نگاهی به مناسبات ایران و سیام (تایلند) در روزگار شاه سلیمان صفوی (۱۱۰۶- ۱۰۷۷ هـ‌.ق/ ۹۴- ۱۶۶۶م) با تکیه بر نقش دیاسپورای ایرانیان در سیام


منبع: تاریخ روابط خارجی
تاریخ: ۳۰ آذر ۱۳۸۳ , December 20 2004
  سال پنجم,  ۲۰,  تهران
نویسنده (گان):بحرانی‌پور، علی؛
کدبازیابی: pp00020053504381111
چکیده: هدف این مقاله، تحلیل مناسبات ایران و سیام در دوره حکومت شاه سلیمان اول صفوی، از دید سیاسی، در سه سطح بین‌المللی، ملی و دربارها و نیز از دیدگاه اجتماعی و اقتصادی، با توجه به نقش و تأثیر دیاسپورای ایرانیان مقیم سیام در مناسبات دو کشور است. نویسنده با به‌کارگیری روش تحلیل و تبیین تاریخی و با استناد به منابع تاریخی، به این نتیجه رسیده که کوشش‌های درخشان عده‌ای از ایرانیان در دربار و جامعه تایلند در دوره صفوی، برقراری روابط میان دو کشور را موجب شد و ایرانیان، اقلیت پرقدرت و ثروتمندی را در جامعه و دربار سیام تشکیل دادند، اما عواملی چون بی‌لیاقتی و کینه‌توزی عده‌ای دیگر از ایرانیان مقیم تایلند، موضع انفعالی شاه سلیمان صفوی و... سبب شد روابط به تدریج کمتر شده و روزگار طلایی ایرانیان به پایان برسد.
موضوع(ات): ایران - روابط خارجی - تایلند؛ تایلند - روابط خارجی - ایران؛ ایران - تاریخ - صفویان، ۹۰۷- ۱۱۴۸ ق.؛
زبان مدرک: فارسی
طبقه‌بندی: عادی
نوع مدرک: مقاله
شاخه‌های مرتبط: