درگاه دید > کشورها و گروه‌های کشوری > اروپا > اروپای شرقی > روسیه فدراتیو > روابط نظامی > ایران > (۶۸ مدرک)
 
 

انواع مدارک نمایش داده‌شده:

        



ولادیمیر پوتین توانسته است رشد اقتصادی روسیه را از یکنواختی خارج ساخته و تداوم اصلاحات اقتصادی و اداری را تقویت نماید‌، به‌طوری که این رشد در نخستین دوره ریاست جمهوری وی حدود ۳۰ درصد بوده است‌. با این حال پوتین هنوز با چالش‌هایی در داخل کشور و عرصه بین‌الملل مواجه است‌. به‌طوری که علی‌رغم روابط حسنه‌ای که در سال ۲۰۰۱ میان آمریکا و روسیه برقرار بود‌، اکنون بر سر مسائلی چون جنگ عراق و برنامه هسته‌ای اختلافاتی میان این دو کشور وجود دارد و نیز روسیه به لحاظ کمک به ساخت نخستین نیروگاه ایران در بوشهر مورد انتقاد غرب قرار گرفته است‌.
ایران و روسیه همکاری‌های هسته‌ای حود را در سال ۱۹۸۷ به صورت محدود آغاز کردند ولی به تدریج در پی عدم حمایت و همکاری آلمان و فرانسه با ایران‌، روابط دو کشور گسترده‌تر شد‌. در سال ۱۹۹۲ روسیه به ایران وعده ساخت ۲ رآکتور آبی را داد که بر اثر فشار‌های آمریکا‌، همکاری در این زمینه را منوط به موافقت ایران با اقدامات نظارتی آژانس بین‌المللی انرژی اتمی دانست‌. همچنین اعلام کرد در زمینه غنی‌سازی اورانیوم با ایران همکاری نمی‌کند ولی در مورد بازگرداندن مواد بازیافت سوخت هسته‌ای از ایران به روسیه سکوت کرد‌. گزارش حاضر به بررسی تاریخی و فراز و فرود‌های روابط هسته‌ای دو کشور پرداخته است‌.
الکساندر ماریاسف سفیر دولت روسیه در تهران در پاسخ به پرسش‌های کتبی روزنامه شرق در خصوص همکاری‌های هسته‌ای‌، آینده دریای خزر و تعامل روسیه با جهان اسلام پاسخ گفته است‌. ماریاسف در این نوشتار می‌گوید که دلیلی وجود ندارد که به اظهارات مقامات ایرانی در مورد این‌که آنها به دنبال سلاح‌های کشتار جمعی نیستند شک و تردید داشته باشیم‌، لذا از نظر ما مانعی برای همکاری فیما‌بین وجود ندارد‌. سفیر روسیه در ادامه از حضور کشورش در اجلاس سران سازمان کنفرانس اسلامی ابراز خشنودی می‌کند و به تلویح از همراهی روسیه با کشور‌های اسلامی در سازمان‌های بین‌المللی از جمله شورای امنیت سخن می‌گوید‌.
۵۴. الازمة النوویة الجدیدة بین ایران و الولایات المتحدة ، تير ۱۳۸۲
نزاع هسته‌ای جدید میان ایران و آمریکا
ایالات متحده به شدت نگران برنامه‌های هسته‌ای ایران است. ایران برای پیشبرد این برنامه‌ها به کمک روسیه نیازمند است. قطع همکاری‌های مسکو ـ تهران یکی از شرایط گسترش روابط روسیه و آمریکاست. آمریکا معتقد است که ایران فقط برای اهداف نظامی،‌ برنامه‌های هسته‌ای‌اش را توسعه می‌دهد. علاوه بر آن نقض حقوق بشر، حمایت از تروریسم و کارشکنی در روند صلح خاورمیانه از دیگر اتهاماتی است که متوجه ایران است. آمریکا معتقد است که ایران در منطقه اراک و نطنز به فعالیت‌های هسته‌ای با اهداف نظامی خود ادامه می‌دهد و این امر به دلیل حمایت ایران از چند عملیات تروریستی خطری برای صلح جهانی است. ایران نیز اهداف خود را افزایش توان دفاعی عنوان کرده است که تا حدودی با استفاده مسالمت‌آمیز مغایر است.
درحالی که اخبار متناقضی در ارتباط با دیدگاه‌های روسیه نسبت به فعالیت‌های هسته‌ای ایران در یک ماهه گذشته در رسانه‌های مختلف انعکاس یافته بود،‌ روز جمعه (۲۱ ژوئن) پوتین، رئیس‌جمهور روسیه پس از گفت‌وگو با جناب آقای خاتمی، رئیس‌جمهور ایران، بر صلح‌آمیز بودن فعالیت‌های هسته‌ای جمهوری اسلامی صحه گذاشت. اظهارات پوتین در این زمینه و بازتاب آن، محور گزارشی است که در پی می‌آید.
ریچارد بوچر در زمینه سلاح‌های هسته‌ای ایران و توانمندی‌های این کشور در زمینه نیرو‌گاه‌‌های هسته‌ای ابراز نگرانی کرد. آمریکایی‌ها معتقدند که ایران مخفیانه به تهیه مواد هسته‌ای مورد نیاز می‌پردازد. وزیر انرژی آمریکا از روسیه خواست که به همکاری هسته‌ای خود با ایران خاتمه دهد. این در حالی است که مسکو یک پیمان هسته‌ای ده ساله با ایران امضا نموده است. محمد البرادعی در سفری به ایران از تاسیسات هسته‌ای ایران دیدن کرد، ولی تصمیمی در زمینه نظارت بر تولیدات هسته‌ای ایران اتخاذ نکرد. گوورخین معاون وزارت انرژی اتمی روسیه گفت برنامه‌های هسته‌ای ایران به حدی نرسیده است که بتواند اورانیوم داخلی را تبدیل به سوخت هسته‌ای کند.
۵۷. Iran's Nuclear Program: The Russians May be Ready to Help ، خرداد ۱۳۸۲
برنامه هسته‌ای ایران، ممکن است روسها حاضر به کمک باشند
برنامه هسته‌ای ایران در راس دستور کار نشست هفته آینده هیئت رئیسه آژانس بین‌المللی انرژی اتمی خواهد بود و این بار ممکن است که روسیه بیشتر مایل به همکاری باشد تا ایران را از توسعه تسلیحات هسته‌ای باز دارد. این گزارش با اشاره به اظهارات آقای خاتمی مبنی بر استخراج اورانیوم و تعقیب فن‌آوریهای پردازش سوخت هسته‌ای و عدم بازگرداندن سوختهای هسته‌ای مصرف شده به روسیه، به برررسی اعلام روسیه در مورد بررسی مجدد همکاری هسته‌ای خود با ایران می‌پردازد. همچنین این مقاله، شیوه‌های همکاری آمریکا با روسیه در مورد برنامه‌های هسته‌ای ایران و ضمانتهایی که روسیه می‌تواند جهت جلوگیری از دستیابی به تسلیحات هسته‌ای از تهران بگیرد را مورد بررسی قرار می‌دهد.
در روز سی‌ام ماه مه ۲۰۰۳،‌ برای ‌اولین بار بعد از پایان جنگ در عراق، رهبران روسیه و آمریکا در مسکو با یکدیگر دیدار و گفت‌و گو کردند. بوش و پوتین در گفت‌وگوهای خود به مسائل مختلفی‌ اشاره داشتند که در این میان فعالیت‌های هسته‌ای ایران بیش از هر چیز، توجه ناظران مسائل بین‌المللی ‌را به‌خود جلب کرده بود. اظهارات رهبران سیاسی این دو کشور در خصوص ایران، از محورهای عمده این گزارش می‌باشد.
برگزاری اجلاس هشت کشور صنعتی در اویان فرانسه، فرصتی را برای آمریکا فراهم کرد تا فشار خود بر ایران را تشدید نماید. مهم‌ترین بهانه این کشور،‌ عدم امضای پروتکل الحاقی مربوط به تسلیحات هسته‌ای توسط ایران است. روسیه به‌عنوان تامین‌کننده قطعات و تکمیل کننده پروژه بوشهر در این اجلاس تحت فشار زیادی قرار گرفت تا همکاری خود را در این رابطه با ایران متوقف نماید.
۶۰. سوء‌ظن هسته‌ای ایران ، ارديبهشت ۱۳۸۲
رئیس آژانس انرژی اتمی به دنبال بازدید از تاسیسات اتمی ایران، نسبت به این کشور دچار سوء‌ظن شد. گسترش سوء‌ظن‌ها سبب گردید سال گذشته ایران در کنار عراق و کره شمالی در لیست کشور‌های محور شرارت قرار گیرد. سوءظن‌ها زمانی تشدید شد که ایران اعلام نمود قصد دارد غنی‌سازی اورانیوم را آغاز کند و ساخت و عمل‌آوری سوخت نیروگاه‌های هسته‌ای را خود انجام دهد و از آنجایی‌که روسیه با ایران همکاری نظامی دارد از جانب آمریکا تحت فشار قرار گرفت .

۱ | ۲ | ۳ | ۴ | ۵ | ۶ | ۷ |