درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > روابط خارجی > اتحادیه اروپا > (۱۰۶ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



در نشست وزرای امور خارجه اتحادیه اروپا در بروکسل که در تاريخ ۲۱ جولای ۲۰۰۳ برگزارگرديد نسبت به فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی ابراز نگرانی شد و روابط با ایران منوط به همکاری تهران با سازمان بین‌المللی انرژی اتمی اعلام گرديد. در اين نشست از ایران خواسته‌ شد تا رفتار و مواضع خود را در مورد برنامه‌های هسته‌ای، تروریسم، حقوق بشر و صلح در خاورمیانه عمیقا تغییر دهد. در تحليل حاضر که به بررسي نشست فوق مي‌پردازد به ذکر ديدگاههای سه کشور انگليس، آلمان و فرانسه پرداخته شده و نتايج نشست نيز ذکرگرديده است.
شورای علمی ۴۵۰ نفره دانشگاه لييژ بلژيك (Liège) سال گذشته از جناب آقاي خاتمي رياست جمهوري كشورمان دعوت كرد تا به بلژيك سفر کند. در پي لغو اين سفر اكثر خبرها و تحليل‌ها، عدم سفر آقاي خاتمي به بلژيك را در چارچوب روابط ج.ا.ا با اتحاديه اروپایي و هشدار اخير اين اتحاديه به ايران، ارزيابي کرده‌اند. متن حاضر به برسی این دیدگاه ها می پردازد.
۹۳. اول راه ، دي ۱۳۸۲
پذیرش محدودیت در فعالیت‌های هسته‌ای ایران به نوعی عقب‌نشینی از سیاست‌های تندروانه قبلی است. تصمیم برای پذیرش مفاد پروتکل الحاقی مبنی بر توقف فعالیت غنی‌سازی اورانیوم پس از چند ماه بحث توسط رهبر ایران اتخاذ شد. مسلما پذیرش پروتکل الحاقی نشان‌دهنده یک تغییر جهت روانی در کشور و تمایل به ایجاد رابطه سازنده با اروپا و ایالات‌متحده است. اتحادیه اروپا با به رسمیت شناختن غرور ملی ایران باعث تغییر نظر ایران از سیاست‌های قبلی خود شد و اعلام کرد که دستیابی ایران به انرِژی صلح‌‌آمیز هسته‌ای منعی ندارد. پس از آن ایران اعلام کرد دولت ایران تنها آمادگی امضای این پروتکل رادارد نه قصد انجامش را. این تناقضات نشان از تمایل ایران برای ختم مذاکرات و نیز آغاز یک فرآیند جدید در راه مصالحه با جهان غرب، دارد.
هشتمین سمینار مشترک دفتر مطالعات سیاسی و بین‌المللی و موسسه مطالعات و تحقیقات بین‌المللی فرانسه (CERI) با موضوع بررسی اوضاع افغانستان پس از حضور آمریکا در این کشور، ۲۴ مهرماه ۱۳۸۲ در محل موسسه فرانسوی برگزار شد. از سخنرانان این جلسه جان شوبرلین، دکتر قاسم‌زاده، اولیویه روآ، علی‌اصغر جعفری، ژیل دورونسرو، میر محمود موسوی و سید رسول موسوی بودند که در خصوص نیازهای امروز افغانستان، بازگشت طالبان و نقش پاکستان، مشترکات اتحادیه اروپا و ایران در موضوع افغانستان، آثار مداخله آمریکا در این کشور و چگونگی اوضاع داخلی آن به ایراد سخنرانی پرداختند.
۹۵. فردای بحران اتمی ، آبان ۱۳۸۲
اقدام ایران در زمینه پذیرش پروتکل الحاقی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی، نشانگر سیاست تنش‌زدایی ایران و همچنین مبین پذیرش پیش‌شرط اتحادیه اروپا برای ادامه روابط با ایران است. بنابراین انتظار می‌رود ایران همچنان در این زمینه از سیاست پاسخ انعطاف پذیر استفاده کند.
ریاست ایتالیا بر اتحادیه اروپائی،‌از اول جولای ۲۰۰۳ آغاز گشت و این در حالی است که سياست هاي برلوسكوني نخست وزیر ایتالیا در طرفداري از آمريكا، عقايد ليبرال افراطي، موضعگيريهاي سياسي مغاير با موافقتنامه هاي اروپائي، حملات عليه رومانو پرودي رئيس كميسيون اروپائي، هواداري وي از يك اروپاي وسيع شامل روسيه، تركيه و اسرائيل و مخالفت با كشورهاي طرفدار يك اروپاي قدرتمند بويژه فرانسه و آلمان باعث شده است تا رهبران برخي از دولتهاي اتحاديه اروپايي از رياست دوره اي ايتاليا چندان خشنود نباشند. این متن به بررسی دیدگاه های موجود له یا علیه ریاست ایتالیا و خصوصا تاثیر این امر بر روابط ایران و اتحادیه اروپا می پردازد.
موضوع پیوستن ایران به پروتکل الحاقی آژانس بین المللی انرژی اتمی غیر از تاثیری که در موقعیت ایران در منطقه داشت،‌باعث تنش شدید در ارتباط ایران با اتحادیه اروپا نیز گردیده است. این گزارش با بررسی پیشینه این الحاقیه و همچنین عضویت ایران در پیمان منع گسترش تسلیحات هسته ای،‌به تحلیل دیدگاه های موافق و مخالف پیوستن به الحاقیه از زوایای امنیتی،‌اقتصادی و حقوقی می پردازد و تنش فوق الذکر را مورد بررسی قرار می دهد.
وزیران امورخارجه پانزده کشور عضو اتحادیه اروپا، روز دوشنبه ۲۱ جولای نشست دو روزه خود را در بروکسل پایتخت بلژیک آغاز کردند. بنابر گزارش‌های منتشر شده، ‌مسائلی از قبیل مناقشه خاورمیانه و مشخصا برنامه‌های هسته‌ای ایران مورد بررسی وزیران یادشده قرار گرفته است. این گزارش به بررسی واکنش ایران به هشدار اتحادیه و بازتاب آن در رسانه‌های خارجی می‌پردازد.
خواسته‌های جدید اتحادیه اروپا از ایران، پس از جنگ عراق تجدید شده است. امنیت ملی ایران، بعد از جنگ،‌ دچار چالش و تهدیدات جدی گردیده و همکاری بین‌المللی ایران با اروپا، با نوعی بحران مواجه است. از طرفی، کشورهای اروپایی، نسبت به روسیه و چین، شرایط بهتری از جهت تکنولوژیک، اقتصاد و سیاست،‌ برای تامین خواسته‌های ایران دارند و روی اتحادیه اروپا، می‌توان به عنوان شریک مطمئن حساب کرد. در حال حاضر ایران و اروپا،‌ روی مسائلی که مطلوب ایران نیست و یک‌طرفه‌ و محدود است، با هم همکاری دارند. در حالت کلی رابطه ایران و اروپا، از جهت سیاسی، اقتصادی و روابط خارجی، به نفع ایران است.
روابط ایران و اتحادیه اروپا پس از دوره‌ای پرنوسان وارد مرحله جدیدی شده، مرحله‌ای که ناظران سیاسی از شکل‌گیری تصمیم‌ها و توافقات جدید سخن می گویند. در دوره اول، اروپایی‌ها سیاست گفت‌وگوی انتقادی را در قبال ایران اتخاذ کردند. این سیاست از موضع سختگیرانه، ایران را در معرض چالش و فشار سیاسی قرار می‌داد. پس از روی کار آمدن آقای سید محمد خاتمی و باز شدن فضای سیاسی کشور و طرح مساله مردم سالاری، دیالوگ انتقادی به طرح گفت‌وگوی سازنده تغییر یافت و در برهه کنونی دو طرف گامی به پیش نهاده و به سیاستی تحت عنوان «گفت‌و‌گو های فراگیر» روی آورده‌اند. همکاری‌های اقتصادی، حقوق بشر و مردم‌سالاری از محورهای این گفت‌وگوهاست.

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ |