درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > روابط خارجی > اروپا > (۴۸ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. La mauvaise politique européenne à l’égard de l’Iran ، دي ۱۳۹۶
بدترین سیاست اروپایی در قبال ایران
نویسنده با رویکردی جانبدارانه در این یادداشت تلاش دارد مانع نزدیکی اروپا و ایران شود. از دید او، امتناع دولت ترامپ از امضای توافق هسته‌ای با ایران و اتهامات سنگین رئیس‌جمهور آمریکا علیه ایران درخصوص حمایت مالی این کشور از تروریسم، و بی‌ثبات‌سازی غرب آسیا واقعیتی بوده است، درحالی‌که این امر، موجب نگرانی کشورهای اروپایی شده است و این کشورها به شدت تلاش دارند از ایران حمایت کنند. از دید ترزی، بسیاری از کشورهای اروپایی فقط به منافع اقتصادی همکاری با ایران توجه دارند و خواهان برقراری گفتگویی تجاری میان ایران و جامعۀ بین‌المللی هستند. درحالی‌که از دید او تحقق این امر ممکن است چالش‌های جدیدی برای منافع مشترک این کشورها ایجاد کند.
۲. Положение в Сирии и вокруг неё остаётся неопределённым ، آبان ۱۳۹۵
وضعیت سوریه و پیرامون آن همچنان مبهم خواهد بود
به باور نویسنده، سوریه از سه جهت برای منافع ایران مهم است: حفظ سوریه به‌عنوان متحدی در جهان عرب و سکویی برای اعمال نفوذ در فلسطین و لبنان؛ اخلال در طرح‌های ترکیه و عربستان برای کنترل بر دمشق و تضعیف تسلط آمریکا در منطقه. به باور وی، تهران تلاش دارد برای کاهش فشار آمریکا، روابط خود با اروپا را تقویت نماید. تمایل اروپا و سفر خانم موگرینی به تهران نیز نشانۀ مثبتی در این زمینه است، هرچند آیندۀ این امر مبهم است.
از زمان برجام در تاریخ 16 ژانویه 2016 تا کنون، با اینکه مفاد برجام به‌طور تمام و کمال ازسوی ایران رعایت و اجرا شده است، اما کشورمان هنوز نتوانسته از مزایا و منافع لغو تحریم‌ها آن‌طور که باید بهره‌مند شود. نوشتار حاضر با نگاهی اجمالی به برخی از آخرین تحولات برجام و فرصت‌ها و چالش‌هایی که از زمان توافق به‌وقوع پیوسته است، به بررسی فرصت‌ها و چالش‌های اجرای برجام برای روابط ایران و آمریکا و ایران و اروپا پرداخته است.
به باور نویسنده، برجام یک فضای جدید - یا یک بستر جدید – به‌وجود آورده است که می‌شود از این پس در چهارچوب آن، دینامیسم روابط ایران و غرب و جایگاه ایران در جهان را شکل داد و بازتعریف کرد. ایران می‌تواند در منطقه‌ای آرام، به هم پیوسته و به‌لحاظ اقتصادی یکپارچه، به‌خوبی شکوفا شود. دیپلماسی ابزار درست برای رسیدن به چنین اهدافی است که ایدئولوژی را نمی‌توان جایگزین آن کرد. همچنین نویسنده بر این باور است که نخست و قبل از هر کاری کشورهای منطقه باید اقتصادهای خود را به یکدیگر پیوند دهند تا منافع آنها در حفظ منافع دوستانه باشد.
توافق صورت‌گرفته بین جمهوری اسلامی ایران و کشورهای گروه 1+5 در وین می‌تواند افق‌های جدیدی را در روند همکاری‌های اتحادیۀ اروپایی با ایران ایجاد کند و حتی به دیگر کشورها و بلوک‌های قدرت نیز گسترش یابد؛ اگرچه بسیاری از کشورهای دنیا و به‌خصوص کشورهای منطقه‌ای و عربی از این روند ناراضی بوده و در برابر آن مخالفت، مقاومت و کارشکنی می‌کنند. به باور نویسنده، نقش مهم و تاثیرگذار اتحادیۀ اروپایی در روند اجرایی شدن برجام همچنان ادامه دارد و به‌خصوص در جریان اجرایی شدن توافقنامۀ وین در چند ماه آینده این نقش اهمیت خود را بار دیگر نشان خواهد داد.
۶. Europe won't bow to an anti-Iran-deal US Congress ، شهريور ۱۳۹۴
اروپا در مقابل کنگرۀ مخالف توافق سر تسلیم فرود نمی‌آورد
نویسنده تاکید کرده با اینکه بسیاری از مخالفان توافق هسته‌ای ایران در کنگرۀ آمریکا، انتظار دارند که کشورهای اروپایی نیز با آنها همراه و هم‌صدا شوند و به گونه‌ای غیر‌واقع‌بینانه بر امکان دسترسی به توافق بهتر با ایران و پافشاری بر موضع خود مبنی‌بر بازگرداندن متحدان اروپایی خود به مذاکره پافشاری کنند، این امر امکان‌پذیر نبوده و پیامدهایی را برای روابط فراآتلانتیکی به همراه می‌آورد؛ چراکه از نگاه نویسنده، معکوس کردن روند رو به پیشرفت روابط ایران و کشورهای اروپایی، بسیار چالش‌برانگیز خواهد بود.
نویسنده بر این باور است که ایده توجه به اروپای دوم، هم یک هشدار است و هم یک پیشنهاد. پیشنهادی است عملی و موثر که می‌تواند، هم برای استراتژی تفاهم کمک فراوانی کند و هم در صورت عدم تفاهم و به نتیجه نرسیدن توافق ژنو راهی جایگزین محسوب شود. نویسنده به اختصار ایده اروپای دوم را در 14 گزاره به صورت خلاصه توضیح داده است.
این نوشتار گفت‌و‌گویی با دکتر مجید تخت روانچی، معاون اروپا و آمریکای وزارت امور خارجه و عضو تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای کشورمان، است. وی در این گفت‌و‌گو به بررسی این سوال پرداخته که دستگاه دیپلماسی و سیاست خارجی ایران تا چه میزان می‌تواند در مذاکرات و گفت‌و‌گوهای خود با اروپا بر روی کشورهای اروپایی غیر از سه کشور حاضر در 1+5 حساب کرده و از ظرفیت‌های آنها به سود خود بهره گیرد؟
این نوشتار گفت‌و‌گویی است با دکتر سیدعباس عراقچی، سفیر سابق ایران در فنلاند و عضو کنونی تیم مذاکره‌کننده هسته‌ای، درخصوص ابهام درباره آلترناتیو و سناریوهای جایگزین دستگاه دیپلماسی کشور. دکتر عراقچی همچنین دربارة جایگاه اروپا در سیاست خارجی ایران و رابطه ایران با کشورهای اروپایی و تاثیر این رابطه در راهبرد دیپلماسی ایران و مواضع اروپا در سال‌های اخیر به گفت‌و‌گو پرداخته است.
جمهوری اسلامی ایران و کشورهای اروپایی از ظرفیت‌های بسیاری برای همکاری‌های دوجانبه، منطقه‌ای و بین‌المللی برخوردارند و می‌توانند با اتکا بر رهیافت و دستور کار تنظیمی، روابط آتی خود را براساس منافع و اهداف مشترک تعریف کرده و به پیش ببرند. نویسنده بر این باور است گه اتفاقات و تحولات اخیر در عرصه‌های منطقه‌ای و بین‌المللی به‌ویژه در خاورمیانه، لزوم رایزنی و مشورت بین طرفین را بیش‌ازپیش ضروری ساخته است. ارزیابی‌های واقع‌بینانه نشان می‌دهد که تنش در روابط ایران و کشورهای اروپایی دربردارنده منافع طرفین نبوده است. آنچه میان ایران و کشورهای اروپایی به عنوان چالش‌های روابط یاد می‌شود، می‌تواند به موضوعاتی برای همکاری تغییر یافته و پنجره‌هایی از فرصت‌ها را میان طرفین بگشاید.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ |