درگاه دید > موضوعات > سیاست و حکومت > جنبشها و قیامها > جنبشهای اسلامی > (۳۰ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



۱. تأثيرات النموذج التركي على تحولات الحركات الإسلاميه العربيه ، شهريور ۱۳۹۵
تأثیرات الگوی ترکی بر دگرگونی‌های جنبش‌های اسلام‌گرای عربی
هرچند تجربة ترکیه در دورة قدرت‌گیری حزب عدالت و توسعه با تجربه‌ها و سیر تحولات جنبش‌های اسلام‌گرای جهان عرب تفاوت‌هایی بنیادین دارد، اما نمی‌توان تأثیر آن را بر تصمیم‌ها و انتخاب‌های این جنبش‌ها نادیده‌ گرفت. این تجربه، نه‌تنها در سطح سیاسی، بلکه در سطح نظری و به‌مثابه الگویی برای سوگیری‌ها و جهت‌یابی‌های فکری این جنبش‌ها، بر آنها تأثیر گذاشته است. نوشتار حاضر تلاش کرده دامنه و ماهیت تأثیر تجربة ترکیة عصر حزب عدالت و توسعه بر جنبش‌های اسلامی کشورهای خاستگاه انقلاب‌های عربی را هم در بعد فکری و نظری و هم در بعد سازمانی و اجرایی بررسی کند، موفقیت این جنبش‌ها را در بهره‌گیری از تجربة ترکی بسنجد، و پیش‌بینی کند که این تأثیرگذاری فکری و عملی در آینده این جنبش‌ها را به چه سمت‌وسویی سوق خواهد داد.
۲. Jihadi-Salafi Rebellion and the Crisis of Authority ، آذر ۱۳۹۳
شورش جهادی ـ سلفی و بحران اقتدار
حادثة یازدهم سپتامبر همراه با کاریزمای بن‌لادن و منابع مالی، القاعده را به‌عنوان رهبر جهادگرایان برای طول یک دهه مورد شناسایی قرار داد؛ اما بهار عربی و جنگ داخلی در سوریه، این صحنه را کاملاً تغییر داد به‌طوری که سلفی‌های جهادی جاه‌طلب‌تری رهبری القاعده و رهیافت جهادی را به چالش کشیده و باعث بروز اختلافات عمیقی شدند. نوشتار حاضر به بررسی شورش‌های سلفی ـ جهادی پرداخته و ضمن تبیین ریشه‌های شکل‌گیری آن تاثیر بهار عربی و جنگ داخلی سوریه را بر تعمیق اختلافات میان این گروه‌های شورشی و جهادی مورد بررسی قرار داده است. نویسنده در پایان نیز پیامدهای گسترده بحران اقتدار در سطح رهبری گروه‌های سلفی ـ جهادی را بر تاکتیک‌های، استراتژی و اولویت‌های این گروه‌ها در آینده مورد توجه قرار داده است.
این نوشتار برخی از رویکردهای مهم نظری دربارۀ احیای اسلام‌گرایی در جهان اسلام و خیزش جنبش‌های اسلامی را مورد بررسی قرار داده است. نویسنده توجه خاصی به پسااسلام‌گرایی به‌عنوان طرح‌واره تحلیلی در توجه به تغییر درون جنبش‌های اسلام‌گرایی و جوامع مسلمانان داشته است. طرح کلی این نوشتار مبتنی‌بر این واقعیت است که دو گفتمان اسلام‌گرایی و پسااسلام‌گرایی، قرائت‌های خود را از تغییر اجتماعی به ترتیب در راستای رویکردهای «از بالا به پایین» و «از پایین به بالا» ارائه داده‌اند.
این نوشتار به بررسی شکل‌گیری و تاریخچه گروه‌هایی چون: اخوان‌المسلمین، حزب‌الله، جهاد اسلامی، جنبش حماس و القاعده پرداخته است. نویسنده بر این باور است گرچه برخی از گروه‌های تکفیری اعلام می‌کنند که هدفشان مبارزه با استبداد و سلطه‌گران جهانی است، اما کارنامه فعالیت آنها نشان می‌دهد که این گروه‌ها از این هدف بسیار دور هستند.
اسلام و سیاست همیشه دو مفهوم مکمل و همراه هم بوده‌اند و هیچ‌یک از جریان‌های اسلامی نمی‌توانند گفتمان‌هایی غیرسیاسی باشند. نوشتار حاضر با استفاده از تقسیم‌بندی وبر، نیبوهر و والیس در مورد جنبش‌های مذهبی، در صدد است تقسیم‌بندی جریان‌های اسلامی و رابطه خاص آنها با سیاست را مشخص کند و با تمسک به مفاهیمی چون عقل، خشونت و ایدئولوژی نشان دهد که نوعی کثرت و تنوع فکری، ارزشی و کارکردی در میان جریان‌های اسلامی مختلف در مورد کارکرد سیاسی مذهب وجود داشته و یک نگاه مطلق، ذات‌انگارانه و یکپارچه درباره اسلام سیاسی، تلقی نادرست از این پدیده است و درواقع ما با گفتمان‌های‌های متفاوت اسلامی روبه‌رو هستیم.
۶. الاسلاميون في عام 2012 ، خرداد ۱۳۹۲
اسلام‌گرایان در سال 2012
کتاب حاضر گزارشی راهبردی از وضعیت اسلام‌گرایان کشورهای عربی در سال 2012 است. نویسندگان در بخش اول به جنبش‌های اسلام‌گرایی پرداخته‌اند که با هدف ایجاد تغییر سیاسی می‌کوشند و در این زمینه به سه موردِ خاصِ اسلام‌گرایان اردن و سوریه و سلفی‌های تونس پرداخته است. بخش دوم کتاب به بررسی جنبش‌های اسلام‌گرایی اختصاص دارد که جزئی از بدنه حاکمیت به شمار می‌روند و نمونه‌هایی همچون اسلام‌گرایان مصر و لیبی و حکومت حماس را شامل می‌شود. در سومین بخش، خلاصه‌ای از مهم‌ترین پژوهش‌ها و تالیفات عربی و انگلیسیِ سال 2012 درباره جریان‌ها و جنبش‌های اسلام‌گرای عربی ارائه شده است و بخش چهارم کتاب هم روایتی از مهم‌ترین رویدادهای مربوط به جریان‌ها و جنبش‌های اسلام‌گرای جهان عرب در سال 2012 ارائه داده است.
مردم تونس و مصر، از میان نیروهای سیاسی مختلف ملی‌گرا، لیبرال، سوسیال دموکرات و … مسئولیت اصلی را بر عهده نیروهای اسلام گرا قرار داده‌اند تا آنها آن وضع مطلوب و تحول‌خواهی را که هدف جنبش‌های بهار عرب بوده است، ایجاد و خلق کنند. در این شرایط، گروه‌های اسلامی باید به دنبال ایجاد آن وضعیت و شرایطی باشند که قبلا وجود نداشته است و همان وضعیت خواست اصلی مردم آنها است. این نوشتار به بررسی چالش‌های پیش رو جریان اسلام‌گرایی در کشورهای عربی پرداخته است.
جنبش‌های بهار عربی، وضع موجود در کشورهای خود را در ابعاد سیاسی، اجتماعی و اقتصادی نامطلوب دانسته، لذا خواهان تغییر و تحول در آن و جایگزین کردن آن با وضع جدید و مطلوب دیگری است. به طور نسبی تا حدودی وضع موجود در تونس، مصر، لیبی و حتی بحرین و عمان دگرگون شده است. طبیعی است پس از این مرحله، نوبت به مرحله ساختن برسد، ساختن آن‌چه که در وضع سابق وجود نداشت و همین فقدان آغاز حرکت جنبش‌های بهار عربی شد. پر واضح است که گروه های اسلام‌گرا تا پیش از وقوع تحولات اجتماعی منبعث از بهار عربی در عرصه قدرت سیاسی و دولت‌مداری جایگاهی نداشته‌اند.
۹. سياسه الاتحاد الاوروبي تجاه الحركات الاسلاميه في المنطقه العربيه: دراسه حاله حركه المقاومه الاسلاميه (حماس) 2007 – 2001 ، آبان ۱۳۹۰
سیاست اتحادیه اروپا در قبال جنبش‌های اسلامی در کشورهای عربی: موردکاوی جنبش مقاومت اسلامی (حماس) 2001 تا 2007
هدف کتاب حاضر تحلیل سیاست خارجی اتحادیه اروپا در قبال جنبش‌های اسلام‌گرای کشورهای عربی بوده و در این چهارچوب سیاست خارجی این اتحادیه را به مثابه یک «نظام» سازمان‌یافته بررسی کرده است. به باور نویسنده رویکرد اتحادیه اروپا در قبال جنبش‌های اسلام‌گرای عربی در دهه گذشته تغییر کرده است، بدین معنا که از نگرشی که همه اسلامگرایان، از جنبش‌های تندرو و افراطی مخالف ارزش‌های دموکراتیک تا اسلام‌گرایان معتدل پایبند به چهارچوب‌های مدرن و موکراتیک حکومت‌داری، را یکسان می‌دانست، به سوی نگاهی واقع‌بینانه‌تر حرکت کرده که تفاوت‌های چشم‌گیر جنبش‌های اسلامی گوناگون کشورهای عربی را تشخیص می‌دهد و سیاست‌های خود را نیز بر مبنای چنین تفکیکی استوار می‌کند.
جنبش‌های اسلامی ویژگی‌های متنوع و مختلفی دارند که از لحاظ شکلی و سازمانی، فکری و عقیدتی، اهداف و منافع، محیط تاریخی و جغرافیایی، عملکرد و مبارزه و دیگر موارد، قابل طرح ومداقه علمی است. هدف نوشتار حاضر گونه‌شناسی فکری این جنبش‌ها است. نویسنده قصد دارد به این پرسش پاسخ دهد که اولا این جنبش‌ها بر اساس مبانی فکری، به چند جریان مهم تقسیم می‌شوند؟ و ثانیا، پیامدهای سیاسی - امنیتی این ددیگاه‌های فکری متفاوت در جهان اسلام چه خواهد بود؟ بر این اساس، نویسنده معتقد است احیای هویت، به عنوان مهم‌ترین دغدغه جنبش‌های اسلامی معاصر، ارتباط تنگاتنگی با امنیت در جهان اسلام دارد، اما در مورد نحوه تاثیرگذاری احیاگری این جنبش‌ها، باید به تفاوت‌هایشان در نوع نگرش به مقوله هویت توجه کرد.

۱ | ۲ | ۳ |