درگاه دید > موضوعات > سیاست و حکومت > روسای جمهور > مناطق و کشورها > فرانسه > انتخابات > (۱۵ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



انتخابات ریاست جمهوری و پارلمانی 2017 در فرانسه که منجربه روی کار آمدن امانوئل ماکرون در جایگاه رئیس‌جمهور و پیروزی اکثریتی حزب آن‌مارش شد، بسیاری از ناظران و تحلیلگران سیاسی را واداشت تا به‌سمت طرح این تئوری بروند که جناح میانه‌روی ماکرون توانسته نظم سنتی ساختار سیاسی فرانسه را برهم زند؛ به‌طوری که شکاف‌های سنتی حزبی در این کشور درحال جابه‌جایی است و نظام حزبی دوقطبی دچار فروپاشی شده است. نوشتار حاضر گفت‌و‌گویی است با دکتر حجت‌الله ایوبی، تحلیلگر احزاب سیاسی فرانسه، در راستای تحلیل ساختار حزبی فرانسه.
۲. Au nom de l'Europe, les européens votent Macron ، ارديبهشت ۱۳۹۶
به نام اروپا، اروپاگرایان به مکرون رأی می‌دهند
نوشتار حاضر به بررسی نتیجۀ دور اول انتخابات فرانسه اختصاص دارد. در دور نخست، امانوئل مکرون از حزب چپ میانه و مارین لوپن از حزب جبهۀ ملی توانستند به‌ترتیب در مقام اول و دوم قرار گیرند. به باور نویسنده، باتوجه به موج تهدیدآمیز پوپولیسم در اروپا و خطراتی که حزب جبهۀ ملی برای اروپاگرایی و نیز آیندۀ مردم فرانسه ایجاد می‌کند، تمامی افرادی که به اروپاگرایی تعلق‌خاطر دارند، صرف‌نظر از حزب سیاسی خود باید به مکرون رأی دهند. از دید وی، سناریوهایی که در برابر آیندۀ اروپا و نیز آیندۀ جهان وجود دارد، وابسته به رأیی برخلاف لوپن است. به نظر وی، انتخاب لوپن، سیل ویرانگری از پوپولیسم و اقتدارگرایی را پس از انتخابات آمریکا و رفراندوم ترکیه برای جهان به‌همراه خواهد داشت.
حقوق شهروندی، به حقوق شهروندی مدنی، حقوق شهروندی اجتماعی و حقوق شهروندی سیاسی قابل تقسیم است. حق رای و حق انتخاب‌پذیری در انتخابات سیاسی از مصادیق حقوق شهروندی سیاسی هستند. این نوشتار حق انتخاب‌پذیری در انتخابات سیاسی فرانسه (انتخابات ریاست جمهوری، انتخابات پارلمانی و انتخابات محلی) را با تاکید بر قوانین (اساسی یا عادی) انتخاباتی و رویۀ ناظران (قضاوت) انتخاباتی بررسی کرده است.
بر اساس نتایج دور نخست انتخابات ریاست‌جمهوری ۲۰۱۲ فرانسه، در تاریخ ۴ اردیبهشت ۹۱، اولاند، نامزد حزب سوسیالیست، با آرای ۶۳/۲۸ درصد، بر سارکوزی (با ۱۸/۲۷ درصد) برتری یافت. این در حالی است که برای اولین بار در تاریخ جمهوری پنجم فرانسه، رئیس‌جمهور در دور اول انتخابات، اکثریت آرا را به دست نیاورده است. البته این به معنای پیروزی حتمی اولاند نیست، بلکه باید دید رای ‌دهندگان به سایر کاندیداها، در دور دوم به کدام یک از این دو رای خواهند داد.
دموکراسی‌ها را همواره مردمی‌ترین نوع حکومت معرفی می‌کنند که در ان صدای اکثریت طنین‌انداز می‌شود، اما در نظام‌های دموکراتیک همیشه عده زیادی از مردم هستند که به دلایل مختلف از مشارکت و تصمیم‌گیری خوداری می‌کنند. حتی در مورد تاثیر رای آن عده از مردم که پای صندوق‌های رای می‌روند، تردیدهایی جدی وجود دارد. اگر بگوییم در پیشرفته‌ترین دموکراسی‌های جهان رای مردم بیش از ۳۰ درصد تاثیرگذار نبوده و مابقی به ساختارها و بازی‌ها مربوط می‌شود، سخنی به گزاف نگفته‌ایم. این فرضیه را در مورد فرانسه در نظر گرفته و صحت و سقم آن را بررسی می‌کنیم.
برگزاري دور نخست انتخابات رياست‌جمهوري فرانسه نزدیک است و به باور بسياري از كارشناسان مسائل سياسي، دغدغه اصلي سياستمداران فرانسوي، بيش از آن‌كه نتيجه نظرسنجي‌ها و ميزان تاثير آن بر سرنوشت انتخابات باشد، مشاركت اندك مردم و بي‌ميلي آنها به مسائل سياسي است. ناظران آگاه مي‌گويند برخي چهره‌هاي شاخص حزب حاكم و حتي اعضاي دولت ساركوزي، از اكنون دچار ياسي شده‌اند كه معناي آن، تيرگي افق‌ها براي پيروزي بي‌دردسر ساركوزي است و شكست انتخاباتي مي‌تواند پاداشي براي كارنامه ضعيف او در پنج سال گذشته باشد.
فرانسوي‌ها بيش از آن‌که ديپلماسي خارجي کشور برايشان مهم باشد، در انديشه اصلاح امور داخلي و نيز بهبود وضع معيشت و دستيابي آسان‌تر به نيازهاي اوليه خود هستند و تمامي اين‌ها ميزان محبوبيت ساركوزي را در آستانه انتخابات رياست جمهوري به پايين‌ترين سطح ممكن سوق داده است. سارکوزي شايد تا يک سال پيش خود را رئيس‌جمهوري بلامنازع فرانسه در دور دوم مي‌دانست، اما در آخرين سال اقامتش در كاخ «اليزه»، با حوادثي روبه‌رو شد که مي‌تواند او را در سراشيبي تحويل قدرت به همتاي جديدش قرار دهد.
ساركوزي، رئيس‌جمهوري فرانسه، نامزدي خود را براي شركت در انتخابات آتي رياست‌جمهوري اعلام كرده و تبليغات انتخاباتي را از سرگرفته است، در حالي كه به اعتقاد كارشناسان، بسياري از وعده‌هاي انتخاباتي‎ ‎ساركوزي درسال 2007ميلادي هنوزمحقق نشده است، وي ساختن فرانسه قوي را در مواجهه‎ ‎با بحران اقتصادي جاري، شرط بقا و زندگي بهتر شهروندان عنوان كرده و آن را شعار اصلي‎ ‎خود قرار داده است‎.
نتایج نهایی انتخابات ریاست جمهوری ۲۰۰۷ فرانسه نهایتا سارکوزی را با ۵۳ درصد آرا راهی کاخ الیزه نمود، اما یقینا وی با دیدگاه‌های خاص خود با مسائل متعددی در آینده (خصوصا در سیاست داخلی) روبرو خواهد بود. بازتاب‌های پیروزی وی و واکنش دولت‌ها و شخصیت‌های مختلف به این انتخاب، از جمله مسائلی است که در این گزارش به آنها پرداخته می‌شود.
آقای احسان نراقی، جامعه‌شناس، در گفت‌وگویی پیرامون آینده فرانسه تحت ریاست‌جمهوری نیکولا سارکوزی اظهار نظر نموده است. به اعتقاد آقای نراقی، بدون شک یکی از مشکلات عمده سارکوزی اعمال تغییرات در سیستم رفاهی فرانسه است. وی همچنین گفت: انتخاب مردم فرانسه، در درجه اول انتخابی اقتصادی بوده است. سیاست های رفاه اجتماعی سوسیالیست‌ها در فرانسه به ترتیبی بود که رشد اقتصادی به موازات آن صورت نگرفت. قوانین سخت حمایت از طبقه کارگر، باعث دلسردی کارفرمایان شده بود و حتی فرانسوی‌ها سعی می‌کردند صنایع را به دیگر کشورها منتقل کنند. این رخوت آشکار اقتصادی، عامل اصلی انتخاب سارکوزی بود.

۱ | ۲ |