درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > آسیا > خاورمیانه > ایران > امنيت ملی > (۳۴۱ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



امروزه کنفرانس‌های امنیتی نظیر مونیخ، مسکو، منامه، هرتزلیا، استانبول، استکهلم، شانگریلا، و مجمع جهانی هند محل تلاقی تحلیل‌های علمی و تئوریک با یافته‌های میدانی و واقعیت‌های صحنه‌ عمل است. با درنظرداشتن این مهم و در راستای تحقق منویات و فرمایشات مقام معظم رهبری برای شناخت منطقه و ارائه تحلیل دقیق از آن,کنفرانس امنیتی تهران در سال 1395 متولد و از آن سال تا به امروز به‌شکل مرتب برگزار شده است. متن حاضر مجموعه ای از مقالات دومین کنفرانس امنیتی تهران با موضوع امنیت منطقه‌ای در غرب آسیا؛ چالش‌ها و روندهای نوظهور می باشد.این مجموعه از مقالات برگرفته از یکی از همایش‌های این کنفرانس با نام «مداخله‌گرایی قدرت‌های بزرگ و امنیت منطقه‌ای در غرب آسیا» می باشد.
مسالۀ اصلی نوشتار حاضر این است که در سال 1397 چه تهدیدهای نظامی و امنیتی در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی می‌تواند امنیت ملی ایران را در مخاطره قرار دهد؛ مساله‌ای که مستلزم توجه به روندها و کنشگران اصلی متخاصم در سطوح منطقه‌ای و بین‌المللی است. دراین‌ خصوص، مثلث آمریکا، رژیم صهیونیستی و عربستان سعودی - به صورت انفرادی یا در هم‌گرایی و همکاری باهم - بیش‌ترین ظرفیت‌ها و انگیزه‌ها را برای ایجاد هزینه‌های نظامی و امنیتی برای ج.ا.ایران در سال پیش‌رو دارند. در این راستا علاوه بر این که بررسی تهدیدهای احتمالی ناشی از هر یک از این بازیگران اهمیت دارد، این که این بازیگران در فرایندهای مبتنی بر همکاری، تا چه میزان می‌توانند ظرفیت‌های تهدیدزایی علیه ایران را افزایش دهند، به همین نسبت اهمیت می‌یابد.
۳. هل الحرب على إيران قادمة؟ ، دي ۱۳۹۶
آیا جنگ علیه ایران نزدیک است؟
به‌نظر نویسندگان تلاش آمریکا برای انزوای بیشتر جمهوری اسلامی ایران تشدید شده تاجایی که احتمال برهم خوردن برجام وجود دارد که این امر زمینه‌ساز درگیری احتمالی میان ایران و آمریکا خواهد بود، اما این نکته را باید درنظر داشت که اختلاف میان دستگاه‌های تصمیم‌گیرنده در آمریکا و عدم تمایل کشورهای دیگر امضاکنندۀ برجام برای نقض آن تاحدودی مانع از شکل‌گیری درگیری احتمالی میان این دو کشور است. باید به این نکته اشاره کرد که طرفین علاقه به آغاز جنگ ندارند بلکه در تلاشند به‌وسیلۀ این تهدیدات طرف دیگر را مجبور به عقب‌نشینی از مواضع خود کنند، ولی با همۀ این شرایط بالا گرفتن این تهدیدات ممکن است به جنگ هم تبدیل شود.
تغییر و تحولات سالیان اخیر در اهداف و دستور کارهای منطقه‌ای عربستان سعودی، در شرایطی که هنوز موضوع فلسطین و دفاع از حقوق و آرمان‌های مردم فلسطین در جهان عرب از اهمیت قابل‌توجهی برخوردار است، موجب شده تا عربستان سعودی با اتخاذ سیاست‌هایی همچون مطرح ساختن جمهوری اسلامی ایران به‌عنوان تهدید اصلی منطقه به‌جای رژیم صهیونیستی و همچنین رفت‌و‌آمدهای علنی در قالب‌های غیردولتی بین برخی شخصیت‌های سعودی و صهیونیستی، درعمل، احتمال متفاوتی را دربارۀ آیندۀ روابط خود با رژیم صهیونیستی، پیش چشم ناظران بین‌المللی ایجاد کند. باتوجه به اهمیت راهبردی امنیت ملی ایران، نوشتار حاضر در قالب یک طرح پژوهشی به تحلیل سویه‌ها و ابعاد مختلف این موضوع پرداخته است.
۵. US Strategy Options For Iran’s Regional Challenge ، مهر ۱۳۹۶
گزینه‌های استراتژی آمریکا برای مقابله با چالش منطقه‌ای ایران
نویسندگان ضمن تکرار اتهامات مختلف علیه سیاست‌های منطقه‌ای ایران، به ارائۀ گزینه‌های پیش‌ روی آمریکا برای تدوین یک استراتژی جدید ضدایرانی پرداخته و برهمین اساس پنج گزینه را همراه با ملزومات، نقاط قوت و نقاط ضعف آنها مقابل دولت ترامپ ترسیم کرده‌ است که به ترتیب ریسک و نتیجه، یا به‌عبارت دیگر، هزینه و فایده به شرح زیر است: مهار حداقلی؛ مهار تقویت‌شده؛ هزینه‌سازی؛ پس راندن؛ تغییر رژیم.
امنیت و توسعه دومفهوم به‌هم پیوسته و مکمل یکدیگر هستند که در برنامه‌ریزی دولت‌ها اهمیت ویژه‌ای دارند. نتایج بررسی‌ها نشان می‌دهد که امنیت بدون توسعه نمی‌تواند تداوم داشته باشد و در صورت تداوم، هزینه‌بر است و توسعه نیز بدون ایجاد ساختارهای امنیتی مناسب شکل نمی‌گیرد. نوشتار حاضر، به بررسی نقش توسعه و پیشرفت سواحل مکران بر مبنای نظریۀ امنیت - توسعه و آثار توسعۀ منطقه بر افزایش ضریب امنیت ملی ج.ا.ایران پرداخته است.
از سال 1395 موج برگزاری کنفرانس‌های امنیتی به تهران هم رسیده است. درهمین‌راستا موسسۀ مطالعات و تحقیقات بین‌المللی ابرار معاصر تهران با همکاری چند موسسه و پژوهشکدۀ پژوهشی و راهبردی اقدام به برگزاری نخستین کنفرانس امنیتی تهران کرد. نخستین کنفرانس با ده محور مختلف مطالعاتی پژوهشی در آذر 1395 در تهران برگزار شد. دومین کنفرانس امنیتی تهران قرار است دی 1396 برگزار شود. به‌نظر می‌رسد یکی از نقاط ضعف کنفرانس پیشین، عدم حضور چشمگیر اساتید و پژوهشگران خارجی در آن بوده است و در کنفرانس پیش‌رو تلاش شده تا حدی این نقیصه بر طرف شود.
چالش، تنش و ابهام شاید چزو واژگانی باشد که امروزه در سپهر سیاسی آمریکا پدیدار شده است. ازمنظر روابط خارجی دولت ترامپ حالتی معلق را تجربه می‌کند که به باور کارشناسان تاکنون در تاریخ سیاسی این کشور بی‌سابقه بوده است. شکاف عمیق در روابط فراآتلانتیکی واشینگتن و اتحادیۀ اروپا پس از خروج یک‌جانبۀ آمریکا از پیمان آب‌و‌هوایی پاریس و همچنین در نشست اخیر سران گروه جی 7 در ایتالیا و آلمان کاملا مشهود بود. این نوشتار گفت‌و‌گویی است با دکتر ابومحمد عسگرخانی، استاد روابط بین‌الملل دانشگاه تهران به‌منظور بررسی راهبرد دولت ترامپ در خاورمیانه و پیامدهای آن برای منطقه به‌خصوص ایران.
۹. Iran Needs a National and Realistic Foreign Policy ، شهريور ۱۳۹۶
نیاز ایران به یک سیاست خارجی ملی و واقع‌گرایانه
به ادعای نویسنده، خطر جنگ بیش‌از پیش ایران را تهدید می‌کند و این جنگ انسجام و یکپارچگی سرزمینی کشور را در معرض خطر قرار خواهد داد؛ بنابراین مقامات ارشد یران باید به‌دنبال سیاست خارجی واقع‌گرایانه باشند. به باور وی، زمان زیادی برای تغییر مسیر موجود ازسوی ایران وجود ندارد. بنابه ادعای وی، در کوتاه‌مدت جدا از اینکه آمریکا پایبند به برجام باقی خواهد ماند یا خیر، ایران با چالش‌های وجودی روبه‌رو خواهد بود که بیشتر ناشی از ابعاد اسلامی و ایدئولوژیکی سیاست خارجی ایران است و زمانی که نظام بین‌المللی و بازیگران کلیدی این نظام را به چالش می‌گیرد نباید توقع همکاری بین‌المللی را داشته باشد.
معضل امنیت در دولت‌های ایرانی طی سده‌های گذشته، پیوسته مهم‌ترین اولویت بوده است. هرگاه حکومت مرکزی ایران دچار ضعف ‌شده، تجاوز سرزمینی ازسوی کشورهای متخاصم هم آغاز ‌شده است. تدبیر دولت‌های ایران تا پیش از انقلاب اسلامی مبادلۀ تجارت در برابر امنیت بود، اما در اکثر مواقع این مبادله منجر‌به ناامنی بیشتر برای ایران می‌شد. سوال اصلی نوشتار حاضر این است که آیا سیاست‌های امنیتی ایران به‌خصوص پس از شبه‌انقلاب‌های عربی 2011 توانسته است مبادلۀ تجارت ـ امنیت را در روابط خارجی ایران تغییر دهد؟

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ | ۸ | ۹ | ۱۰ | ۱۱ | >> ۳۵