه و درپیش گرفتن راه گذار به دموکراسی و محدود کردن نقش ارتش در سیاست، چه عواملی باعث شده است تا این نهاد نظامی دوباره اقدام به کودتا کند؟ در پاسخ به سوال فوق این فرضیه مورد آزمون قرار گرفته که علت شکل‌گیری چنین کودتایی، محروم کردن ارتش از توانایی‌های ارزشی معطوف به قدرت خود و محروم کردن جنبش فتح الله گولن از فعالیت‌های خود در داخل ترکیه و عدول از ارزش‌های کمالیستی توسط حزب عدالت و توسعه بوده است. روش پژوهش این نوشتار مبتنی‌بر روش تحلیلی - توصیفی و استفاده از منابع مکتوب و مجازی است.
نوشتار حاضر تلاش دارد وضعیت ترکیه پس از کودتا را تبیین کند. پرسش اصلی پژوهش آن است که وضعیت استثنایی در قانون اساسی ترکیه چه جایگاهی دارد؟ و آیا با استفاده از نظریۀ اشمیت و آگامبن می‌توان کودتا و اقدامات پس از کودتا را در راستای افزایش قدرت دولت تبیین نمود؟ به نظر می‌رسد کودتا در ترکیه برای نظام سیاسی فعلی این کشور، مستمسکی برای حذف و طرد جریانات مخالف شده است و بیش‌از هرچیز افزایش قدرت واختیارات ریاست جمهوری را در پی دارد؛ امری که با سیطره بر حیات سیاسی شهروندان این کشور صورت می‌پذیرد.
نوشتار حاضر به بررسی نقش و جایگاه رسانه‌ها در روند کودتای نافرجام ترکیه پرداخته و نشان داده است که دو طرف ماجرا یعنی نظامیان و حامیان کودتا از یک‌سو و دولت و حامیان آن ازسوی‌ دیگر، چگونه از رسانه‌ها طی این رخداد بهره بردند و چه روش‌ها، ابزارها و تاکتیک‌هایی را به‌کار بستند. از دید وی، به‌طور کلی، از زمان روی کار آمدن حزب «عدالت و توسعه»، این حزب آماج انتقادات و حملات گسترده از طرف بیشتر رسانه‌های ترکیه قرار گرفت؛ اما درمقابل، حزب حاکم نیز رسانه‌هایی را تاسیس کرد و تا حدودی توانست نوعی توازن را ایجاد کند.
۴. Küresel Denklemler Ve Türkiye ، دي ۱۳۹۵
ترکیه و معادلات جهانی
نویسنده ضمن حمایت از سیاست خارجی مداخله‌جویانۀ ترکیه در سوریه و عراق، عملیات نظامی سپر فرات در خاک سوریه را ازمنظر امنیت و تمامیت ارضی ترکیه بسیار حیاتی توصیف کرده است. به باور وی، ترکیه مانند سایر کشورهای منطقه در معرض برنامه‌های تجزیه‌طلبانۀ قدرت‌های بزرگ برای شکل‌دهی معماری جدید منطقه قرار دارد و مجبور است در این راه دست به اقدامات نظامی در خاک کشورهای دیگر بزند. وی مدعی است که ایران به‌جای تلاش برای برقراری صلح و ثبات، سعی دارد با استفاده از گسل‌های ایجادشده در منطقه به گسترش حوزۀ نفوذ خود بپردازد و در این راه ضمن استفاده از همپوشانی منافعی که با قدرت‌های بزرگ در منطقه دارد، از خوش‌شانسی‌ای که در زمینۀ بهره‌گیری از بازیگران فرودولتی در منطقه دارد نیز منتفع می‌شود.
باتوجه به تحولات اخیر ترکیه، این سؤال مطرح است که ازسرگیری درگیری‏‌ها بین دولت این کشور و حزب کارگزاران کردستان و کودتای نافرجام تیر 1395 علیه اردوغان، چگونه بر شکاف‌‏های درونی ترکیه و آیندۀ سیاسی آن تأثیر خواهد گذاشت؟ براساس فرضیۀ پژوهش، رویکرد اقتدارگرایانه و ایدئولوژیک (ناسیونالیستی- اسلامیستی) حزب عدالت و توسعه، به‌‏ویژه رهبری آن یعنی اردوغان، و عدم تمایل آن به حل‌‏وفصل مسائل ناشی از شکاف‌‏های علوی - سنی و کردی - ترکی، باعث تراکم بیشتر شکاف‏‌های داخلی ترکیه و گسترش بحران سیاسی این کشور خواهد شد.
کودتای 15 ژوئیه در ترکیه ناشی از انحراف در مفهوم نوعثمانی‌گرایی و تیپ ایده‎آل آن بوده است. درواقع، این مفهوم بعد از سال 2002 در قالب چهار مدل الهام‏‌بخشی، فعال‌گرایی غیراجبارآمیز، فعال‌گرایی اجبارآمیز و مدل جوانک بزدل در دو عرصۀ داخلی و خارجی عمل کرده است، که سه مدل آخر با انحراف در مدل الهام‌‏بخشی، زمینه‌های کودتا را فراهم کرده‌اند. به باور نویسنده، سیاست‌های اردوغان در برساختن تیپ ایده‎آل نوعثمانی‌گرایی به‌عنوان الگویی در دو حوزۀ داخلی و خارجی، با تناقض روبه‌‏روست و در آیندۀ نه‌چندان دور گرفتار ظرفیت‎های کارای همین جامعۀ مدنی شده و قدرت را واگذار خواهد کرد. دوران اردوغان از این پس دوران تمرکز بر بحران‌های داخلی ازمنظر پلیسی و تساهل منفعلانه در سیاست خارجی خواهد بود.
پدیده کودتای نظامی برای پاسداری از نهادهای دموکراتیک و حفاظت از بنیان‌های کمالیسم ازسوی ارتش به یک تراژدی سریالی در سیاست و حکومت ترکیه تبدیل شده است؛ به‌گونه‌ای که باوجود تلاش‌هایی به‌منظور نزدیک ساختن شاخص‌های حکومت‌داری به موازین کپنهاک در سپهر سیاسی و مدنی این کشور، تکرار کودتا نوعی تناقض درونی در ساختارهای مدنی و نهادهای سیاسی- نظامی ترکیه مدرن را به معرض نمایش می‌گذارد. نوشتار حاضر در قالب سه سطح تحلیل، به بررسی زمینه‌های داخلی، تاثیر متغیرهای خارجی بر روابط نیروهای داخلی و پیامدهای استراتژیک منطقه‌ای و بین‌المللی کودتای ترکیه پرداخته است.
۸. Üç şehir, üç plan, belki de son üç gün ، آبان ۱۳۹۵
سه شهر، سه برنامه و شاید سه روز آخر
نویسنده ضمن تشریح شرایط موصل و تلعفر در شمال عراق و حلب در سوریه عنوان کرده است: اگر این سه شهر توسط برنامۀ آمریکایی‌ها به‌دست نیروهای حشد الشعبی و ارتش سوریه بیفتد و پ‌ک‌ک و پ‌ی‌د هم در این مناطق با آنها همکاری نمایند، دراین‌صورت علاوه بر محاصرۀ ترکیه از ناحیه مرزهای جنوبی که دروازۀ اتصال آن به خاورمیانه، جهان اسلام و جهان عرب است، به‌طور کامل منزوی خواهد شد و برنامه بعدی این ائتلاف نانوشته، ایجاد ناامنی در ترکیه خواهد بود. نویسنده که همواره یکی از مشوقین دولت ترکیه در فضای رسانه‌ای پیرامون دخالت جدی‌تر در مسائل سوریه و عراق است، توصیه‌های مداخله‌گرانۀ بیشتری به دولت ترکیه ارائه کرده است.
نوشتار حاضر در قالب سه سطح تحلیل، به بررسی زمینه‌های داخلی، تاثیر متغیرهای خارجی بر روابط نیروهای داخلی و پیامدهای استراتژیک منطقه‌ای و بین‌المللی کودتای ترکیه پرداخته است. به باور نویسنده، با توجه به پیامدهای حاصل از کودتای نافرجام ترکیه، مسئلۀ اصلی بحران ترکیه برآمدن استراتژیک ایران خواهد بود. ائتلاف‌سازی سعودی - ترکی و صهیونیستی برای محدودسازی ایران و شکست آن به لحاظ روانی تاثیر منفی بر جبهۀ مقابل و تاثیر مثبتی بر جبهۀ حامی مقاومت خواهد داشت. مضاف‌براین، ابزارهای نظامی این استراتژی ترکیه نیز با اختلال روبه‌رو خواهد شد.
۱۰. تأثيرات النموذج التركي على تحولات الحركات الإسلاميه العربيه ، شهريور ۱۳۹۵
تأثیرات الگوی ترکی بر دگرگونی‌های جنبش‌های اسلام‌گرای عربی
هرچند تجربة ترکیه در دورة قدرت‌گیری حزب عدالت و توسعه با تجربه‌ها و سیر تحولات جنبش‌های اسلام‌گرای جهان عرب تفاوت‌هایی بنیادین دارد، اما نمی‌توان تأثیر آن را بر تصمیم‌ها و انتخاب‌های این جنبش‌ها نادیده‌ گرفت. این تجربه، نه‌تنها در سطح سیاسی، بلکه در سطح نظری و به‌مثابه الگویی برای سوگیری‌ها و جهت‌یابی‌های فکری این جنبش‌ها، بر آنها تأثیر گذاشته است. نوشتار حاضر تلاش کرده دامنه و ماهیت تأثیر تجربة ترکیة عصر حزب عدالت و توسعه بر جنبش‌های اسلامی کشورهای خاستگاه انقلاب‌های عربی را هم در بعد فکری و نظری و هم در بعد سازمانی و اجرایی بررسی کند، موفقیت این جنبش‌ها را در بهره‌گیری از تجربة ترکی بسنجد، و پیش‌بینی کند که این تأثیرگذاری فکری و عملی در آینده این جنبش‌ها را به چه سمت‌وسویی سوق خواهد داد.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۲۴