درگاه دید > موضوعات > فرهنگ و اجتماع > مسایل قومی > قومیت > (۱۳ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. Us and Them : The Enduring Power of Ethnic Nationalism ، تير ۱۳۸۷
ما و آنها: قدرت جاودان ناسیونالیسم قومی
این مقاله ضمن بررسی سیاست‌های هویتی و ظهور ناسیونالیسم قومی، نقش ناسیونالیسم قومی را در شکل دادن به سیاست‌های جهانی در گذشته و آینده مورد توجه قرار داده است.
کتاب حاضر در قالب ۹ فصل مدیریت سیاسی در جوامع چندفرهنگی (آمریکا، انگلستان، پاکستان، ترکیه، لبنان و هند) را مورد ارزیابی قرار داده است. فصل اول به بررسی مفاهیم کلی پرداخته است. فصل دوم مسئله قومیت در آمریکا را مورد ارزیابی قرار داده است. فصل سوم ابتدا ساخت قومی- امنیتی بریتانیا را مورد توجه قرار داده و در ادامه حقوق سیاسی، اجتماعی، فرهنگی اقلیتها، مدیریت سیاسی بریتانیا در قبال گروه‌های اقلیت بررسی شده است. در فصل چهارم مدیریت سیاسی در پاکستان ارزیابی شده است. فصل پنجم مدیریت سیاسی در ترکیه را ارزیابی کرده و فصل هفتم و هشتم نیر به لبنان و هند اختصاص دارد. در پایان نیز نویسنده سیاست‌های قومی ایران را در دوران پهلوی و جمهوری اسلامی دارای جهت‌گیری مناسبی ندانسته است.
دگرگونی‌های اجتماعی در برخی موارد اثرات مثبت یا منفی بر اقوام و هویت‌های قومی داشته‌اند. پویایی اجتماعی می‌تواند منجر به نوسازی یا بازسازی بنیان‌های اجتماعی و فراهم آوردن شرایط مطلوب برای گروهی خاص شود. ما عدم درک دقیق جایگاه هویت‌های قومی در هر منطقه و باقی نگذاشتن فرصت لازم برای انطباق ذهنیت‌ها با عملکردها ممکن است اثرات ویرانگر و گاه پایداری برجای گذارد.
۴. Pan-Kürdist Hayaller ve Gerçekler ، آذر ۱۳۸۶
پان کردیسم ؛ رویاها و واقعیت ها
اندیشه های" پان" به مثابه یکی ازمهم‌ترین دستاوردهای قرن بیستم با ماهیت الحاق‌گری در پان ژرمنیسم و پان‌اسلاویسم، اتحاد فرهنگی در پان ترکیسم و اتحاد سیاسی در پان عربیسم شناخته می‌شوند. در این میان، پان کردیسم به جهت ساختار عشیره ای کردها و نبود نظریه‌پردازان شاخص، شانس کمتری برای تشکیل ملت یکپارچه کرد دارد. در شرایط کنونی این تفکر اغلب به منزله ابزار سیاسی توسط رهبران کرد به کار می‌رود که نتیجه آن، افزایش عدم ثبات در منطقه است
جهانی شدن و محلی شدن (یا محلی‌گرایی) دو فرایند اجتماعی جهانی در حال وقوع هستند. این دو فرایند به ظاهر متناقض به نظر می‌رسند؛ اما در مقاله حاضر تلاش می‌شود تا پیوستگی بین آنها مورد توجه قرار گیرد. جهانی شدن حاکی از ظهور جامعه‌ای جهانی در گسترده‌ترین مفهوم آن است. محلی‌گرایی نیز بر خیزش یا احیای هویت‌های فرهنگی ـ محلی، گاهی در درون و گاهی در ماورای مرزهای یک دولت دلالت دارد. جهانی شدن بر افق‌های گسترده شبکه‌های اجتماعی ـ فرهنگی عالمگیر، و محلی‌گرایی بر ویژگی‌های خاص فرهنگی ـ اجتماعی در فضای محدود تاکید می‌کند. هر دو فرایندهایی ناتمام، اما در جهت‌‌گیری معین به شمار می‌آیند.
گسترش رژیم‌های فراملی و بین‌المللی از مهم‌ترین پیامدهای فرایند جهانی شدن در دهه‌های پایانی قرن بیستم است که می‌تواند جنبش‌های قومی و دولت‌های کثیرالقوم را با فرصت‌ها و تهدیدهای جدیدی مواجه سازد. این تحول می‌تواند به معنای تضعیف اراده معطوف به سرکوب اقلیت‌های قومی و در نتیجه ارتقای جایگاه جنبش‌های قومی در محیط ملی و بین‌المللی باشد. این دگرگونی منزلتی از خلال متغیرهای واسطی چون قوت نظری هویت‌ها، تاثیر بر اعتقادات مخاطب و تغییر مناسبات قدرت تحقق یافته، امکان آن را فراهم می‌کند تا جنبش‌های قومی در نسبت با دولت‌های ملی از فرصت‌های عملی متناسب‌تر و متوازن‌تری برخوردار شوند. به این معنا که رژیم‌های فراملی جهانی‌شده، جایگاه جنبش‌های قومی و منابع هویت‌ساز آن را در آغاز هزاره سوم متحول کرده‌اند.
۷. Why Civil Wars Come in Different Sizes ، خرداد ۱۳۸۳
چرا جنگ‌های داخلی در اندازه‌های مختلف رخ می‌دهند
نوشتار حاضر به بررسی تفاوت در شدت اندازه و میزان خشونت جنگ‌های داخلی می‌پردازد. نوع حکومت، میزان توانمندی شورشیان، ویژگی‌های فرهنگی و نوع رژیم از مولفه‌های اساسی این مسئله است. به اعتقاد نویسنده بر خلاف تصور اکثر اندیشمندان قومیت و مذهب عواملی نیستند که شورش‌ها را خشونت‌آمیز می‌کنند.
در اثر فروپاشی اتحاد جماهیر شوروی کشورهای جدیدی به‌عنوان دولت‌های ملی به‌وجود آمدند. در آغاز سده ۲۰م. امپراتوری عثمانی در خاورمیانه از بین رفت و قدرت‌های اروپایی در این منطقه دولت‌هایی را خلق کردند. ناسیونالیسم و پدپده دولت ملی حاصل تجربه خاص تاریخ اروپاست، در حالیکه مردم این منطقه تجربه تاریخی زندگی در قالب دولت ملی را نداشتند. نگاهی به نتیجه این تجربه پس از ۵۰ سال نشان می‌دهد که این مساله نیز با مشکلاتی روبه‌رو بوده ‌است. اینک که فروپاشی امپراتوری دیگر و ایجاد دولت‌های ملی از دل آن در آسیای مرکزی و قفقاز تکرار می‌شود، اگر تجربه عثمانی را مورد توجه قرار دهیم، موفقیت کشورهای تازه استقلال‌یافته مورد تردید قرار می‌گیرد، به‌خصوص که این کشورها به‌دنبال ناسیونالیسم افراطی می‌روند.
اگرچه آمریکایی‌ها بر این تصور بودند که به سادگی می‌توانند عراق را به اشغال در‌آورده و با ارتباطاتی که از مدت‌ها پیش با برخی از سران رژیم بعث برقرار کرده بودند‌، حاکمیت خود را در دوران پس از صدام در این کشور تثبیت کنند‌، اما اوضاعی که طی ۹ ماه گذشته در عراق به وجود آمد، نشان می‌دهد که این گونه نیست‌. یکی از مشکلات آمریکایی‌ها ناشی از عدم شناخت آنها از روابط درونی قبایل و ارتباطات آنها با یکدیگر است‌. در مصاحبه زیر‌، شارون اوترمن پژوهشگر شورای روابط خارجی عراق کوشیده است مشکلات آمریکا در مواجهه با این قبایل را روشن کند. ‌وی مسائلی از جمله نقش این قبایل در اوضاع کنونی عراق‌، واکنش آنها در مقابل نیروهای اشغالگر آمریکایی‌ و مهم‌ترین قبایل عراق را بررسی کرده است‌.
بازشناسی جایگاه قومیت و قوم‌گرایی به‌عنوان متغیری امنیتی در مطالعه امنیت ملی جوامع چندقومی، موضوعی است که در نوشتار حاضر مورد بررسی قرار می‌گیرد. مناقشات قومی که به‌عنوان مولفه تبیین‌کننده مسائل امنیت ملی در جهان سوم مورد توجه واقع شد، در کنار بحران‌های عمده‌ای مانند مشروعیت سیاسی و توان سیاست‌سازی، محورهای مطالعات قومی را تشکیل داد. بررسی دیدگاه نظریه‌‌پردازان امنیت ملی در جهان سوم نشان می‌دهد که ناسیونالیسم قومی می‌تواند یکی از مهم‌ترین عوامل تهدید سیاسی و اجتماعی دولت‌های ضعیف باشد.

۱ | ۲ |